Ο Χρήστος Λάσκος, πρώην μέλος της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, σε άρθρο του στο Rproject στις 5/4/23 προτείνει ένα «αναγκαίο Ενιαίο Μέτωπο για την απόκρουση του ταξικού εχθρού» που θα περιλαμβάνει «από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τη ΔΕΑ και την Αναμέτρηση έως τη ΛΑΕ και το ΜέΡΑ25, και το σύνολο σχεδόν της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς», ενώ «ο ΣΥΡΙΖΑ θα χωρούσε, αν δεν είχε ήδη κάνει την επιλογή της ραγδαίας δεξιάς μετατόπισης και της μετατροπής του σε κόμμα συστημικής εναλλαγής». Δηλαδή, αν ήμασταν στο 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ θα χωρούσε, οπότε ο Χ. Λάσκος προτείνει μια επανάληψη της ίδιας «ενιαιομετωπικής» τακτικής που μας οδήγησε εδώ που είμαστε τώρα. Θεωρεί το ΜέΡΑ25 αναπόσπαστο μέρος αυτού του μετώπου, αν και «η ιδεολογική απόστασή» του «από το ΜέΡΑ25 είναι μεγάλη», καθώς το τελευταίο διακρίνεται «από τον προφανή κεϊνσιανισμό του μέχρι την ανάλυσή του περί ύπαρξης κοινών συμφερόντων της εργατικής τάξης ακόμη και με εργοδοτικά στρώματα, εξαιτίας της μνημονιακής επιβολής». Η στήριξή του προς αυτό επιδιώκει: «Τη μείωση της πιθανότητας για αυτοδυναμία της ΝΔ, την αποτροπή μια Βουλής, όπου τον τόνο θα δίνουν η Δεξιά και η ποικίλη ακροδεξιά, όπως στην Ιταλία, την ύπαρξη μια εκφώνησης, που, χωρίς αυτήν την παρουσία, δεν πρόκειται να εκπροσωπηθεί ούτε από το ΚΚΕ, ούτε, πολύ περισσότερο, από τον ΣΥΡΙΖΑ», καταλήγοντας «δεν είναι και λίγα»!
Αν η «ενιαιομετωπική» τακτική του 2015 διακήρυσσε την κατάργηση των μνημονίων, χωρίς ρήξη με την ΕΕ και το κεφάλαιο («λίγο είναι να ανατρέψουμε τα μνημόνια;» έλεγαν τότε), η επανάληψη αυτής της τακτικής το 2023 αποβλέπει στη «μείωση της πιθανότητας για αυτοδυναμία της ΝΔ». Η Αριστερά για τα «λίγα» αρκείται σε όλο και λιγότερα. Οι δύο εκδοχές ενότητας που αναφέρθηκαν παραπάνω, παρά τις διαφορές τους, είναι εκδοχές της λογικής που κυριαρχεί στην Αριστερά. Προτάσσουν, αντί της ανατρεπτικής κοινής δράσης στο κίνημα, της μόνης που μπορεί να φέρει νίκες, την επιδίωξη κοινοβουλευτικών συμμαχιών και κυβερνητικών λύσεων. Αντί της ανεξαρτησίας και ενίσχυσης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης, την υπόκλιση στον αστικό ρεαλισμό του «εφικτού».
Μπάμπης Συριόπουλος
Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ στις 22-04-2023
