▸Στις 10 Μαΐου θα διεξαχθούν πανελλαδικά φοιτητικές εκλογές σε όλες τις σχολές της χώρας.
Η φετινή μάχη των φοιτητικών εκλογών συμβαίνει σε μια πραγματικά ιδιαίτερη περίοδο, που αναδεικνύει δυνατότητες για την ανώτερη πολιτική συγκρότηση και ριζοσπαστικοποίηση της αγωνιζόμενης νεολαίας, ιδιαίτερα της φοιτητικής. Το έγκλημα των Τεμπών σφράγισε μια νέα κοινωνική και πολιτική φάση, σπάζοντας την αποχαύνωση της προεκλογικής περιόδου, αποκαλύπτοντας τις διαχρονικές παθογένειες και ευθύνες σύσσωμου του πολιτικού συστήματος, αλλά και τροφοδοτώντας ένα θολό, αντιφατικό «αντισυστημικό» ρεύμα, ειδικά στις μικρότερες ηλικίες.
Οι φοιτητικές εκλογές, μια ανάσα πριν τις βουλευτικές, αντικειμενικά θα χαρακτηριστούν, πέρα από την αντιπαράθεση για τα εκπαιδευτικά ζητήματα, και από τη συζήτηση γύρω από όλα τα κεντρικά ζητήματα της περιόδου. Από την ακρίβεια και τις ιδιωτικοποιήσεις μέχρι τον πόλεμο.
Την Τετάρτη 10 Μαΐου η μάχη των φοιτητικών εκλογών φέτος
Σε αυτό το πλαίσιο, οι πολιτικοί στόχοι των φετινών φοιτητικών εκλογών οφείλουν να αντιστοιχούν σε ένα συνολικότερο σχέδιο για την ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων και του φοιτητικού κινήματος, αλλά και της ίδιας της φοιτητικής Αριστεράς.
Πρώτος στόχος θα πρέπει να είναι η ενδυνάμωση και ενίσχυση της Αριστεράς που μπορεί να κάνει το φοιτητικό κίνημα πολιτικά επικίνδυνο και ανατρεπτικό, της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, που θα συνδέει τους καθημερινούς αγώνες στις σχολές με συνολικό πολιτικό αγώνα ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.
Δεύτερος στόχος θα πρέπει να είναι η πολιτική έκφραση της οργής και αγανάκτησης της νεολαίας απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης της Ν∆, αλλά και της αστικής συναίνεσης ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ. Αυτό πρακτικά θα αποκρυσταλλωθεί στην περαιτέρω καταβαράθρωση της ∆ΑΠ και των υπόλοιπων καθεστωτικών παρατάξεων με την ταυτόχρονη ενίσχυση της «αντισυστημικής» ψήφου σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση έναντι της ακίνδυνης στάσης της αποχής.
Τρίτος στόχος είναι να σπάσει το κλίμα της κοινοβουλευτικής ανάθεσης που αντικειμενικά τροφοδοτείται και από τις φοιτητικές εκλογές. Με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη μάχη ενάντια στην πανεπιστημιακή αστυνομία, το φοιτητικό κίνημα με τους αγώνες του ήταν το μόνο που κατάφερε να πετύχει νίκες απέναντι στην κυβερνητική πολιτική και γι’ αυτό είναι αναγκαία η ενίσχυση εκείνων των δυνάμεων που το βοηθούν στην πράξη και του δίνουν ρηξιακή πολιτική κατεύθυνση. Πολύ απλά, οι φοιτητές δεν άνοιγαν τα κεφάλια τους και δεν βρέθηκαν αντιμέτωποι με διώξεις και πειθαρχικά για να καρπωθεί τον αγώνα τους μια πρόταση κυβερνητικής εναλλαγής, που παρουσιάζει η συναινετική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ και η «ρεαλιστική ανυπακοή» του ΜέΡΑ25.
Τέταρτος στόχος, η ουσιαστική ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων και, άρα, η ενίσχυση εκείνων των δυνάμεων που είναι διατεθειμένες να προχωρήσουν σε αυτήν την κατεύθυνση. Με βάση και την εμπειρία των τελευταίων ετών, είναι αναγκαία η συγκρότηση μιας επικαιροποιημένης, συνεκτικής πολιτικής πρότασης για το φοιτητικό κίνημα που θα αναδεικνύει τόσο τους κρίσιμους πολιτικούς στόχους όσο και τις δομές και τον τρόπο οργάνωσης του φοιτητικού κινήματος μέσα από τις οποίες θα μπορέσει να ανασάνει η συζήτηση και η εργατική πολιτική.
Απαιτείται συνολικότερο σχέδιο για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος και της φοιτητικής Αριστεράς
Αν κάτι φάνηκε με το έγκλημα των Τεμπών, αλλά και από την εμπειρία των προηγούμενων χρόνων, είναι ότι μόνο μέσα από τις μαζικές γενικές συνελεύσεις και τον συντονισμό τους μπορεί ο αγώνας των φοιτητών να είναι νικηφόρος και όχι με τη νεκρανάσταση της ΕΦΕΕ, όπως προτείνουν δυνάμεις της αριστεράς.
Στις φοιτητικές εκλογές, με ψήφο στην Ανεξάρτητη Ανατρεπτική Αριστερά, στηρίζοντας σχήματα της ΕΑΑΚ και νέα αριστερά-αγωνιστικά σχήματα, να δοθεί το πρώτο ηχηρό μήνυμα ανυπακοής!
Για μόρφωση: Συνολική ανατροπή των αντιεκπαιδευτικών νόμων, ούτε σκέψη για αστυνομία στις σχολές. Ενάντια στην επιχειρηματική και ταξική παιδεία, που βάζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου πάνω από τις ανάγκες της κοινωνίας. Λεφτά για την παιδεία, γνώση και έρευνα με βάση τις κοινωνικές ανάγκες.
Για δουλειά: Μόνιμη και σταθερή, με δικαιώματα, πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς. Για την εργασιακή μας προοπτική, για ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο, με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό, ενάντια στην εκμετάλλευση της νέας γενιάς, τη φτώχεια, την ευέλικτη απασχόληση.
Για ζωή: Συνολική ανατροπή των πολιτικών που δολοφονούν. Για να είναι όλα τα κοινωνικά αγαθά, καθολικά, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, για να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα στον βωμό ιδιωτικοποιήσεων και επιχειρηματικών συμφερόντων.
Για ελευθερίες: Κόντρα σε ένα σύστημα που θρέφει την αδικία, τον φασισμό, την πατριαρχία. Κόντρα στην καταστολή και την καταπάτηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, παλεύουμε για μια κοινωνία όπου θα μπορούμε να ζούμε όλοι και όλες ελεύθεροι/ες
Για μια άλλη Αριστερά μέσα στα πανεπιστήμια
«Ανυπακοή σε ό,τι μας κλέβει τη ζωή, ανατροπή η μόνη επιλογή», είναι για μας το φετινό σύνθημα ενόψει των φοιτητικών εκλογών στις 10 Μάη. Ένα σύνθημα το οποίο αντανακλά την αναγκαιότητα στο σήμερα να μην συμβιβαστούμε, να κλιμακώσουμε τους αγώνες μας ενάντια στις δολοφονικές πολιτικές των αστικών κυβερνήσεων που διαλύουν τις ζωές μας. Ψήφος στην ανεξάρτητη ανατρεπτική Αριστερά, που εκφράζουν σχήματα της ΕΑΑΚ αλλά και νέα αριστερά-αγωνιστικά σχήματα στις σχολές, σημαίνει ανάδειξη και δυνάμωμα του αντισυστημικού ρεύματος φοιτητ(ρι)ών που βλέπουν τις ζωές τους να παίζονται κορόνα γράμματα καθημερινά.
Που λέει ξεκάθαρα πως χωρίς αμφισβήτηση του συστήματος δεν μπορεί να ζήσει σήμερα ο λαός. Πως για να αλλάξουν τα πράγματα ο λαός πρέπει να είναι στους δρόμους και να γυρίσει την πλάτη του στα αστικά κόμματα. Διαφορετικά οι ζωές μας θα συνεχίσουν να είναι φτηνές και αναλώσιμες, όπως απέδειξε και η δολοφονία στα Τέμπη.
Ψήφος στην αντικαπιταλιστική Αριστερά στις φοιτητικές εκλογές σημαίνει παράλληλα αγώνας για ένα πανεπιστήμιο δημόσιο και δωρεάν, κόντρα στην υποχρηματοδότηση, που δεν θα κάνει πλάτες για τα συμφέροντα των εταιρειών, ένα πανεπιστήμιο χωρίς ταξικούς φραγμούς, που θα διεκδικεί γνώση για τις κοινωνικές ανάγκες. Ψήφος στην αντικαπιταλιστική Αριστερά σημαίνει κανένας συμβιβασμός ή υποταγή σε κυβερνητικά και κοινοβουλευτικά παιχνίδια.
Ενάντια στην κυβερνητική παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και των καθεστωτικών δυνάμεων ΠΑΣΠ ΒLΟCO (ΔΙΚΤΥΟ) ως πιστών ακολούθων. Χωρίς τη λογική ανάθεσης της ΠΚΣ, δηλαδή της λογικής «άσε, και θα μας λύσει η ΕΦΕΕ το πρόβλημα!» και της «αριστεράς του καναπέ», στην οποία οδηγεί η συμμαχία ΜέΡΑ25-ΛΑΕ. Με ανασυγκροτημένους φοιτητικούς συλλόγους, με όλη την εξουσία στις γενικές μας συνελεύσεις και όχι στις «από τα πάνω» συνεννοήσεις κορυφών ή τις γραφειοκρατικές διαδικασίες εντός τους, μπορούμε να τους κάνουμε επικίνδυνους ξανά.
Για μια άλλη Αριστερά στα πανεπιστήμια και όχι άλλη μία Αριστερά…
Υρώ Αθανασίου
