Χρίστος Κρανάκης
Με τον τσάρο Μεγάλο Πέτρο Α’ παρομοίασε τον εαυτό του ο Βλαντιμίρ Πούτιν, κατά τον λόγο του στο προεδρικό συμβούλιο. Περιχαρής, τουλάχιστον φαινομενικά, για την κατάληψη νέων εδαφών κατά μήκος της γραμμής του μετώπου, όρισε ως «σημαντικό αποτέλεσμα» για τη Ρωσία το γεγονός πως πλέον ελέγχει σημαντικό τμήμα της ουκρανικής επικράτειας. Έστω και αν αυτό βρίσκεται σε αναντιστοιχία με τα όσα είχε αρχικά υποσχεθεί η Μόσχα, όταν ξεκίναγε την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», τονίζοντας τότε πως δεν σκοπεύει να καταλάβει ουκρανικά εδάφη.
Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ έκαναν λόγο για μείωση των συγκρούσεων κατά τη διάρκεια του χειμώνα, προκειμένου αμφότεροι οι στρατοί να ανεφοδιαστούν, ενώ διέβλεπαν μικρή πιθανότητα ρωσικής αντεπίθεσης. Προς το παρόν πάντως, ως λογικό επακόλουθο της μερικής επιστράτευσης, αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη, με τους Ρώσους να θεωρούν πως μετά την απώλεια της Χερσώνας, τώρα είναι ενδεχομένως η σειρά τους να προωθηθούν. Το εάν η Μόσχα θα επιλέξει να επιχειρήσει τη μαζική ανακατάληψη εδαφών ή θα αρκεστεί σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων από τις μικρές της επιτυχίες τις τελευταίες ημέρες μένει να φανεί — αν και ο Πούτιν μάλλον ξεκαθάρισε ότι ο πόλεμος θα είναι διαρκείας.
Πάντως και η Ουκρανία συνεχίζει να δείχνει τα «δόντια» της, καθώς στην αρχή της εβδομάδας προχώρησε σε δύο χτυπήματα υψηλού γοήτρου χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη, με στόχο δύο αεροπορικές βάσεις στην «καρδιά» της Ρωσίας. Οι προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει όμως είναι πολλές. Από τη μία, τα συνεχιζόμενα μπλακάουτ που προκαλούν οι ρωσικοί βομβαρδισμοί, τα οποία γίνονται όλο και πιο «τσουχτερά» όσο χειμωνιάζει. Από την άλλη, η στάση της Γαλλίας, η οποία μέσω Μακρόν κάλεσε να δοθούν εγγυήσεις στη Ρωσία ότι η Ουκρανία δεν θα εισέλθει στο ΝΑΤΟ.
