Επιστρέφοντας στο σπίτι της τα ξημερώματα, η Κλάρα, μια νεαρή γυναίκα, καίγεται ζωντανή από άγνωστο δράστη. Δύο αστυνομικοί φτάνουν στη μικρή επαρχιακή πόλη προσπαθώντας να διαλευκάνουν τη σκοτεινή αυτή υπόθεση. Η νέα ταινία του Ντομινίκ Μολ (Χάρι, Ο Καλύτερος Φίλος του Ανθρώπου) δεν είναι ένα τυπικό αστυνομικό θρίλερ.
Ο σκηνοθέτης προϊδεάζει τον θεατή με την εισαγωγική κάρτα που ενημερώνει πως από τις (περίπου) οκτακόσιες ανθρωποκτονίες που διαπράττονται ετησίως στη Γαλλία, ένα ποσοστό της τάξης του 20% μένει στα αρχεία άνευ διαλεύκανσης και πως η υπόθεση της ταινίας αφορά μια από αυτές. Όσο ο αστυνομικός επιθεωρητής μιλάει με τους μάρτυρες και τους φίλους του θύματος, τόσο περισσότερα μαθαίνει για τη ζωή της, τον συντηρητισμό της κλειστής κοινωνίας, τις ανισότητες, τα συμπλέγματα και τις νοσηρές νοοτροπίες στις σχέσεις αντρών και γυναικών παρά για τον ίδιο τον δολοφόνο. «Δεν σου κάνει εντύπωση που στα εγκλήματα οι δράστες είναι κυρίως άντρες και αυτοί που αναλαμβάνουν να τις εξιχνιάσουν είναι πάλι άντρες;», αναφέρει ένας από τους χαρακτήρες του έργου. Η ειρωνεία είναι ότι Στη νύχτα της 12ης μια προσέγγιση στη μάστιγα των γυναικοκτονιών επιχειρεί να δώσει πάλι ένας άντρας, ο δημιουργός της ταινίας, ενώ προβληματική είναι η οπτική της για τον ρόλο της αστυνομίας σε αυτή τη μάχη «του καλού με το κακό». Η ταινία, με τις αντιφάσεις της, επιχειρεί να περιγράψει με μορφή αστυνομικού μυστηρίου και ευρύτερη κοινωνικοπολιτική οπτική τις σύγχρονες πατριαρχικές δομές εξουσίας.
Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ στις 10-12-2022
