Γεγονός αποτελεί η πρώτη κυβέρνηση σε κράτος-μέλος της ΕΕ με επικεφαλής πρωθυπουργό που βγήκε από την πολιτική «μήτρα» της Ακροδεξιάς. Η Τζόρτζια Μελόνι και οι υπουργοί της, που προέρχονται από τα Αδέλφια της Ιταλίας, τη Λίγκα του Βορρά και τη Φόρτσα Ιτάλια, ορκίστηκαν και έλαβαν ψήφο εμπιστοσύνης αυτή την εβδομάδα, χωρίς εκπλήξεις.
Όσο για τους εταίρους της Ιταλίας στην Ευρώπη, τουλάχιστον τους περισσότερους, όχι απλώς το… κατάπιαν και ξέχασαν τις απειλές και τους εκβιασμούς τους, αλλά έσπευσαν να της δώσουν συγχαρητήρια, να της ευχηθούν καλή θητεία και να θέσουν στόχο μια καλή και παραγωγική συνεργασία.
Μάλιστα, ο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος για να εκλεγεί το 2017 και φέτος επικαλέστηκε τη βοήθεια του «δημοκρατικού τόξου» απέναντι στη Μαρίν Λεπέν, δεν δίστασε να γίνει ο πρώτος ηγέτης της ΕΕ ο οποίος συναντήθηκε με τη νέα Ιταλίδα πρωθυπουργό. Και μάλιστα το απόγευμα της περασμένης Κυριακής, προτού καν γίνουν οι προγραμματικές δηλώσεις και οι ψηφοφορίες στη Βουλή και τη Γερουσία!
Καθώς η Μελόνι άφησε σαφείς αιχμές κατά της Γερμανίας και της στάσης που ακολουθεί η κυβέρνησή της, αμφισβητώντας κατά πόσο μπορεί να χαρακτηριστεί «φιλοευρωπαϊκή», ενώ ο Μακρόν εξέφρασε τη δυσφορία του απέναντι στο Βερολίνο, ακυρώνοντας την κοινή συνεδρίαση των υπουργικών συμβουλίων των δύο χωρών και τη συνέντευξη Τύπου με τον Όλαφ Σολτς μετά τη συνάντησή τους, την περασμένη Τετάρτη, δεν αποκλείεται να βρεθούμε στο άμεσο μέλλον μπροστά σε μια συμμαχία την οποία αρκετοί στο παρελθόν θα θεωρούσαν «παρά φύση». Μόνο που αυτό δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη. Το κεφάλαιο άλλωστε φροντίζει, ώστε να είναι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμα «ευέλικτα» μοντέλα διακυβέρνησης — η γάτα, δεν έχει σημασία αν είναι άσπρη ή μαύρη, αρκεί να πιάνει ποντίκια.
