Η αναδρομική έκθεση του ζωγράφου Κωνσταντίνου Παρθένη στην Εθνική Πινακοθήκη δεν είναι απλώς ένα κορυφαίο καλλιτεχνικό γεγονός. Mέσα στην αποπνικτική πολιτική και κοινωνική ατμόσφαιρα των τελευταίων ημερών (αστυνομική βία, παιδοβιαστές, οικονομική ασφυξία), η επαφή με την αληθινή τέχνη λειτουργεί σαν βάλσαμο. Όχι για να ξεχνάμε την πραγματικότητα, αλλά για να αναλογιστούμε το πόσο όμορφη θα μπορούσε να ήταν. Aυτήν, τουλάχιστον, την αίσθηση αποκομίσαμε από την επίσκεψή μας στην έκθεση.
Ο Κωνσταντίνος Παρθένης (Αλεξάνδρεια 1878 – Αθήνα 1967) συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους Έλληνες ζωγράφους του 20ου αιώνα. Κοσμοπολίτης από κούνια, μιλούσε πέντε γλώσσες, είχε στέρεη μουσική παιδεία, σπούδασε στη Βιέννη, έζησε για έξι χρόνια στο Παρίσι και γνώρισε από πρώτο χέρι τα καλλιτεχνικά πρωτοποριακά ρεύματα της εποχής, απορρίπτοντας τον στείρο ακαδημαϊκό συντηρητισμό που κυριαρχούσε τότε στην ελληνική εικαστική σκηνή. Ο μοντερνισμός του Παρθένη αναδίδει τον απόηχο του ευρωπαϊκού μοντερνισμού, χωρίς να αποτελεί μίμησή του. Μαθητές του υπήρξαν ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Νίκος Εγγονόπουλος, ο Διαμαντής Διαμαντόπουλος κ.α.
Στην έκθεση παρουσιάζονται 150 έργα του, πίνακες, σκίτσα και προσωπικά αντικείμενα. Από αυτά, άλλα ανήκουν στην πινακοθήκη και άλλα προέρχονται από ιδιωτικές συλλογές. Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή μέχρι τις 28 Νοεμβρίου και το εισιτήριο είναι σχετικά προσιτό (10 ευρώ), 5 ευρώ για φοιτητές και τους άνω των 65, δωρεάν για παιδιά κάτω των 12. Πληροφορίες για το ωράριο των επισκέψεων στην ιστοσελίδα της Εθνικής Πινακοθήκης.
Β. Π
