Ήταν 1η Μαρτίου 2022, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης «λάνσαρε» το σύνθημα «η Ελλάδα βρίσκεται στη σωστή πλευρά της ιστορίας». Λιγότερο από πέντε εβδομάδες αργότερα, η «σωστή πλευρά» οδηγούσε στην εμφάνιση μελών του ναζιστικού τάγματος «Αζόφ» στη βουλή. Η φιλοΝΑΤΟϊκή αντιπολίτευση μίλησε για «προσβολή», η κυβέρνηση προσπάθησε να υποβαθμίσει τον εξευτελισμό, καλώντας να μείνουμε στα άνευ ουσίας κλισέ με τα οποία «έντυσε» την παρουσίαση των μελών του Αζόφ ο «σόουμαν» Ζελένσκι.
Η φιλορωσική ακροδεξιά της Ελληνικής Λύσης επανέφερε μια τροποποιημένη εκδοχή της παλαιότερης δήλωσης Βελόπουλου, «τα πολύ ναζιστικά με βρίσκουν αντίθετο». Το ΚΚΕ απείχε εξαρχής, έχοντας καταγγείλει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, το ΜέΡΑ25 πάτησε ξανά σε δύο βάρκες.
Η εμφάνιση του Αζόφ στη Βουλή αποτέλεσε ένα πρωτοφανές «στραπάτσο» για την εξωτερική πολιτική της ΝΔ, όμως αυτό είναι δευτερεύον. Το κύριο είναι ότι αποκαλύφθηκε το πραγματικό ποιόν της μίας εκ των δύο αντιμαχόμενων πλευρών του εφιαλτικού πολέμου στην Ουκρανία: Απέναντι στις θηριωδίες των Ρώσων εισβολέων, την ισοπέδωση της χώρας και τους χιλιάδες νεκρούς αμάχους, δεν βρίσκεται κάποια «άσπιλη και αμόλυντη» αντιστασιακή κυβέρνηση αλλά ένα τσούρμο ακροδεξιών, εθνικιστών και ναζί που με την αμέριστη στήριξη της Δύσης διεξάγουν έναν πόλεμο επιθετικό προς τους ίδιους τους Ουκρανούς.
Τα εγκλήματα του Αζόφ (μέρος της ουκρανικής εθνοφρουράς πλέον) στο Ντονμπάς, οι εξευτελισμοί και οι βιαιοπραγίες κατά ανθρώπων που κρίνονται «πράκτορες των Ρώσων», φτωχών που χαρακτηρίζονται «πλιατσικολόγοι», η απαγόρευση της αντιπολίτευσης, η απόδοση των πάντων στη «ρωσική προπαγάνδα», όπως έσπευσε να κάνει και ο Ουκρανός πρέσβης στην Αθήνα, όλα τα παραπάνω υποδεικνύουν εμφατικά ότι η αλληλεγγύη στους κατοίκους της Ουκρανίας και η καταδίκη της ρωσικής εισβολής δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη στήριξη του καθεστώτος Ζελένσκι
