Θεοπίστη Καπέτα
▸Ακόμα πιο δύσκολο, λόγω των τεράστιων αυξήσεων στις τιμές των καυσίμων, έχει γίνει το μεροκάματο για τους διανομείς και τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες οδηγούς ταξί και φορτηγών, οι οποίοι μιλούν στο Πριν για τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Το τελευταίο διάστημα η κοινωνία υποφέρει από το μεγάλο τσουνάμι ακρίβειας που έχει ξεσπάσει. Στην ήδη δύσκολη κατάσταση που δυσχεραίνει ολοένα και περισσότερο τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, ο πόλεμος στην Ουκρανία εντείνει το πρόβλημα ακόμη περισσότερο. Έτσι, παρουσιάζονται κατακόρυφες αυξήσεις στο ρεύμα, τη θέρμανση, τα τρόφιμα και τα καύσιμα. Η τιμή της βενζίνης μέσα σε ελάχιστο διάστημα πλέον κυμαίνεται σταθερά πάνω από 2 ευρώ το λίτρο, δημιουργώντας περαιτέρω πρόβλημα επιβίωσης στους επαγγελματίες οδηγούς αλλά και τους διανομείς.
Το άρθρο 56 του Ν. 4611/2019 για την προστασία των διανομέων με δίκυκλο αναδεικνύεται άκρως αναποτελεσματικό και ελλιπές, καθώς το 90% των εταιρειών δεν δίνει ούτε δεκάρα για καύσιμα. Στις ελάχιστες που δίνουν έστω κάτι, το ποσό συνήθως δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά έξοδα των διανομέων, ειδικά με τις νέες ανατιμήσεις. «Ένας διανομέας ουσιαστικά πρέπει να δίνει τα χρήματα για τις βενζίνες από την τσέπη του. Έχοντας μάλιστα ήδη ο κύριος Χατζηδάκης εισαγάγει ένα άλλο είδος εργασιακού μοντέλου, ένας εργαζόμενος που είναι freelancer μέχρι τώρα πληρώνει τα πάντα. Δηλαδή η εταιρεία δεν πληρώνει ούτε βραδινά, ούτε υπερωρίες, ούτε το 15% (επί του κατώτατου μισθού για την ατομική ασφάλεια), ούτε βενζίνες, ούτε κράνος. Απολύτως τίποτα, είναι όλα ατομική του ευθύνη», λέει στο Πριν ο Βασίλης Κεφαλάς, μέλος του ΔΣ του Συνδικάτου Επισιτισμού και Τουρισμού Θεσσαλονίκης και της Επιτροπής Αγώνα Διανομέων.
«Εμείς φυσικά καταγγέλλουμε αυτό το καθεστώς εργασίας. Πρόσφατα, πάντως, μετά από αρκετό καιρό και προφανώς προεκλογικά, κατέβηκε ρύθμιση η οποία λέει ότι οι εργαζόμενοι freelancers θα παίρνουν το κράνος δωρεάν από τις εταιρείες, καθώς και το αντίστοιχο 15% (περίπου εκατό ευρώ για συντήρηση για πάνω από 300 παραγγελίες) που παίρνουν οι μισθωτοί διανομείς που εργάζονται με συμβάσεις», προσθέτει.
«Το 90% των εταιρειών δεν δίνει ούτε δεκάρα για καύσιμα στους διανομείς»
Όπως μας εξηγεί, τώρα που τα συγκεκριμένα έξοδα έχουν σχεδόν διπλασιαστεί, επί της ουσίας πρόκειται για μείωση μισθού. Αν ένας διανομέας στη βάρδιά του μέχρι πρότινος έκαιγε κατά μέσο όρο 4 ή 5 ευρώ, τώρα χρειάζεται 8 με 9 ευρώ. Βασικό αίτημα των εργαζομένων του κλάδου είναι να υπάρχει αποζημίωση ανάλογα με τη χιλιομέτρηση και το πόσο καίει το εκάστοτε όχημα. «Με βάση τα πόσα χιλιόμετρα κάνει ο κάθε διανομέας να δίνεται η αντίστοιχη αποζημίωση, η οποία όμως θα υπολογίζεται και με βάση τη μέση τιμής της βενζίνης», εξηγεί ο Βασίλης Κεφαλάς. Επίσης υπάρχει ανάγκη να μηδενιστεί και ο φόρος για τα κράνη καθώς οι περισσότερες εταιρείες δεν δίνουν καθόλου χρήματα ενώ είναι απολύτως απαραίτητο για τη δουλειά ενός επαγγελματία οδηγού καθώς σώζει ζωές.
Οξυμένα προβλήματα, λόγω της αύξησης της τιμής των καυσίμων αντιμετωπίζουν βέβαια τόσο οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες οδηγοί ταξί ή φορτηγών. «Μαζί με την αύξηση της βενζίνης έχουν ανέβει και όλα τα υπόλοιπα. Για παράδειγμα για την αλλαγή λαδιών, η οποία χρειάζεται περίπου μια φορά ανά δεκαπενθήμερο σε έναν επαγγελματία οδηγό σε αντίθεση με έναν μέσο οδηγό που χρειάζεται μια φορά περίπου το εξάμηνο, τα τέσσερα λίτρα λάδι ενώ κόστιζαν 25 ευρώ πλέον φτάνουν τα 40 ευρώ. Να μην αναφέρουμε τα αναλώσιμα και τη συντήρηση του οχήματος που και αυτά έχουν αυξηθεί τουλάχιστον κατά 40%», σημειώνει στο Πριν ο Νέαρχος Νιαρχάκος, αυτοαπασχολούμενος οδηγός ταξί.
Παράλληλα, η πληττόμενη κοινωνία κάνει πολλές περικοπές λόγω των ραγδαίων αυξήσεων. Κατά συνέπεια, λοιπόν, μειώνονται οι εισπράξεις των οδηγών, ενώ παράλληλα αυξάνονται συνεχώς τα καθημερινά τους έξοδα. Ακόμη και οι ασφάλιση των οχημάτων γίνεται πλέον μια δύσκολη υπόθεση αφού τα έξοδα ετησίως για ένα ταξί ξεπερνάει τα 1.400 ευρώ, καθώς θεωρούνται οχήματα μεγάλης επισφάλειας. Όσον αφορά τα μέτρα «ελάφρυνσης» με τα ψευδοεπιδόματα που θα δοθούν από την κυβέρνηση για τρεις μήνες, μόνο «ανάσα» δεν μπορεί να θεωρηθεί. Πρόκειται για ψίχουλα που η ίδια η καθημερινότητα τα ανατρέπει. Συγκεκριμένα για τους οδηγούς ταξί η αποζημίωση ανέρχεται στο ποσό των 200 ευρώ ανά δικαιούχο. «Αυτά είναι μέτρα αποδοχής της φτώχειας!», δηλώνει χαρακτηριστικά και ο Νέαρχος Νιαρχάκος.
