Πριν από 10 χρόνια ο κατώτατος μισθός ήταν 751 ευρώ. Τον Φεβρουάριο του 2012 η κυβέρνηση Παπαδήμου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ) περιέκοψε τον κατώτατο μισθό κατά 22% και 32% για τους νέους μέχρι 25 ετών(!), βυθίζοντας στη φτώχεια τους εργαζόμενους, συμπαρασύροντας προς τα κάτω όλους τους μισθούς, αυξάνοντας την εκμετάλλευση προς όφελος του κεφαλαίου. Η μνημονιακή κυβέρνηση κατήργησε και την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, διαμορφώνοντας έναν κυβερνητικά ελεγχόμενο μηχανισμό καθορισμού του κατώτατου μισθού. Ο ΣΥΡΙΖΑ, πιστός στην αστική μνημονιακή διακυβέρνηση, έθαψε τις υποσχέσεις του για άμεση επαναφορά του 751 και της ΕΓΣΣΕ και έκανε μια μικρή προεκλογική αύξηση στα 650 ευρώ (μικτά) το 2019.
Ο Κ. Μητσοτάκης υποσχέθηκε προεκλογικά αύξηση του κατώτατου μισθού διπλάσια της ανόδου του ΑΕΠ. Αντ’ αυτού, μετά από δύο χρόνια πανδημίας και με τους εργαζόμενους να έχουν ματώσει (οικονομικά και όχι μόνο), η κυβέρνηση της ΝΔ προχώρησε σε μια εξευτελιστική αύξηση 2% από 1/1/2022, δηλαδή στα 663 ευρώ και μάλιστα χωρίς αύξηση των τριετιών! Λίγες μέρες μετά και καθώς η ακρίβεια σαρώνει τα εργατικά και λαϊκά εισοδήματα, σε μια δήλωση με έντονο προεκλογικό στίγμα, ο Κ. Μητσοτάκης εξήγγειλε νέα «σημαντική» αύξηση από 1 Μάη 2022. Τα παπαγαλάκια του Μαξίμου μιλούν για 700 ευρώ μικτά, ο ΣΥΡΙΖΑ… ζητάει 800 ευρώ.
Πέρα από χυδαία προεκλογική δημαγωγία, αυτά δεν είναι αυξήσεις, είναι μειώσεις στην πραγματικότητα. Δέκα χρόνια μετά την καρατόμηση του και τότε μικρού μισθού των 751 («Δεν θα γίνουμε η γενιά των 700 ευρώ» διαδήλωνε η νεολαία) και ενώ το κόστος ζωής έχει ανέβει, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ διαγκωνίζονται πόσο θα… παραμείνουν μειωμένοι (σε πραγματική αξία) οι μισθοί. Μόνο με τον αγώνα τους οι εργαζόμενοι θα κατακτήσουν πραγματικές αυξήσεις.
