Δημήτρης Τζιαντζής
▸ Ο αγωγός τελείωσε, η ένταση και οι τυχοδιωκτισμοί παραμένουν
Τις εύθραυστες ισορροπίες στη σκακιέρα της Aνατολικής Μεσογείου έρχεται να υπογραμμίσει το έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που γνωστοποιεί σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ την άρνηση των ΗΠΑ να στηρίξουν το φιλόδοξο σχέδιο για την υλοποίηση του υποθαλάσσιου αγωγού EastΜed. Οι ΗΠΑ μάλιστα χαρακτηρίζουν ουσιαστικά τον αγωγό εστία έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο κάτι που επιβεβαιώνει τη στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης Μπάιντεν για πολιτική προσέγγισης με την Τουρκία, μια εξέλιξη που δείχνει και τα σαθρά θεμέλια της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία στηρίζεται σε υπερβολικό βαθμό στην πρόσκαιρη όξυνση των σχέσεων της Τουρκίας με ΗΠΑ και ΕΕ.
Η συνέχεια θυμίζει λίγο τα «καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα». Εκεί όπου όλα τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια εκθείαζαν το φιλόδοξο σχέδιο, σε μια μέρα ανακάλυψαν ότι ο «βασιλιάς είναι γυμνός», πως ο αγωγός Eastmed ήταν «νεκρός» εδώ και πολλά χρόνια, ότι το σχέδιο δεν ήταν ποτέ οικονομικά βιώσιμο μέχρι και τη «μη συμβατότητα φυσικού αερίου» με την ευρωπαϊκή πολιτική της πράσινης μετάβασης!
Μέχρι πρότινος βέβαια ο συγκεκριμένος αγωγός χαρακτηριζόταν στον εγχώριο Τύπο ως η μεγαλύτερη επιτυχία που είχε καταγράψει η ελληνική εξωτερική πολιτική της τελευταίας δεκαετίας, αγνοώντας και πολεμώντας κάθε επισήμανση για τη βιωσιμότητά του.
Εξάλλου τον αγωγό στήριξαν με νύχια και με δόντια όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Τώρα όλοι παραδέχονται ότι ο αγωγός δεν ήταν παρά μια βολική αφορμή να βρεθούν όλοι μαζί Ελλάδα, Αίγυπτος, Κύπρος και Ισραήλ σε κοινό μέτωπο απέναντι στην Τουρκία. Την υποβάθμιση του θέματος επιχειρούν Αθήνα και Λευκωσία, που διαρρέουν ότι ο EastMed ουσιαστικά εκπλήρωσε το ρόλο του… καθώς μέσω αυτού στόχος ήταν να κατοχυρώσουν την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη τους και να εμβαθύνουν τη στρατηγική συμμαχία με τα καταπιεστικά καθεστώτα σε Αίγυπτο και Ισραήλ στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με την Τουρκία.
Μάλιστα στην επιφάνεια έρχονται νέα φιλόδοξα και πανάκριβα πρότζεκτ, που συνεχίζουν την ένταση με άλλα μέσα χωρίς φυσικά να δίνουν λύση στο ενεργειακό αδιέξοδο, όπως η υγροποίηση του φυσικού αερίου στην Αίγυπτου και η προώθησή του –με τη συνδρομή του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου– στην τερματική μονάδα υγροποιημένου αερίου στην Αλεξανδρούπολη.
Η επαναπροσέγγιση ΗΠΑ-Τουρκίας τοποθέτησε την ταφόπλακα στη μεγάλη ιδέα του ελληνικού κεφαλαίου
Είναι τραγικό το πώς για «ένα πουκάμισο αδειανό» η Ελλάδα έφτασε στα πρόθυρα μιας πολεμικής σύρραξης με την Τουρκία το καλοκαίρι του 2020 που θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες. Όλη αυτή η ένταση ωστόσο αξιοποιήθηκε για να δικαιολογηθεί η νέα κούρσα εξοπλισμών δισεκατομμυρίων ευρώ, η αγορά αεροσκαφών νέας γενιάς από τη Γαλλία –σχεδόν τόσο ακριβών όσο και τα F-35– και οι επικίνδυνες αμυντικές συμφωνίες που τις συνοδεύουν.
Στο πλαίσιο αυτών των συνθηκών η Ελλάδα εν μέσω πανδημίας στέλνει μονάδα Πάτριοτ με 100 στελέχη στη Σαουδική Αραβία, ενώ ετοιμάζεται για εκστρατεία… στη Σαχάρα! Την ίδια ώρα οι εξορύξεις των πολυεθνικών στη ΝΑ Μεσόγειο υπολειτουργούν και η επανέναρξή τους δεν έχει κανένα όφελος για τον ελληνικό λαό.
Το μόνο που έμεινε (εκτός από δυσβάσταχτα χρέη) είναι η επαίσχυντη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ που ουσιαστικά παραχωρεί τη βάση της Σούδας μόνιμα στις ΗΠΑ, ενισχύοντας τα χαρακτηριστικά «αβύθιστου αεροπλανοφόρου» και Γκουαντάναμο της Μεσογείου. Επιπλέον στις ΗΠΑ παραχωρούνται νέες βάσεις και προγεφυρώματα στην Ελλάδα στο πλαίσιο της στρατηγικής «περικύκλωση της Ρωσίας».
