Εύλογη και απολύτως δικαιολογημένη είναι η οργή και η κριτική απέναντι στην κυβέρνηση για τη διαχείριση της πανδημίας. Αρκεί να μην μας διαφεύγει και η γενικότερη εικόνα: Ότι τα ίδια κάνουν όλες σχεδόν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, με μικρές διαφοροποιήσεις στην τακτική τους. Ότι, με άλλα λόγια, για το πολλαπλό έγκλημα που συντελείται σε βάρος των λαών, υπεύθυνη είναι συνολικά η πολιτική της ΕΕ.
Αλήθεια, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις της δεν είναι αυτές που έχουν αποδυναμώσει τα δημόσια συστήματα υγείας, στο όνομα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, ενώ άφησαν ανοχύρωτες χιλιάδες γηροκομεία και μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων, οι οποίοι μετατράπηκαν σε οίκους θανάτου; Αυτές δεν είναι που, στην πρώτη φάση της πανδημίας, ξεφτίλισαν κάθε έννοια αλληλεγγύης, προσπαθώντας να αρπάξουν ό,τι μπορούσαν και με οποιονδήποτε τρόπο από τους αναπνευστήρες, τις μάσκες και άλλα απολύτως αναγκαία υλικά που κυκλοφορούσαν στην αγορά, μην διστάζοντας ακόμη και να κατάσχουν φορτία που είχαν παραγγείλει οι «εταίροι» τους; Οι «27», η Κομισιόν και η Ευρωβουλή δεν είναι, επίσης, που εφαρμόζουν όποια πολιτική τους καπνίσει, προτάσσοντας το «εθνικό» έναντι του «ευρωπαϊκού»; Ή μήπως δεν είναι ξεκάθαρο ότι υποτάχθηκαν στις απαιτήσεις και τα συμφέροντα του κεφαλαίου στον τουρισμό, τις αερομεταφορές και άλλους κλάδους, προχωρώντας σε ανεξέλεγκτο ουσιαστικά άνοιγμα, που κατέστησε αναπόφευκτο και πολύ χειρότερο το «δεύτερο κύμα» της πανδημίας; Όλοι αυτοί δεν είναι, τέλος, που εξακολουθούν να επιμένουν σε μνημόνια για να δοθεί οικονομική βοήθεια στα κράτη-μέλη που την έχουν αδήριτη ανάγκη;
Ε, ας μην μας ζαλίζουν άλλο με το πόσο τυχεροί πρέπει να νιώθουμε που είμαστε στην ΕΕ σε μια τέτοια κρίση!
