Ντίνα Ρέππα, Σοφία Στεφανίδου
Σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για την εκπαίδευση διεξήχθησαν τα συνέδρια των δύο εκπαιδευτικών ομοσπονδιών ΔΟΕ-ΟΛΜΕ. Το βασικό χαρακτηριστικό τους ήταν η επιδίωξη του κρατικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού για πλήρη μετατροπή των συνδικάτων στους «φρόνιμους» εταίρους και συναινετικούς διαπραγματευτές της νέας περιόδου.
Όπως τα αστικά πολιτικά κόμματα ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ συναινούν σε μια κοινή ευρωενωσιακή, αντιλαϊκή πολιτική, με το λαϊκό παράγοντα σε ρόλο επιλογής διαχειριστή, αντίστοιχα κινήθηκαν και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις τους στα συνέδρια. Κι ενώ η ΔΑΚΕ επιδόθηκε σε ακροδεξιό, αντικομμουνιστικό παραλήρημα, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις που αναφέρονται σε ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, δε βρήκαν να πουν μια κουβέντα για το πρόγραμμα της ΝΔ και τον αγωνιστικό προσανατολισμό του κλάδου.
Ο Σεπτέμβρης θα βρει το εκπαιδευτικό κίνημα χωρίς αποφάσεις από τα συνέδρια και χωρίς αγωνιστικό σχέδιο δράσης απέναντι στα επίδικα της περιόδου. Αυτά που άφησε ανοιχτά η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (εφαρμογή προσοντολογίου, αυτοαξιολόγησης, το μέλλον της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής, το νέο Λύκειο), καθώς και στις προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης της ΝΔ (επαγγελματική εκπαίδευση, αξιολόγηση, αποκέντρωση, διαγωνισμός ΑΣΕΠ κ.λπ.). Κι όλα αυτά μετά από μια χρονιά που σημαδεύτηκε από τον μεγαλειώδη αγώνα των αναπληρωτών και της εκπαίδευσης τον Γενάρη.
Μόνη παραφωνία υπήρξε η μαχητική παρουσία του ρεύματος των Παρεμβάσεων και του κινήματος των αναπληρωτών, που μέσω του Συντονιστικού έφερε το άρωμα των αγώνων του Γενάρη μέσα στα συνέδρια, η συσπείρωση ευρύτερου τμήματος συνέδρων Παρεμβάσεις/ΠΑΜΕ/Πρωτοβουλία σε μια σειρά προτάσεις αλλά και η αποτύπωση στο εκλογικό αποτέλεσμα σταθεροποίησης και ενίσχυσης των Παρεμβάσεων ως τρίτης δύναμης.
Σε αυτά τα εκπαιδευτικά συνέδρια επιδιώχθηκε να ακυρωθεί κάθε πρόταση που θωράκιζε τους κλάδους από τις επερχόμενες επιθέσεις. Καταψηφίστηκε από τις παρατάξεις ΔΑΚΕ/ΔΗΣΥ-ΠΕΚ/ΣΥΝΕΚ-ΕΡΑ/ΑΕΕΚΕ η πρόταση των Παρεμβάσεων/ΠΑΜΕ/Πρωτοβουλία-ΑΡΕΝ για απεργία-αποχή από την αυτοαξιολόγηση-αξιολόγηση καθώς και οι προτάσεις για μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών με πτυχίο-προϋπηρεσία.
Ειδικά η καταψήφιση της απεργίας-αποχής αφήνει όλο το πεδίο ελεύθερο στην κυβέρνηση ΝΔ να εφαρμόσει από την πρώτη ημέρα που θα ανοίξουν τα σχολεία, την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας δια μέσου του προγραμματισμού που περιέχεται στον νόμο 4547/2018 της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και εξειδικεύτηκε στην εγκύκλιο του Ιανουαρίου του 2019.
Ανάγκη συντονισμού των πρωτοβάθμιων εκπαιδευτικών σωματείων
Οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις στο συνέδριο της ΔΟΕ (στο συνέδριο της ΟΛΜΕ το είχαν κάνει τα προηγούμενα χρόνια) υπερψήφισαν όλες μαζί, ακολουθώντας εντελώς αντιδημοκρατική διαδικασία, ως θέση του συνδικάτου μια πρόταση που αποδέχεται την αξιολόγηση μετατρέποντάς το έτσι σε επίσημο προωθητή όλων των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων και της νεοφιλελεύθερης επέλασης. Το ίδιο ακριβώς έκαναν και για το θέμα των διορισμών, όπου αρνήθηκαν για άλλη μια φορά να κάνουν θέση της ΔΟΕ την μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών και ως προϋπόθεση διορισμού μόνο το πτυχίο και την προϋπηρεσία, αφήνοντας περιθώρια διαπραγμάτευσης για νέα προσοντολόγια.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη αποτελεί η χείρα βοηθείας που έδωσε η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ στην ΟΛΜΕ, για καταστατικό συνέδριο μέσα σε τόσο αρνητικό συσχετισμό. Σε περιβάλλον χτυπήματος των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, με κεντρική επιδίωξη του εργοδοτικού συνδικαλισμού για πλήρη ενσωμάτωση των συνδικάτων αλλά και με τους αρνητικούς συσχετισμούς στα ΔΣ των Ομοσπονδιών, το επιχείρημα του ΠΑΜΕ να μπορεί η ΟΛΜΕ να κηρύξει 24ωρη απεργία χωρίς Γενικές Συνελεύσεις και ΓΣ Προέδρων, βάζει πλάτες στην παραπέρα γραφειοκρατικοποίηση του συνδικάτου.
Και στα δύο συνέδρια οι δυνάμεις που αναφέρονται σε ΝΔ/ΣΥΡΙΖΑ/ΚΙΝΑΛ ψήφισαν προτάσεις χωρίς να έχουν την έγκριση των ΓΣ των πρωτοβάθμιων σωματείων γι’ αυτό και στη μεν ΔΟΕ αρνήθηκαν και την ονομαστική ψηφοφορία και την καταμέτρηση και στη δε ΟΛΜΕ δεν τέθηκαν καν οι προτάσεις σε ψηφοφορία συνέδρων, παρά αποτυπώθηκε μόνο η ψήφος των παρατάξεων. Με τις μεθόδους αυτές, δεν εξευτέλισαν απλώς τις δημοκρατικές διαδικασίες αλλά ενίσχυσαν τον εκφυλισμό και τη γραφειοκρατικοποίηση ενός συνδικάτου βασισμένου αποκλειστικά στις εκλογικές διαδικασίες κοινοβουλευτικού χαρακτήρα χωρίς τη ζωντανή ζύμωση των Γενικών Συνελεύσεων.
Οι ίδιες δυνάμεις υπεράσπισαν την ανάγκη διαλόγου με τις κυβερνήσεις στη βάση των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων και των προτάσεων κατακερματισμού και κανιβαλισμού. Όλες οι προτάσεις που κατατέθηκαν από αυτές διευκόλυναν τους παλιούς και νέους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, επιλέγοντας αιτήματα με το κριτήριο να μπορούν να γίνουν αποδεκτό σημείο διαπραγμάτευσης και διαλόγου με την κυβέρνηση της ΝΔ τώρα, του ΣΥΡΙΖΑ πριν, ακόμα κι όταν διασπούν τα ενιαία συμφέροντα των εκπαιδευτικών (διορισμοί/αξιολόγηση) με την κυνική αιτιολογία του εφικτού.
Οι Παρεμβάσεις ΠΕ και ΔΕ καθώς και η αντικαπιταλιστική πτέρυγά τους οφείλουν το επόμενο διάστημα να συμβάλλουν για να υπάρξει συντονισμός των πρωτοβάθμιων εκπαιδευτικών σωματείων, μαζικός, μαχητικός, ενωτικός και ικανός να προσπεράσει τη συναίνεση του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Ο συντονισμός αυτός ως μόνιμο εργαλείο στα χέρια των εργαζομένων αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση αντεπίθεσης του κινήματος αλλά και ακύρωσης των αντιεκπαιδευτικών σχεδιασμών της νέας κυβέρνησης.
