Κάνουν ότι μπορούν οι απολογητές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να στηρίξουν το καπιταλιστικό τερατούργημα, αλλά δεν τους βγαίνει. Πρόσφατα το γερμανικό ίδρυμα Bertelsmann έκανε μια μελέτη, με την οποία (υποτίθεται) υπολόγισε τα οφέλη του μέσου πολίτη των κρατών μελών της ΕΕ από την κοινή ευρωπαϊκή αγορά. Βεβαίως μέσος πολίτης δεν υπάρχει, αλλά έχει ενδιαφέρον να δούμε τι έβγαλε η μελέτη. Αυτό που επιβεβαίωσε είναι πως η ΕΕ οξύνει τις αντιθέσεις και μεγαλώνει τις αποστάσεις. Έτσι, ενώ κάθε Γερμανός εμφανίζεται να κερδίζει 840 ευρώ κατά μέσο όρο, στην Ελλάδα η κατά κεφαλήν ωφέλεια περιορίζεται στα 400 ευρώ, ενώ στη Βουλγαρία πέφτει στα 117 ευρώ! Συνολικά οι πλούσιες χώρες του Βορρά ενισχύονται πολλαπλάσια, ενώ ο ευρωπαϊκός Νότος και τα Βαλκάνια αγκομαχούν. Ακόμα και η Ισπανία εμφανίζει ωφέλεια 590 ευρώ ανά κάτοικο, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 840 ευρώ. Άρα η κοινή αγορά δεν λειτουργεί ως εργαλείο σύγκλισης, αλλά εμβάθυνσης των αντιθέσεων και στην πραγματικότητα κοινωνικής σύνθλιψης.
Γιατί η εικόνα είναι ακόμα χειρότερη εάν δούμε τα πράγματα εντός κάθε χώρας, καθώς σε όλες τις περιπτώσεις το κεφάλαιο έχει ενισχυθεί και η εργασία έχει δεχθεί σοβαρά πλήγματα. Η περίπτωση της Ελλάδας είναι πολύ χαρακτηριστική. Οι ευρωπαϊκές ενισχύσεις και τα προγράμματα στηρίζουν κυρίως τις μεγάλες επιχειρήσεις, τους εργολάβους και τους μεγαλοαγρότες, ενώ για τους εργαζόμενους υπάρχουν οι πετσοκομμένες αμοιβές και η ελαστική εργασία.
Το όραμα της ΕΕ έχει ξεθωριάσει, δεν λειτουργεί ελκυστικά ως λεωφόρος ευημερίας, αλλά μόνο ως υποχρεωτικός μονόδρομος. Στις συνθήκες αυτές ο αγώνας για ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία.
