ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ
ΚΟΚΚΙΝΗ 1η ΜΑΗ
Η «κόκκινη Πρωτομαγιά» και το απελευθερωτικό και εξεγερτικό λάβαρο των αγώνων της «πρωτοπόρας εργατιάς» συνεχίζουν να συγκινούν χιλιάδες εργαζόμενους και νέους, που και φέτος ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για ανεξάρτητη μαζική ταξική δράση για τα Σικάγο της εποχής μας. Οι συγκεντρώσεις στο Μουσείο-Πολυτεχνείο στην Αθήνα, στην Καμάρα στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις, οι δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές ανά την Ελλάδα, παρά το ότι φέτος η 1η Μάη συνέπεσε χρονικά πολύ κοντά στο Πάσχα, απέδειξαν ότι το αστικό κατεστημένο δεν μπορεί να ξεμπερδέψει εύκολα με τις τάσεις που αναζητούν και παλεύουν για ένα νέο ανασυγκροτημένο ταξικό εργατικό κίνημα.
Για αυτό και οι απέλπιδες προσπάθειες απαξίωσης που εκφράστηκαν από αστικά ΜΜΕ, με «ρεπορτάζ» του στιλ «δεν ήταν αργία, αλλά… αγγαρεία» ή «στο άψε σβήσε ολοκληρώθηκαν οι πορείες» (!), αντανακλούν, όχι βέβαια την πραγματικότητα, αλλά μόνο τους μύχιους πόθους του αστικού πολιτικού κατεστημένου και του κεφαλαίου για έναν εργατικό συνδικαλισμό του… χεριού τους. Σαν κι αυτόν των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, των Παναγόπουλων-Βασιλόπουλων και Σία, των νόθων αντιπροσώπων και των διορισμένων «εκπροσώπων», των «μπράβων», με ή χωρίς γραβάτα, της εργοδοσίας μέσα στους χώρους δουλειάς.
Τα πρωτοβάθμια σωματεία, οι εργατικές συλλογικότητες, οι νέοι της εργασιακής περιπλάνησης και οι φοιτητές, οι αγωνιστές της ανυπότακτης, αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς συγκρότησαν στην Αθήνα μια μαζική και μαχητική συγκέντρωση και πορεία προς τη βουλή. Ήταν μια απόδειξη ότι με αργά και βασανιστικά βήματα, ωριμάζει μέσα στο εργατικό κίνημα η ανάγκη για άλλου τύπου συνδικαλισμό, για συνδικάτα στα χέρια των εργατών και όχι του κράτους, των εργοδοτών και των δικαστών, για κέντρο αγώνα ανεξάρτητο από τον αστικοποιημένο συνδικαλισμό, για αγώνες ανατρεπτικούς ενάντια στο κεφάλαιο και την ΕΕ, και τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν.
Η «κόκκινη Πρωτομαγιά» και η απελευθερωτική προοπτική των αγώνων της «πρωτοπόρας εργατιάς» συνεχίζουν να συγκινούν χιλιάδες εργαζόμενους και νέους που και φέτος ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για ανεξάρτητη μαζική ταξική δράση για τα Σικάγο της εποχής μας.
Μήνυμα ότι ο «πόλεμος στον πόλεμο κυβέρνησης, ΕΕ, κεφαλαίου» συνεχίζεται, με «συνδικάτα και αγώνες στα χέρια των εργαζομένων», όπως έγραφε και το κεντρικό πανό της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων, έστειλαν χιλιάδες διαδηλωτές που ανταποκρίθηκαν στο απεργιακό κάλεσμα των σωματείων στο Μουσείο-Πολυτεχνείο. Την συγκέντρωση καλούσαν αρκετά πρωτοβάθμια ταξικά σωματεία, η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για συντονισμό, ενώ στήριζαν αρκετές πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες της μαχόμενης ανατρεπτικής αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Χαιρετισμό στη συγκέντρωση απηύθυνε ο Κ. Τουλγαρίδης, αντιπρόεδρος του ΣΕΠΕ Κ. Σωτηρίου και μέλος της γραμματείας της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων, ο οποίος τόνισε ότι «συνεχίζουμε αταλάντευτα τον αγώνα ενάντια σε κάθε εκμετάλλευση, ενάντια στον καπιταλισμό, τον πόλεμο, τον φασισμό και τον κοινωνικό πόλεμο στους χώρους δουλειάς». Διαβάστηκαν επίσης ψηφίσματα από σωματεία όπως ΝΟΚΙΑ και Βιβλίου-Χάρτου. Λίγο αργότερα ξεκίνησε πορεία, η οποία κατέληξε μέσω Σταδίου στο Σύνταγμα. Στην κεφαλή τέθηκαν πρωτοβάθμια σωματεία (NOKIA, ΠΕΝΕΝ, Βιβλίου-Χάρτου, ΣΕΦΚ, ΣΣΜ, σωματείο Πλαίσιο, κ.α.) και ακολουθούσαν εργατικές συλλογικότητες και κινήσεις και το μεγάλο πανό και μπλοκ της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Μαζικό μπλοκ είχαν οι φοιτητικοί σύλλογοι και ακολούθησαν ο «Ανυπότακτος Μαθητής», η «Κρίση και Κριτική» και εργατικά σχήματα. Αμέσως μετά το πολύ μαζικό μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική, το νεανικό και μαζικό μπλοκ του ΝΑΡ και της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση, η ΟΚΔΕ Σπάρτακος, το ΕΕΚ-ΟΕΝ, το τουρκικό Λαϊκό Μέτωπο, η Πλατφόρμα Δράσης σε Ελλάδα-Τουρκία-Κουρδιστάν, η ΟΡΜΑ, η «Συνάντηση για μια αντικαπιταλιστική διεθνιστική αριστερά», το Κόκκινο Νήμα, η ΕΣΕ, η ΑΠ Ροσινάντε, αναρχικές ομάδες και συνελεύσεις.
Όταν έφτασε η πορεία στο Σύνταγμα κατευθύνθηκε στα γραφεία του ΣΕΒ και συνέχισε στη Βουλή, καταλήγοντας στα Προπύλαια. Η πορεία πέρασε και από την Κυπριακή Πρεσβεία, στηρίζοντας τη συγκέντρωση γυναικείων οργανώσεων από τις Φιλιππίνες, φεμινιστικών κινήσεων και τοπικών κινήσεων (μεταξύ αυτών της περιφερειακής κίνησης ΑΑΑ και της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα) με το σύνθημα «γιατί δεν τις έψαξε κανείς;», καταγγέλλοντας την αδιαφορία της κυπριακής αστυνομίας απέναντι στις εξαφανίσεις και δολοφονίες μεταναστριών, υπηρετριών γυναικών.
Ξεχωριστή πορεία ακολούθησαν οι δυνάμεις των ΛΑΕ-ΜΕΤΑ, που είχαν συγκεντρωθεί στο Πολυτεχνείο, ενώ Μ-Λ ΚΚΕ και ΚΚΕ (μ-λ) έκαναν συγκέντρωση στα Χαυτεία και αυτοτελή πορεία στη βουλή, συνεχίζοντας μέχρι την Αμερικάνικη Πρεσβεία καταγγέλλοντας το πραξικόπημα στη Βενεζουέλα.
Θλιβερή για άλλη μια φορά ήταν η εικόνα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Μερικές δεκάδες ήταν τα στελέχη που έκαναν τον… κόπο να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του Παναγόπουλου, ενώ για άλλη μια φορά αρνητική εικόνα άφησαν το ΣΕΚ και ο «Συντονισμός ενάντια στα μνημόνια» που συγκεντρώθηκαν δίπλα στη ΓΣΕΕ (υπουργείο Εργασίας) αλλά μακριά από τα ταξικά σωματεία και την αντικαπιταλιστικής Αριστερά στο Μουσείο-Πολυτεχνείο.
Στο Σύνταγμα πραγματοποίησε μαζική αν και μικρότερη από άλλες χρονιές, συγκέντρωση το ΠΑΜΕ, με κεντρικό σύνθημα «Ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους με συνδικάτα των εργατών και όχι των κυβερνήσεων και των εργοδοτών».
Στη Θεσσαλονίκη, μαζική ήταν η ταξική συγκέντρωση της Καμάρας. Μαχητική παρουσία είχαν σωματεία (βιβλίου-χάρτου, εργαζομένων στην ψυχική υγεία, συνταξιούχων “η συσπείρωση”, ΒΙΟΜΕ ) και εργατικές συλλογικότητες κυρίως του ιδιωτικού τομέα (επισιτισμός, εμπόριο, ιδιωτική εκπαίδευση, τεχνικοί). Ισχυρό μπλοκ είχε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι αντικαπιταλιστικές κινήσεις σε Κεντρική Μακεδονία και δήμους Θεσσαλονίκης, Αμπελοκήπων, Συκεών και Θέρμης. Την ταξική συγκέντρωση στήριξαν επίσης ΚΚΕ (μ-λ), Ξεκίνημα και συλλογικότητες του αναρχικού χώρου. Η διαδήλωση πέρασε από το αμερικανικό προξενείο και το Βιομηχανικό Επιμελητήριο και κατέληξε στο μνημείο του Καπνεργάτη. Το ΕΚΘ και φέτος έκανε μόνο κατάθεση στεφάνων με ελάχιστη συμμετοχή και χωρίς διαδήλωση, ενώ μαζική συγκέντρωση έκανε το ΠΑΜΕ. Ξεχωριστή συγκέντρωση έκαναν η ΛΑΕ, το ΣΕΚ και η ΟΚΔΕ. Η συγκέντρωση της Καμάρας έχει πλέον κατοχυρωθεί στο συνδικαλιστικό κίνημα της πόλης ως κίνηση ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος ειδικότερα στη συγκυρία της απόλυτης σήψης του εργοδοτικού συνδικαλισμού.
Μαζικός ήταν ο εορτασμός της εργατικής πρωτομαγιάς στην Πάτρα, με περίπου 2.500 εργαζόμενους και νεολαίους να συμμετέχουν στην πορεία από το Εργατικό Κέντρο. Σε προσυγκέντρωση στον ιστορικό χώρο του Παραρτήματος, και συμμετοχή στην πορεία κάλεσαν ο Σύλλογος Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Αχαΐας και η Ταξική Πτέρυγα.
Στο Ηράκλειο, οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετείχαν στην ανεξάρτητη συγκέντρωση εργατικών σωματείων (Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών και Σύλλογος Ερευνητών/τριών και Εργαζομένων στην Έρευνα Ηρακλείου) στην πλατεία Ελευθερίας και στη συνέχεια πραγματοποίησαν πορεία. Η συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου ήταν άμαζη με μόλις 50 άτομα (φυσικά δεν έκαναν πορεία), ενώ πιο μαζική ήταν η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. Στα Χανιά, σωματεία όπως η ΕΛΜΕ και οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετείχαν στη συγκέντρωση στην πλατεία Δημοτικής Αγοράς που καλούσε το ΠΑΜΕ, ενώ το ΕΚ Χανίων δεν έκανε ούτε συγκέντρωση! Ο πρόεδρός του αρκέστηκε να μιλήσει σε μια εκδήλωση στο μνημείο των εργαζομένων.
Στα Γιάννενα αρκετά μαζική ήταν η συγκέντρωση και πορεία, που ξεκίνησε από το Εργατικό Κέντρο και πορεύτηκε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, με συμμετοχή μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Στην Πρέβεζα πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση πραγματοποίησε η «Συνέλευση Συντονισμού Εργαζομένων- Ανέργων». Ακολούθησε πορεία στη κεντρική αγορά και την παραλία της πόλης. Στο μνημείο του Κάππα έγινε κατάθεση λουλουδιών από τη «συνέλευση συντονισμού», τη «Λάντζα Πάργας», τον «ανυπότακτο μαθητή», την τοπική ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την «Ανυπότακτη Κίνηση» Πρέβεζας.
Στη Λάρισα, η συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου στην κεντρική πλατεία ήταν μικρή σε σχέση με άλλες χρονιές. Συμμετείχαν με δικά τους μπλοκ οι Εργατικές Κινήσεις Παρεμβάσεις και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η πορεία κατέληξε στο άγαλμα του εκτελεσμένου το 1947 προέδρου του ΕΚΛ Τ. Γαργαλιάνου.
Στην Καρδίτσα, η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση ήταν πιο μαζική από άλλες φορές με τη συμμετοχή δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΚΚΕ (μ-λ) κ.α.
Διεθνής μέρα πάλης των εργατών με διαδηλώσεις και συγκρούσεις
