Δημήτρης Σταμούλης
Δεκάδες σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και συλλογικότητες καλούν σε συγκέντρωση και διαδήλωση για πραγματικές αυξήσεις και υπογραφή νέων συλλογικών συμβάσεων το Σάββατο 16/2, στις 11.30 π.μ., στην πλατεία Κοραή.
Σημαντική ανταπόκριση έχει βρει σε πολλά πρωτοβάθμια σωματεία του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα αλλά και σε συλλογικότητες εργατικών χώρων και γειτονιών η πρωτοβουλία για νέα εργατική διαδήλωση με κύρια αιχμή την υπογραφή νέων Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) με ουσιαστικές αυξήσεις το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου, στις 11.30 π.μ., στην πλατεία Κοραή. Η επιτυχία της συγκέντρωσης-διαδήλωσης θα αποτελέσει σταθμό στη συνέχιση του αγώνα στους χώρους δουλειάς, σε επιχειρήσεις και κλάδους, κόντρα στην προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να εμφανίσει ως «δικαίωση» την πενιχρή αύξηση του κατώτατου μισθού στα 650 ευρώ μεικτά, όταν επί 8 συναπτά χρόνια οι εργαζόμενοι υπέστησαν άγριες περικοπές σε μισθούς και εργασιακά δικαιώματα, έμειναν κατά εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, υπέστησαν την άγρια εκμετάλλευση της ελαστικής εργασίας.
Το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι, δεν «τσιμπάνε» το προεκλογικό… τυράκι της κυβέρνησης –η οποία έχει εφαρμόσει ευλαβικά όλο το αντεργατικό πλαίσιο των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων– και βγαίνουν ξανά στους δρόμους, και μάλιστα χωρίς την κηδεμονία του άφαντου αστικοποιημένου συνδικαλισμού τύπου ΓΣΕΕ, δείχνει τις σημαντικές δυνατότητες, ώστε ο απρόβλεπτος εργατικός παράγοντας να «εισβάλει» ξανά δυναμικά στο προσκήνιο, χαλώντας τους προεκλογικούς περιπάτους που ονειρεύονται τα κόμματα της αστικής διαχείρισης και οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου.
Η πρόταση για την εργατική διαδήλωση «έπεσε» εδώ και αρκετό καιρό από το «μπλοκ» των σωματείων που συγκρότησαν το πρώτο κοινό απεργιακό μέτωπο για την υπογραφή ΣΣΕ τον περασμένο Νοέμβριο, και μετά από σειρά ανοιχτών συσκέψεων με συνδιαμόρφωση του πλαισίου και των υλικών της διαδήλωσης, βαδίζουμε προς την τελική ευθεία με μαζική συμμετοχή, η οποία θα αυξηθεί κι άλλο την ερχόμενη εβδομάδα.
Συγκεκριμένα, συμμετέχουν: Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ), Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ), Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου-Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ), Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ (ΣΒΕΜΚΟ), Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων (ΣΣΜ), Σωματείο Εργαζόμενων Πλαίσιο, Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, Σωματείο Εργαζομένων στη Νόκια Ελλάς, Σωματείο Εργαζομένων στο Αττικό Νοσοκομείο, Ένωση Συντακτών Περιοδικού Ηλεκτρονικού Τύπου. Επίσης μετά από σύσκεψη αγώνα και συντονισμού της δράσης Συλλόγων ΠΕ, ΕΛΜΕ και αναπληρωτών, αποφασίστηκε νέο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο και κοινός αγώνας μαζί με τα σωματεία του ιδιωτικού τομέα, στον ίδιο τόπο και χρόνο. Στη σύσκεψη συμμετείχαν οι ΣΕΠΕ Α΄ Αθηνών, Αθηνά, Αιγάλεω, Αμαρουσίου, Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής, Αριστοτέλης, «Κ. Βάρναλης»-Ελευσίνας, «Δ. Γληνός», Καλλιθέας-Μοσχάτου, Κ. Σωτηρίου, Ν. Σμύρνης, «Παρθενώνας», Πειραιά «η Πρόοδος», Σαλαμίνας. Καθώς και οι ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής, Α’ Δυτικής Αττικής, Ε΄ Αθήνας και το Συντονιστικό αναπληρωτών και αδιόριστων εκπαιδευτικών. Ως παρατηρητές ήταν οι ΕΛΜΕ Β΄ Αθήνας, Γ΄ Δυτικής Αθήνας και ο ΣΕΠΕ Πειραιά «Ρήγας Φεραίος». Από συλλογικότητες συμμετέχουν οι Attack, Αγωνιστική Εργατική Συσπείρωση σε τουρισμό-επισιτισμό Λάντζα, Radical IT, Πρόταση Προοπτικής Εθνικής Τράπεζας, LABour και οι εργατικές λέσχες Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Κολωνού και Κυψέλης-Πατησίων-Γαλατσίου.
Οι εργαζόμενοι και τα σωματεία, όπως αναφέρουν στο κάλεσμά τους, διεκδικούν την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των ΣΣΕ, την κατάργηση του νόμου Βρούτση-Αχτσιόγλου που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση και των μνημονιακών νόμων που υπονόμευσαν την ελεύθερη προσφυγή των σωματείων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Επίσης, διεκδικούν και την επεκτασιμότητα των ΣΣΕ, ώστε κανένας να μην δουλεύει χωρίς συλλογική σύμβαση, καθώς και την άμεση επαναφορά των μισθών-ημερομισθίων-ωρομισθίων στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ (Εθνική Γενική, κλαδικές, επιχειρησιακές) πριν τη μνημονιακή λαίλαπα, ώστε αυτά τα επίπεδα να αποτελέσουν τη βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις. Τέλος, διεκδικούν μείωση του εργάσιμου χρόνου, ώστε να τα βγάζουν πέρα χωρίς την ανάγκη δεύτερης δουλειάς και αύξηση του ελεύθερου χρόνου.
«Οι διεκδικήσεις μας για μισθό-αμοιβές και για ΣΣΕ βασίζονται στις ανάγκες μας και όχι στις όποιες “αντοχές της οικονομίας” ή στο τι είναι “πρόθυμοι” να παραχωρήσουν οι εργοδότες και οι εκάστοτε κυβερνώντες. Και με αυτόν τον τρόπο επιχειρούμε και να αμφισβητήσουμε και την ίδια την κυριαρχία των νόμων της αγοράς πάνω στη ζωή μας», επισημαίνουν τα σωματεία.
