Σε κομβικό σημείο στο «φιλολαϊκό αφήγημα» της κυβέρνησης αναδεικνύεται η περιβόητη αύξηση του κατώτατου μισθού που εδώ και χρόνια παραμένει καθηλωμένος στα 586 ευρώ (μεικτά), αλλά και στην κατάργηση του υποκατώτατου μισθού των 510 ευρώ για τους νέους κάτω των 25 ετών. Ακόμα και σήμερα, λίγες ημέρες πριν την τελική λήψη της απόφασης από την Ε. Αχτσιόγλου, κανείς δεν γνωρίζει το ακριβές ποσό της αύξησης, ενώ διάφορα σενάρια μιλούν για ενισχυμένη αύξηση για προεκλογικούς λόγους. Μετά από οκτώ πέτρινα χρόνια, και τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τα χρήματα της όποιας αύξησης είναι πολύ λίγα για να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες του κόσμου της εργασίας μετά την άγρια λεηλασία μισθών, εισοδημάτων και εργατικών δικαιωμάτων στην οποία έχουν επιδοθεί όλες οι τελευταίες κυβερνήσεις.
Πρόσφατη έρευνα του γερμανικού ινστιτούτου WSI δείχνει ότι η Ελλάδα είναι στον παγκόσμιο «πάτο» όσον αφορά τον κατώτατο μισθό και ωρομίσθιο. Το κατώτερο ωρομίσθιο στην Ελλάδα είναι 3,94 ευρώ, κάτω από Ρουμανία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Κροατία, Τσεχία, Πορτογαλία και Ισπανία, ενώ ξεπερνούσε μόνο της Βουλγαρίας (3,28), της Λιθουανίας (3,87), της Λετονίας (3,60) και της Εσθονίας (3,92)! Και όταν η πολιτική της κυβέρνησης Τσίπρα έχει ωθήσει όλο και περισσότερους εργαζόμενους σε δουλειές μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης, και ανακύκλωση της ανεργίας. Μάλιστα, σύμφωνα με την Εργάνη (2017), ένας στους τρεις εργαζόμενους στην Ελλάδα προσπαθεί να επιβιώσει με μισθό κάτω από 600 ευρώ (μεικτά) τον μήνα.
Μόνο ένα ταξικό μαχόμενο εργατικό κίνημα μπορεί να ανατρέψει τη λιτότητα διαρκείας και να δώσει πίσω στους εργάτες τον κλεμμένο πλούτο της δουλειάς τους.
