Γράμμα από Γαλλία
Κώστας Μπουγιούκος
Τα υψηλής ευκρίνειας κίτρινα γιλέκα, που έχει επιλέξει σαν χαρακτηριστικό γνώρισμά της η εξεγερμένη εργατική τάξη στην Γαλλία, προχώρησαν σε ένα ακόμη Σαββατοκύριακο συγκεντρώσεων και πορειών σε όλη τη χώρα. Η ένατη πράξη του κινήματος που έχει ταράξει την ισχύ της πολιτικής εξουσίας και τις αναλύσεις κάθε λογής αριστεράς ξεδιπλώθηκε σε ένα τοπίο γεμάτο ενδιαφέρον όσο και αβεβαιότητα. Το κίνημα έδειξε πρωτοφανή χαρακτηριστικά επιμονής, όντας στους δρόμους καθ όλη τη διάρκεια της “εορταστικής περιόδου”, δείχνοντας ότι ο κόσμος που συγκρούεται με τις δυνάμεις καταστολής δεν “μάσησε” ούτε από τα νέα μέτρα καταστολής ούτε από τα ψίχουλα του Μακρόν, ενώ τα αιτήματα του, όσο ρεφορμιστικά και αν φαντάζουν, είναι αδύνατον να ενσωματωθούν στον σημερινό καπιταλισμό.
Παράλληλα, ακόμα και δύο μήνες μετά από τη στιγμή που η “αόρατη” εργατική τάξη της Γαλλίας βγήκε στο παγκόσμιο προσκήνιο δεν έχει εμφανιστεί κάτι που να μπορεί να εκφράσει, να οργανώσει και να προωθήσει αυτό το κίνημα. Έτσι, όσο και αν οι γροθιές του Κριστόφ Ντετινζέρ είχαν επαγγελματική ακρίβεια και αποτελεσματικότητα, οι κινήσεις των “Γιλέκων” έχουν αρχίσει -εδώ και καιρό- να δείχνουν ορισμένα σημάδια εκφυλισμού, αδιεξόδων και αδυναμίας που όλα τα κινήματα αυτού του τύπου εμπεριέχουν παρ’ όλες τις εκρηκτικές και άλυτες αντιθέσεις που τα γεννούν.
Πάντως, τις τελευταίες μέρες παρατηρείται κάτι εξαιρετικά ελπιδοφόρο. Τα “Κίτρινα Γιλέκα” στήνουν επιτροπές βάσης είτε με τα “Κόκκινα Στυλό” (αντίστοιχο κίνημα στα πανεπιστήμια) είτε με κατά τόπους συνδικάτα βάσης των CGT, FO και SUD/Solidaires για να οργανώσουν γενική απεργία έξω και ενάντια στις συνομοσπονδίες. Είναι ένας στόχος που αν πετύχει, θα φέρει σε δυσμενή θέση την παραδοσιακή γραφειοκρατία του εργατικού κινήματος στην Γαλλία, που μέχρι στιγμής έχει αναλωθεί στο να ψελλίζει κατηγορίες και να νομιμοποιεί την κυβέρνηση συζητώντας μαζί της. Θα είναι μια εξέλιξη που πραγματικά θα αναβαθμίσει και θα πάει το κίνημα πολλά βήματα μπροστά.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αμφισημίας πραγματοποιείται ένας ακόμα γύρος αναμέτρησης των “Γιλέκων” με το σύνολο της αστικής κυριαρχίας στη Γαλλία, δείχνοντας ότι οι αγώνες και οι διεκδικήσεις του μέλλοντος θα “φοράν” τα ίδια ρούχα των αναγκών, αλλά θα κρατάν τα καινούργια “πανό” των δυνατοτήτων.
