Θάνια Βέζου
- Μια αποκαλυπτική συνομιλία με τον Β.Ο., μέλος ενός αριστερού σωματείου εκπαιδευτικών στο τουρκικό Κουρδιστάν
Οι μαζικές απολύσεις και το «ιδιώνυμο» που έχει επιβάλει η τουρκική κυβέρνηση, στο πλαίσιο της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που έχει επιβληθεί μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, οδηγεί χιλιάδες στον δρόμο της προσφυγιάς. Ανάγκη διεθνούς αλληλεγγύης στη Ροζάβα, που αντιμετωπίζει νέα μεγάλη απειλή από την τουρκική εισβολή.
Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία, από το «πραξικόπημα» έως και την εισβολή στο συριακό καντόνι της Αφρίν από τον τουρκικό στρατό, είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον B.O., μέλος του αριστερού σωματείου εκπαιδευτικών Εϊτίμ Σεν, στην περιοχή του τουρκικού Κουρδιστάν. Όπως ήταν φυσικό, η κουβέντα μας κινήθηκε γύρω από τις αλλαγές που επέφερε στη ζωή του αγωνιζόμενου κουρδικού λαού η περίοδος αυτή.
Ο συνομιλητής μας χρωμάτισε έντονα την περίοδο αυτή, που από τον Ερντογάν παρουσιάστηκε ως η αναγκαία απάντηση στους πραξικοπηματίες, ως μια «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Την χαρακτήρισε ως τη δυσκολότερη περίοδο για το τουρκικό Κουρδιστάν από τη δεκαετία του ’90. Χιλιάδες εκπαιδευτικών, που ήταν οργανωμένοι στο συγκεκριμένο συνδικάτο, απολύθηκαν. Είναι δε σχεδόν αδύνατο να βρουν δουλειά στον ιδιωτικό τομέα, γιατί το κράτος έχει δικαίωμα να κλείσει ή/και να απαλλοτριώσει ιδιωτικές εταιρείες –πρόκειται για κάτι που θα ισχύει για όσο διάστημα υπάρχει «καθεστώς έκτακτης ανάγκης»– με αποτέλεσμα να υπάρχει φόβος από την πλευρά των εργοδοτών να μην στοχοποιηθούν από το καθεστώς. Όσων αφορά τους εναπομείναντες δημόσιους υπαλλήλους, το κλίμα τρομοκρατίας είναι δεδομένο. Το κράτος διατηρεί το δικαίωμα να τους απολύσει ανά πάσα στιγμή, χωρίς να τους δίνει ούτε καν το δικαίωμα της έφεσης.
Με μελανά χρώματα μας παρουσίασε ο Β. την κατάσταση που επικρατεί συνολικά στον τομέα της εκπαίδευσης στο Κουρδιστάν. Οι νέες προσλήψεις γίνονται και με προφορικές συνεντεύξεις. Ο σκοπός είναι φανερός: ο κάθε νέος εκπαιδευτικός να είναι υποταγμένος ιδεολογικά στην αντίληψη των νέο- Οθωμανών. Όσο για τις σχέσεις εργασίας, χαρακτηρίζονται από συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ενισχύοντας την επισφάλεια και την εξάρτηση από το καθεστώς. Το δικαίωμα στην απεργία, στην διαδήλωση ή στην έκφραση της γνώμης έχει ανασταλεί. Οι διευθυντές όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης επιλέγονται επίσης με προφορικές εξετάσεις, με μόνο ζητούμενο την εναρμόνισή τους με την κυβέρνηση. Βαρύτητα δίδεται στο άνοιγμα περισσότερων ισλαμικών σχολείων (Ιμάμ Χατίπ). Η εξιστόρηση του «πραξικοπήματος» εγγράφεται στα σχολικά βιβλία με όρους ισλαμικής- εθνικής αφήγησης, με σκοπό τη γαλούχηση μιας νέας γενιάς πλήρως νουθετημένης με την εκδοχή του καθεστώτος. Η παραπάνω κατάσταση, τονίζει ο συνομιλητής μας, οδηγεί πολλούς ανθρώπους στην επιλογή της μετανάστευσης προς την Ευρώπη.
Το ενδιαφέρον μας κεντρίζεται από αυτό το νέο μεταναστευτικό ρεύμα και ζητάμε τη γνώμη του για το μέγεθος και τη σύνθεσή του. Μας βεβαιώνει ότι έχει πυκνώσει το ρεύμα, που αποτελείται από πολιτικούς πρόσφυγες οι οποίοι αιτούνται πολιτικού ασύλου- δημοσιογράφους, πανεπιστημιακούς, ακτιβιστές. Ειδικά από το κουρδικό κίνημα είναι πολλοί βουλευτές, δήμαρχοι, στελέχη ή μέλη του κόμματος, συνδικαλιστές, εκπαιδευτικοί και άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι. Ενδιαφέροντα είναι όμως τα στοιχεία και για το κομμάτι των προσφύγων που προέρχονται από τον χώρο των λεγόμενων «γκιουλενιστών». Πολλοί οπαδοί του εξόριστου στις ΗΠΑ ιμάμη, ο οποίος θεωρήθηκε πρωτεργάτης του αποτυχημένου πραξικοπήματος, από τη στιγμή που είτε απολύθηκαν από θέσεις τους στο δημόσιο είτε η κυβέρνηση έκλεισε τα μαγαζιά τους, φεύγουν μαζικά στο εξωτερικό. Κάποιες χιλιάδες από αυτούς, μάλιστα, σήμερα βρίσκονται στην Ελλάδα.
Η κουβέντα μας κινήθηκε και γύρω από την κατάσταση στη Ροζάβα. Ο Β. μας τόνισε ότι τελευταία, οι Κούρδοι ακτιβιστές και οι σύμμαχοι τους στην Ευρώπη εστιάζουν στον αγώνα στην Αφρίν, ενώ οργανώνονται διαρκείς διαδηλώσεις ενάντια στη εισβολή του τούρκικου στρατού. Ο ίδιος εκτιμά ότι στόχος του Ερντογάν είναι να αποτρέψει τον κουρδικό λαό από την εθνική χειραφέτηση και γι’ αυτό σήμερα επιτίθεται στη Ροζάβα, την οποία αντιλαμβάνεται ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Στην περίοδο που διανύουμε, μας επισημαίνει, ο κουρδικός λαός και οι διεθνείς του σύμμαχοι πρέπει να καταγγείλουν την κατοχή στη Ροζάβα, την οποία ο Ερντογάν και οι ισλαμιστικές οργανώσεις με τις οποίες συνεργάζονται, ξεκινήσαν. Όπως έγινε και στην περίπτωση του Κομπάνι, πρέπει να υπάρξει μια αυστηρή δημόσια τοποθέτηση απέναντι στην εισβολή. Όπως λέει δε, η φασιστική ιδεολογία του Ερντογάν δεν είναι επικίνδυνη μόνο για τον κουρδικό λαό, αλλά για όλο τον κόσμο. Οι σφαγές που διαπράττουν τα μέλη του ISIS, που ταξίδεψαν μέσω Τουρκίας για να φτάσουν την Γαλλία, την Γερμανία και την Αγγλία, το αποδεικνύουν καλά.
