ΔΑΝΑΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ
Δεν χρειάζεται μαγικές ικανότητες για να προβλέψει κανείς ότι στην επόμενη κυβέρνηση της Αυστρίας θα συμμετάσχει και το ακροδεξιό κόμμα Fpo, το οποίο απέσπασε το 26,9% στις εκλογές της 15ης Οκτωβρίου. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι η αυστριακή Ακροδεξιά ήταν η πρώτη που «έδειξε το δρόμο» με τη συμμετοχή της στο κυβερνητικό σχήμα του 2000-2007.
Το μυστικό της «επιτυχίας» του Fpo, του Κόμματος της Ελευθερίας, μπορεί να εντοπιστεί και στο ομώνυμο κόμμα του Γκερτ Βίλντερς στην Ολλανδία, στο γερμανικό Afd (Εναλλακτική για τη Γερμανία) και στο Εθνικό Μέτωπο-FN της Λεπέν, καθώς πρόκειται για κόμματα που τη χρονιά που πέρασε σημείωσαν μεγάλη άνοδο ακόμα κι αν δεν βρέθηκαν στις κυβερνητικές θέσεις που επεδίωκαν. Παράλληλα, όμως, η Αυστρία θα είναι η τέταρτη χώρα μετά τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Φινλανδία που θα έχει στην κυβέρνηση ακροδεξιό στοιχείο.
Η συμμαχία του Σεμπάστιαν Κουρτς, επικεφαλής του ÖVP, με το Fpo δεν προκαλεί εντύπωση, καθώς ιστορικά τα δύο κόμματα λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι το Fpo κατηγόρησε τον Κουρτς για «κλοπή» βασικών θέσεών του, όπως την ακροδεξιά αντιμεταναστευτική ατζέντα του, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και την περικοπή κοινωνικών επιδομάτων σε μη αυστριακούς πολίτες.
Πέρα από αυτό, η θέση του Fpo για την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλάζει ανάλογα τη συγκυρία. Το 1994, το Κόμμα της Ελευθερίας είχε ψηφίσει κατά της ένταξης της Αυστρίας στην ΕΕ, ενώ και μετά το Brexit πρότεινε δημοψήφισμα για την αποχώρηση της χώρας από την Ένωση. Αυτές όμως οι αντι-ΕΕ στάσεις ανήκουν στο …μακρινό παρελθόν, καθώς πλέον η ρητορική του Fpo κινείται σε μια φιλοευρωπαϊκή κατεύθυνση, με μοναδικό αστερίσκο οι Βρυξέλλες να δώσουν περισσότερη εξουσία στα κράτη μέλη.
Εκτός από το Fpo, εντύπωση προκάλεσε και η «συντριβή» των Πρασίνων οι οποίοι έχασαν και τις 24 έδρες που κατείχαν, καταγράφοντας το χειρότερο αποτέλεσμα από το 1983. Παρά την εκλογή του Πράσινου Αλεξάντερ Βαν Ντερ Μπέλεν στις προεδρικές εκλογές πέρυσι, οι Πράσινοι δεν «έπιασαν» το απαιτούμενο 4% για να μπουν στην αυστριακή Βουλή. Αιτία για την εκλογική τους ήττα αποτέλεσε και η εσωκομματική διαμάχη, καθώς η στάση τους υπέρ των προσφύγων, σε μια σαφώς ξενοφοβικά οριοθετημένη πολιτική κουβέντα, εν τέλει οδήγησε στη διάσπαση. Ο Πίτερ Πιλτς αποχώρησε από τους Πράσινους, κατηγορώντας το υπόλοιπο κόμμα για ανεπαρκή τοποθέτηση στο ζήτημα της προσφυγικής κρίσης, ενώ στη συνέχεια ίδρυσε τη δική του πολιτική πλατφόρμα με την οποία κέρδισε και κάποιες έδρες στην Βουλή.
Τέλος, απογοητευτικά ήταν και τα αποτελέσματα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Αυστρίας KPO. Το ΚΚ Αυστρίας συνεργάστηκε με τη νεολαία των Πρασίνων (την οποία διέγραψε η ηγεσία του κόμματος), ωστόσο με λιγότερο από 1% δεν κατάφερε να κερδίσει καμία έδρα.
