του Παναγιώτη Μαυροειδή
Οι πρόσφατες παρεμβάσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, έδειξαν πόσο …ακροβατική και δύσκολη είναι η δουλειά των λογογράφων του. Πραγματικά θέλει μεγάλη τέχνη να επιχειρείς να παριστάνεις τον σκληρά αντιπολιτευόμενο σε μια κυβέρνηση που θέλεις να πετύχει για να έχεις λιγότερα …αγγούρια αύριο και μια πολιτική στην οποία υπερθεματίζεις. Έχει σημασία να αποκρυπτογραφήσουμε την ομιλία του αρχηγού της ΝΔ στη Βουλή:
Σημείο πρώτο: Ο Μητσοτάκης επικαλέστηκε την έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής χρεώνοντάς της την άποψη πως «αν δε συμφωνηθεί ένα τέταρτο μνημόνιο, επίκειται έξοδος από το ευρώ». «Όμως», σχολίασε, «τώρα πλέον δεν υπάρχουν στην Ευρώπη δυνάμεις να μας επιβάλλουν ένα νέο μνημόνιο. Δε θα υπάρξει ένα νέο μνημόνιο, αν δεν το ζητήσουμε εμείς»! Κοντολογίς είπε: «Κύριε Τσίπρα φέρτε ένα μνημόνιο να το ψηφίσουμε, για να μην αναγκαστώ να το φέρω εγώ αύριο.
Σημείο δεύτερο: Καταλαβαίνοντας ότι σπάει όλα τα κοντέρ ευρωδουλείας και ταύτισης με το απόλυτο (ως τώρα) ποντάρισμα του ελληνικού κεφαλαίου στην προοπτική της ευρωζώνης και της ΕΕ, έσπευσε να σκεπάσει την περιφρόνησή του σε κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας με μια καταδίκη του …«εθνολαϊκισμού». Ούτε καν τις στροφές του ΣΕΒ δεν έχει πάρει χαμπάρι, ο οποίος βλέποντας τις μεγάλες απειλές κατά της ευρωζώνης, μιλάει για «ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας», «απαλλαγή από την επιτροπεία» και διαμόρφωση «εθνικής ηγεσίας» που θα προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις, «ακουμπώντας» περισσότερο στη στρατηγική ΣΥΡΙΖΑ.
Σημείο τρίτο: «Τα μέτρα, είναι αναγκαστικό τίμημα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ», τόνισε. Μετάφραση: «Τα μέτρα είναι αναγκαία, δε φταίνε όσοι επιμένουν σε αυτά».
Σημείο τέταρτο: «Κύριε Τσίπρα καθυστερείτε τις μεταρρυθμίσεις, αργείτε να κάνετε αυτό, αργείτε να κάνετε εκείνο…». Κοντολογίς, τι ακριβώς κατηγορεί η ΝΔ το ΣΥΡΙΖΑ; Μα μόνο ότι εφαρμόζει αργά την αντεργατική πολιτική του μνημονίου διαρκείας!
Με λίγα λόγια η ΝΔ συμφωνεί και υπερθεματίζει στην πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, απαιτώντας επιτάχυνση και …σθεναρό πνεύμα. Τι μας λέει αλήθεια αυτή η «Συμφωνία Αλήθειας» της ΝΔ, που αποτελεί τη «θετική» της πρόταση; «Εμείς δε θα δώσουμε υποσχέσεις, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ», τονίζουν. Είναι και δεν είναι έτσι. Υπόσχονται σαφώς ότι θα γεμίσουν και άλλο τις τσέπες του κεφαλαίου όταν μιλούν για άμεσημείωση του φορολογικού συντελεστή επιχειρήσεων στο 20%. Αντίθετα, όταν λένε «θα προωθήσουμε μείωση φόρου εισοδήματος και εισφορών, με τηνπροϋπόθεση ότι θα υπάρξει ισχυρή ανάπτυξη» ή ότι θα υπάρχει κατώτερο εγγυημένο εισόδημα «μετά από δύο χρόνια», ξεκαθαρίζουν ότι καθόλου δεν τους νοιάζει η κοινωνική φτώχεια της μεγάλης πλειοψηφίας. Με μεγάλη σαφήνεια ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την ομιλία του στην εκδήλωση του Οργανισμού Έρευνας και Ανάλυσης «διαΝΕΟσις», τόνισε: «Άρα, πρέπει να προκρίνεται μια δημοσιονομική πολιτική που δίνει μεγαλύτερη έμφαση στον περιορισμό των δαπανών σε συνδυασμό με λελογισμένο περιορισμό των φόρων». Μετάφραση: Η ουσία είναι στον περιορισμό των (κοινωνικών) δαπανών, ενώ η μείωση των φόρων (αν υπάρξει), θα είναι «λελογισμένη». Δηλαδή με μετρήσιμη τελικά… «Δε θα κάνουμε απολύσεις στο δημόσιο», απολογείται διαρκώς η ΝΔ, γνωρίζοντας πόσο κάηκε από αυτό. Απλά «θα προωθήσουμε αξιολόγηση και κινητικότητα». Δηλαδή ότι ακριβώς λέει και κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Διαρκής συρρίκνωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, μέσω συνταξιοδότησης και απαγόρευσης διορισμών, υποβάθμιση της ποιότητας έως και κατάρρευση των δημόσιων λειτουργιών με υποστελέχωση, γήρανση και κυνηγητό του προσωπικού, περιορισμό δαπανών. Πως συγκροτείται τυπικά ο αντιπολιτευτικός λόγος των κομμάτων εξουσίας; Αφενός, υπόσχονται ότι θα καταργήσουν κάποιες πλευρές της πολιτικής των προηγούμενων και αφετέρου επικαλούνται μια διαφορετική πολιτική που θα εφαρμόσουν. Η ΝΔ αποτυγχάνει και στα δύο. Άκουσε κανείς για παράδειγμα κάποια υπόσχεση ότι θα αναιρέσει το κόψιμο του ΕΚΑΣ που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ ή τη μεγάλη μείωση των συντάξεων; Ή μήπως το πρόγραμμα της ΝΔ δεν περιλαμβάνει το ίδιο πακέτο ιδιωτικοποιήσεων, μεγαλύτερης εργασιακής απορρύθμισης και ακόμη αγριότερης λιτότητας; Αυτή η θλιβερή όψη μιας «αντιπολίτευσης» άδειας από ουσιώδη αντιπολιτευτικό λόγο, είναι καθρέφτης μιας κυβέρνησης όπου η «αριστερή» πολιτική είναι πουκάμισο αδειανό. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποδεινύεται λιγότερο χρήσιμος για τη ΝΔ και περισσότερο απαραίτητος στο ΣΥΡΙΖΑ ως σκιάχτρο που θα κρύβει την αντεργατική πολιτική του Αλέξη Τσίπρα.
