Η Τουρκία οδηγείται όλο και περισσότερο σε «Συριοποίηση», τονίζουν στην πολύ σημαντική συνέντευξή τους στο Πριν (που πάρθηκε μετά την βομβιστική έκρηξη στην Άγκυρα) η Σουκράν Ντογάν, αντιπρόεδρος και ο Φεβζί Αϊμπέρ μέλος του Κεντρικού Εκτελεστικού Συμβουλίου του Κόμματος Εργασίας (ΕΜΕΡ).
Συνέντευξη στη Θάνια Βέζου
Που στόχευε η τελευταία βομβιστική ενέργεια στην Άγκυρα: Πως την αξιοποιεί η κυβέρνηση Ερντογάν – Νταβούτογλου;
Όποιος και να είναι ο λόγος της έκρηξης στην Άγκυρα, πρόκειται για μια τρομοκρατική ενέργεια που προκάλεσε και τον θάνατο απλών πολιτών. Τέτοιες τρομοκρατικές ενέργειες αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης από την κυβέρνηση, προκειμένου να θρέψει τα εθνικιστικά και σοβινιστικά αισθήματα των εργατών, την ανασφάλεια και τους φόβους τους, με σκοπό να μπλοκάρει τους αγώνες τους και να υποτάξει τους λαούς. Συνεπώς εξουδετερώνει τα δίκαια αιτήματα των λαών και των εργατών, την πάλη και την μαζική αλληλεπίδραση και συνεργασία.
Η Τουρκία οδηγείται όλο και περισσότερο σε «Συριοποίηση» μέσα από την πολιτική του Ερντογάν και του ΑΚP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης). Αυτή η έκρηξη, δεν μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητη από την εχθρική πολιτική της κυβέρνησης απέναντι στον Κουρδικό και τον Συριακό λαό. Ο μόνος υπεύθυνος για την έκρηξη είναι η κυβέρνηση του AKP και οι άνθρωποι που κυβερνούν το κράτος. Ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου αυξάνουν την ένταση της επιθετικής στάσης τους απέναντι στους λαούς της περιοχής, ιδιαίτερα τoυς Κούρδους. Προσπαθούν να διατηρήσουν ένα «πόλεμο μεσολάβησης» με τις δικές τους στρατιωτικές δυνάμεις, ο οποίος μέχρι τώρα γινόταν από τις συμμορίες σφαγέων Τζιχαντιστών.
Ωστόσο, αν και προσπάθησαν να αξιοποιήσουν αυτή την έκρηξη για να επιτεθούν στη Συρία και την Ροζάβα, δεν το κατάφεραν. Αυτή η προσπάθεια ματαιώθηκε. Όπως έχει γίνει και στο παρελθόν, έχασαν την πειστικότητα τους τόσο στην ίδια την χώρα όσο και στο εξωτερικό και τώρα βρίσκονται σε απόγνωση. Συνεχώς προσπαθούν να πείσουν ότι το PYD (Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης, κόμμα των Κούρδων της Συρίας) και το YPG (Κούρδοι πολιτοφύλακες) είναι τρομοκρατικές οργανώσεις, αλλά η πολιτική τους απέτυχε και κατέρρευσε. Δεν θα είναι έκπληξη αν αναζητήσουν μια αλλαγή στην πολιτική τους για να βρουν διέξοδο.
Αναμένετε πως θα ενταθούν οι επιθέσεις του τουρκικού κράτος ενάντια στους κουρδικούς πληθυσμούς, είτε βρίσκονται στο έδαφος της Τουρκίας είτε της Συρίας;
Με όλους τους θεσμούς και τα όργανά του το τουρκικό κράτος και η κυβέρνηση του AKP θα συνεχίσει την επιθετικότητα απέναντι σε όλους τους λαούς και κυρίως τους Κούρδους, εφόσον δεν σκέφτονται να αναθεωρήσουν την πολιτική και την ιδεολογία τους που είναι ρατσιστική και φανατική. Όσο το κουρδικό πρόβλημα παραμένει, θα παραμένει και η επιθετικότητα επίσης. Δυνατότητες επίλυσης θα προκύψουν εφόσον το κουρδικό θεωρηθεί ως πρόβλημα εκδημοκρατισμού και το αντιμετωπίσουν από κοινού το σύνολο της εργατικής τάξης και οι δημοκρατικές και ειρηνικές δυνάμεις.
Ποια είναι η πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης σχετικά με τη Συρία; Υπάρχει κίνδυνος άμεσης στρατιωτικής επέμβασης του τουρκικού κράτους;
Η πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης για τη Συρία απέτυχε. Οι σχέσεις της με τις χώρες της Μέσης Ανατολής, με εξαίρεση μία-δυο αντιδραστικές χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ κτλ, έχουν διαρραγεί. Η κυβέρνηση του AKP δεν έχει πετύχει κανένα στόχο στη Συρία. Η προσπάθεια της να ανατρέψει τα κέρδη των Κούρδων της Ροζάβα απέτυχε. Οι ευκαιρίες της να παρέμβει στρατιωτικά όλο και μειώνονται. Ωστόσο η πιθανότητα ενός πολέμου υπάρχει πάντα σε κάποια έκτακτη περίπτωση ή σε ενδεχόμενη αποτυχία των διαπραγματεύσεων σχετικά με το μέλλον της Συρίας. Σήμερα φαίνεται ότι τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ προσπαθούν να αποτρέψουν μια τέτοια επέμβαση.
Θα μπορούσατε να μας δώσετε μια γενικότερη εικόνα των εξελίξεων στη Συρία;
Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που εμπλέκονται πολεμικά στη Συρία βρίσκονται στην περιοχή για την δική τους κυριαρχία. Η Ρωσία και οι ΗΠΑ συντηρούν τον πόλεμο παίρνοντας με το μέρος τους τα κράτη και τις δυνάμεις της περιοχής, χρησιμοποιώντας τα για τα δικά τους συμφέροντα. Αυτή τη στιγμή ο πόλεμος συνεχίζεται μέσω αντιπροσώπων, αν και οι πραγματικοί αντίπαλοι μπορεί να έρθουν αντιμέτωποι στο πεδίο της μάχης. Οι Ρώσοι έχουν ως συμμάχους το Ιράν, το Ιράκ, τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου και κινούνται με την υποστήριξη της Κίνας.
Από την άλλη πλευρά οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ προσπάθησαν να κυριαρχήσουν στην Μέση Ανατολή μέσω της στρατιωτικής δύναμης των τζιχαντιστών. Αυτό το σχέδιο όμως απέτυχε και τώρα οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ κινούνται μαζί με την Τουρκία, την Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, δηλαδή με αντιδραστικά, δικτατορικά κράτη.
Μετά την συμφωνία Σάικς – Πικό του 1916 η Μέση Ανατολή εγκυμονεί τη χάραξη νέου χάρτη και νέων συνόρων. Οι Κούρδοι μπορούν να αποκτήσουν κράτος με αυτή τη νέα συνθήκη. Αν αναλογιστούμε τις δυνάμεις του πεδίου μάχης της Συρίας, η δημοκρατική δύναμη της Συρίας, που περιλαμβάνει και το PYD, είναι στην πιο πλεονεκτική θέση. Το συριακό καθεστώς προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι μόνιμο και όχι προσωρινό. Οι δυνάμεις των Τζιχαντιστών μέρα με τη μέρα νικιούνται και χάνουν τη δύναμη τους.
Πως εκτιμάτε τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στο τρομοκρατικό πογκρόμ του τουρκικού κράτους;
Η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υποκριτική όσον αφορά την πολιτική της Τουρκικής κυβέρνησης σχετικά με τους Κούρδους και τη Μέση Ανατολή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εγκρίνει το αιματοκύλισμα από την κυβέρνηση λόγω των κερδών υπέρ των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Και φυσικά είναι υποκριτική λόγω των δικών της κερδών, ειδικά με τις απάνθρωπες πολιτικές τακτικές για τους πρόσφυγες. Το παζάρι για τους πρόσφυγες (ειδικά από τη Γερμανία), η σιωπή για το αιματοκύλισμα του κουρδικού λαού και η βία είναι συμπεριφορές που αρμόζουν σε καπιταλιστικά και ιμπεριαλιστικά συστήματα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση παίρνει θέση δίπλα στην τουρκική κυβέρνηση ενάντια στην πάλη των Κούρδων για τα δικαιώματα τους. Στις πόλεις Σουρ, Τζιζρε, Σιλόπη, Νουσαϊμπίν και σε άλλους οικισμούς Κούρδων, γερμανικά τανκ καταστρέφουν τα σπίτια Κούρδων. Η τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει το αιματοκύλισμα στην περιοχή με όπλα προερχόμενα από κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης το ευρωπαϊκό δικαστήριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα αρνείται κάθε προσφυγή του κουρδικού λαού σχετικά με τις επιθέσεις και το αιματοκύλισμα.
Κοινή πάλη των λαών Ελλάδας και Τουρκίας – Ενάντια στον πόλεμο, το ΝΑΤΟ και το κεφάλαιο
Ποια είναι η στάση της κυβέρνησης απέναντι στο εργατικό και λαϊκό κίνημα;
Γίνεται προσπάθεια να καταργηθεί η αποζημίωση απόλυσης του εργαζόμενου. Συζητείται στη Βουλή ο νόμος της «μίσθωσης εργαζομένων». Τα εργατικά ατυχήματα (δολοφονίες) αυξάνονται μέρα με τη μέρα. Το de facto δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι σε σωματείο και οι απεργίες απαγορεύονται. Τα σωματεία αδρανοποιούνται με τη βοήθεια της γραφειοκρατίας. Με τις εθνικιστικές και ρατσιστικές της πολιτικές η κυβέρνηση σπάει τη συλλογικότητα της εργατική τάξης. Μπορούμε να προσθέσουμε κι άλλες εφαρμογές της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά εν συντομία συνεχίζουν να δημιουργούν έναν παράδεισο για το κεφάλαιο και τους κεφαλαιούχους. Οι εργάτες αντιστέκονται. Συνδικαλίζονται παρά τις μαζικές απολύσεις . Παλεύουν για αύξηση στους μισθούς λόγω και των ανατιμήσεων των βασικών αγαθών. Ο αγώνας διαδόθηκε από εργοστάσιο σε εργοστάσιο. Οι περισσότεροι κέρδισαν τα δικαιώματα τους. Η εργατική τάξη επίσης ξεκίνησε τον αγώνα ενάντια στην κατάργηση της αποζημίωσης της απόλυσης και στην μίσθωση εργαζομένων μέσω εταιριών.
Σε τι αποσκοπεί ο ερχομός του ΝΑΤΟ στην περιοχή και τι κινδύνους δημιουργεί;
Το ΝΑΤΟ θέλει να παρεμβαίνει άμεσα στη Μέση Ανατολή. Γι’ αυτό χρησιμοποιεί την αντιδραστικότητα της Τουρκίας. Η Τουρκία γίνεται ο πολεμιστής της πρώτης γραμμής για το ΝΑΤΟ. Ειδικά η στρατιωτική βάση του Ιντσιρλίκ είναι πολύ επικίνδυνη για τους λαούς της Τουρκίας και της Μέσης Ανατολής. Η Τουρκία εισάγει το ΝΑΤΟ στον πόλεμο της Συρίας, δίνοντας του την άδεια να χρησιμοποιεί την συγκεκριμένη βάση για τις επεμβάσεις του στην περιοχή.
Απέναντι σε αυτές τις αρνητικές εξελίξεις, ποια πρέπει να είναι η αντίδραση των λαών Τουρκίας και Ελλάδας;
Από τον πόλεμο και το χάος στη Μέση Ανατολή η Τουρκία θα επηρεαστεί περισσότερο. Η Ελλάδα είναι γειτονική χώρα της Τουρκίας. Έτσι η Ελλάδα δεν είναι τόσο μακριά από το χάος της Τουρκίας και της Μέσης Ανατολής γενικότερα, ιδιαίτερα μετά και την παρουσία του ΝΑΤΟ στη θάλασσα του Αιγαίου. Οι εργατικές τάξεις των δύο χωρών έχουν οικονομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς δεσμούς. Είναι καθήκον τους η αντιπολεμική δράση και η κοινή πάλη ενάντια στο διεθνές κεφάλαιο. Ο λαός και η εργατική τάξη και της Τουρκίας και της Ελλάδας πρέπει να αναπτύξουν διεθνιστική αλληλεγγύη, πρέπει να ενωθούν σε διεθνείς αλλά και τοπικές δράσεις.
Πως εξελίσσεται η διαδικασία υποστήριξης της Διακήρυξης της Κεσσάνης;
Τα σωματεία της συνομοσπονδίας KESK (όχι μόνο οι κλάδοι της Ιστανμπούλ, αλλά και υπολοίπων πόλεων) υπέγραψαν. Υπάρχει μια προσπάθεια να διαδοθεί και σε άλλα σωματεία. Αυτή τη στιγμή και παρά τις δυσκολίες του πολέμου στο νότο, τίθεται σε πολλά σωματεία και οργανώσεις. Είναι μια προσπάθεια που πρέπει να γίνει κτήμα του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και στις δυο χώρες και φυσικά με όλες μας τις δυνάμεις στηρίζουμε αυτήν την προσπάθεια.
