Μισθολόγιο δημοσίου
της Γιώτας Ιωαννίδου
Το νέο μισθολόγιο που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ ακολούθησε πιστά την τακτική ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ως προς τον αιφνιδιασμό και τη μορφή του κατεπείγοντος. Εκεί που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο είναι στο να περάσει όλες τις αντιδραστικές μνημονιακές δεσμεύσεις, βαφτίζοντας ταυτόχρονα τις τραγικές μειώσεις ως αυξήσεις. Με τη βοήθεια φυσικά και των ΜΜΕ. Κατ’ αρχήν βαφτίζονται αυξήσεις οι μισθολογικές ωριμάνσεις, λόγω προϋπηρεσίας, ενώ ο βασικός μισθός μένει καθηλωμένος. Ας το αντιπαρέλθουμε. Ας πάρουμε ένα μέσο παράδειγμα της εξέλιξης των ετήσιων μικτών αποδοχών, λόγω ωριμάνσεων, ενός άγαμου εκπαιδευτικού, που το 2009 -προ μνημονίου- είχε δέκα χρόνια υπηρεσία και το 2019 -χρόνο ολοκλήρωσης της πρώτης εφαρμογής των νέων ρυθμίσεων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ για το μισθολόγιο- θα έχει είκοσι χρόνια προϋπηρεσία.
Το 2009 προ μνημονίου, ο εκπαιδευτικός του παραδείγματός μας έπαιρνε 23.320 ευρώ μικτά το χρόνο. Με όλες τις μνημονιακές ρυθμίσεις και χωρίς αυξήσεις αποδοχών παρά μόνο με τις χρονικές ωριμάνσεις (κλιμάκια) ο εκπαιδευτικός φτάνοντας στα 20 χρόνια υπηρεσίας, το 2019, έπρεπε να πάρει 26.120 ευρώ μικτά. Τώρα με την ολοκλήρωση εφαρμογής των ρυθμίσεων του νέου μισθολογίου θα πάρει 18.760 ευρώ μικτά. Δηλαδή ο εκπαιδευτικός χάνει (ή καλύτερα του έκλεψαν) 7.360 ευρώ από το ετήσιο εισόδημά του, περίπου το ένα τρίτο. Η κυβέρνηση από το 2016 και μετά, με βάση το νέο μισθολόγιο, δίνει ένα «όφελος» σε αυτόν τον εκπαιδευτικό, κατά μέσο όρο 700 ευρώ το έτος, που σε ποσοστό αντιστοιχεί κάτω από το 10% της απώλειας που είχε. Δηλαδή απλά του «ωφελούμενου» εκπαιδευτικού του πήραν 100 ευρώ και θα του επιστρέψουν 10, μέχρι το 2019. Αν εφαρμοστεί όλο το σχέδιο …και δεν αλλάξει γνώμη ο Σόιμπλε. Όπως γράφτηκε χαρακτηριστικά στο Έθνος (13/12/2015) και αποδέχθηκε ο υπουργός Χρ. Βερναδάκης στη Βουλή, από τα 450 εκατ ευρώ που «αποταμίευσε» η κυβέρνηση από το παγωμένο μισθολόγιο (από το 2011), θα ξοδέψει ένα ποσό που δε θα ξεπεράσει το ένα τέταρτο. Συνυπολογίστε πως οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν δώδεκα μισθούς κατ’ έτος, οι κρατήσεις τους ανέρχονται από 26 έως 31% και το επίδομα τέκνων που διατηρείται είναι αριθμητικό κι όχι ποσοστό του βασικού μισθού (50 ευρώ για ένα παιδί, 70 για δύο κοκ). Ένας πρωτοδιόριστος εκπαιδευτικός (αν γινόντουσαν διορισμοί), που στέλνεται στις εσχατιές της Ελλάδας, έπαιρνε το 2009 20.521 ευρώ μικτά και τώρα θα παίρνει 13.104 ευρώ μικτά.
Για να μην μιλήσουμε για την τραγική πραγματικότητα χιλιάδων αναπληρωτών που δουλεύουν οκτώ και εννιά μήνες. Επιπλέον, το νέο μισθολόγιο απαγορεύει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, δίνει πολλά πλασματικά χρόνια εξέλιξης σε προσόντα, μεταπτυχιακά, διδακτορικά αλλά κυρίως στα στελέχη και τους ανώτερους υπαλλήλους. Γι αυτό, για την επανακατάταξη όλων των υπαλλήλων του Δημοσίου το Γενικό Λογιστήριο του κράτους έχει προϋπολογίσει 107 εκατ. ευρώ/έτος, ενώ μόνο για τις αυξήσεις των υπαλλήλων στις «θέσεις ευθύνης», 25 εκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα προωθεί την τιμωρητική αξιολόγηση αναστέλλοντας τη μισθολογική εξέλιξη για όσους αξιολογούνται αρνητικά.
Αν ξεχάσει ο δημόσιος υπάλληλος τι του έκλεψαν θα θεωρήσει ότι του κάνουν χάρη που δεν του κλέβουν κι άλλα. Όμως για να ζήσει, οφείλει να συνεχίσει να θυμάται. Οφείλει να απαιτήσει πίσω τα κλεμμένα από το 2009 αλλά και τα συνολικά κλεμμένα από τη ζωή του και το μέλλον των παιδιών του μαζί με όλους τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.
Διαβάστε ακόμα στο αφιέρωμα του Πριν για τα νέα προαπαιτούμενα:
Στο σφυρί τα μισά κόκκινα δάνεια του Λεωνίδα Βατικιώτη
Βαπτίζοντας το κρέας ψάρι του Γιάννη Ελαφρού
Στο δημόσιο ο ΑΔΜΗΕ για να πουληθεί του Στέφανου Πράσσου
