Ένας απολογισμός της χρονιάς που πέρασε (και όχι μια απολογία για τα όσα έταξε και δεν έπραξε) ήταν η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο του 2015. Θριαμβευτικοί οι τόνοι, μια ατέλειωτη αυτο-διαφήμιση. Μόνο για «σαξές στόρι» δεν ακούσαμε, ώστε να αποφευχθούν κάποιοι αρνητικοί συνειρμοί…
Ενδιαφέρον δεν έχουν τόσο τα όσα είπε ο πρωθυπουργός, αλλά κυρίως τα όσα αποσιώπησε. Ούτε κουβέντα για το φιάσκο της απόσυρσης του περιβόητου «παράλληλου προγράμματος» ύστερα από απαίτηση των δανειστών. Ούτε κουβέντα για τη συρρίκνωση έως εξαφάνιση των επικουρικών συντάξεων και του εφάπαξ. Ούτε λέξη για επαναφορά του 13ου μισθού, όμως στα επιτεύγματα της κυβέρνησής του ο Αλ. Τσίπρας συμπεριέλαβε το (ελέω χορηγών) δεκατιανό στα σχολεία που αφορά μόνο 11.000 μαθητές και ισχύει μόνο για λίγους μήνες.
Μέσα στις περίπου 4.000 λέξεις της ομιλίας δεν αναφέρονται ούτε μια φορά λέξεις που καίνε, όπως εργατικά δικαιώματα ή συλλογικές συμβάσεις, ενώ το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης μοιάζει με παλιά, ξεχασμένη αμαρτία. «Ξεκινήσαμε πριν από 11 περίπου μήνες, πρώτοι και μόνοι σε όλη την Ευρώπη έναν αγώνα ενάντια στη λιτότητα», είπε ο Αλ. Τσίπρας. Μόνο που ο αγώνας αυτός ήταν στα λόγια, αφού στην πράξη η νέα κυβέρνηση της Πορτογαλίας ήταν η πρώτη στην Ευρώπη που προχώρησε σε αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 25 ευρώ από 1/1/2016.
Άφθονα τα στερεότυπα (δουλειά, δουλειά, δουλειά, θα βγάλουμε τη χώρα από την επιτροπεία) που θα μπορούσαν να ειπωθούν από κάθε αρχηγό κόμματος. Κατά τα άλλα, ο πρωθυπουργός κάλεσε τους υπουργούς να ξεχάσουν τι σημαίνουν χριστουγεννιάτικες διακοπές και να παρηγορηθούν τρώγοντας «λίγο παραπάνω κουραμπιέδες και μελομακάρονα».
