του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Tην απόφασή της κυβέρνησης να μπει …δυνατά και μνημονιακά στο 2016, ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο της Τετάρτης στο οποίο ζήτησε επιτάχυνση των ρυθμών εφαρμογής της συμφωνίας της 12ης Ιουλίου.
Ουσιαστικά ο πρωθυπουργός είπε κάπως πιο καλυμμένα αυτό που είχε υποστηρίξει δύο ημέρες νωρίτερα ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης. Είχε σημειώσει σε συνέντευξή του πως «ο καλύτερος τρόπος για να απαλλαγούμε από τη μονομερή λιτότητα είναι να τρέξει η κυβέρνηση να υλοποιήσει μέχρι το τέλος του 1ου εξαμήνου του 2016 τη συμφωνία και να διαπραγματευτεί την καλύτερη δυνατή λύση». Προφανώς σε αυτή την λογική ο Α.Τσίπρας ζήτησε από τους υπουργούς του επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σημειώνοντας πως «κάθε υπουργός πρέπει να ιεραρχήσει τις προτεραιότητές του και να θέσει χρονοδιογράμματα. Δεν δικαιολογούνται οι καθυστερήσεις. Όλοι σε αυτή την αίθουσα κρινομαστε»
Αυτά, την ίδια στιγμή που ο πρωθυπουργός προανήγγειλε τη «σφαγή» των συντάξεων, σημειώνοντας πως κυβερνητικό όριο στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές είναι το να μην μειωθούν οι κύριες συντάξεις. Επιβεβαίωσε έτσι έμμεσα την πληροφόρηση που θέλει τις επικουρικές συντάξεις να μειώνονται κατά 30%, με το ποσοστό αυτό να μπορεί να φτάσει σε μεγαλύτερα ύψη για ορισμένες κατηγορίες. Αντίστοιχη θα είναι και η μείωση των συντάξεων του δημοσίου αφού αναμένονται ανάλογες περικοπές στα μερίσματα των επικουρικών ταμείων των υπαλλήλων. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα μεγάλο μέρος της περικοπής των συντάξεων δεν χρειάζεται καν νομοθετική ρύθμιση αφού έχει ήδη υπογράψει την απρόσκοπτη εφαρμογή της ισχύουσας μνημονιακής νομοθεσίας που …από μόνη της θίγει το σύνολο των συντάξεων, κύριων και επικουρικών. Παράλληλα στο κυβερνητικό συμβούλιο πιστοποιήθηκε ότι, ενώ θα περικόπτονται οι συντάξεις, το κεφάλαιο θα έχει κάθε …προνομιακή μεταχείριση. Ετσι στους πρώτους μήνες του 2016 θα υπάρξουν 3 νομοσχέδια με στόχο την προσέλκυση επενδύσεων: Νέος αναπτυξιακός νόμο, αλλαγές στους όρους για τα δημόσια έργα και ένα ακόμη για την χρηματοδότηση της έρευνας.
Η κυβέρνηση δείχνει να …οσφραίνεται ότι τελειώνουν τα όρια της όποιας κοινωνικής ανοχής, όσο απομακρύνεται από τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου και όσο η ανέχεια και η ανεργία σε συνδυασμό με την άγρια φορομπηχτική πολιτική ενισχύουν τις λαϊκές αντιδράσεις. Αυτό φυσικά έχει τις επιπτώσεις του και στη συνοχή της κοινοβουλευτικής της ομάδας. Ετσι η επιλογή της επιτάχυνσης των ρυθμών προφανώς εκφράζει την λογική του «να ξεμπερδεύουμε» με το πρώτο πακέτο των μνημονιακών δεσμεύσεων προκειμένου να υπάρξει το κατάλληλο …κοινωνικό μασάζ για το επόμενο.
Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι φυσικά ότι η ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου θα συμπέσει με τον κουρνιαχτό που θα σηκώσει η εδώ και εβδομάδες αναγγελμένη νομοθετική παρέμβαση προκειμένου να καταστεί δυνατή η νέα σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, και να προχωρήσει η διαδικασία αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών.
Οι κυβερνώντες θα επιδιώξουν να δώσουν την αίσθηση της «μάχης με την διαπλοκή», παρά το γεγονός ότι μόνος της στόχος είναι η διαμόρφωση ενός πιο φίλιου μιντιακού τοπίου με ξαναμοίρασμα των αδειών σε παλιά και νέα τζάκια. Πλάι σε αυτή την πρωτοβουλία θα προστεθεί η επανακατάθεση του λεγόμενου παράλληλου προγράμματος και ο «θόρυβος» αναφορικά με τους ελέγχους στις λίστες της Ρηνανίας και τη λίστα Φαλτσιανί.
Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι συνεχείς αναφορές στις εξελίξεις στην Πορτογαλλία και την Ισπανία. Η μνημονιακή διαχείριση στην Πορτογαλία και οι απανωτές μετεκλογικές διαβουλεύσεις στην Ισπανία παρουσιάζονται ως απαρχή αλλαγών στις χώρες της Ευρώπης. Παρά το γεγονός ότι η μνημονιακή προσαρμογή αποτελεί …«ένα το κρατούμενο» για τις χώρες της Ιβηρικής χερσονήσου.
Ξεκάθαρο την ίδια στιγμή ήταν πάντως και το μήνυμα του πρωθυπουργού προς την κοινοβουλευτική του ομάδα ξεκαθαρίζοντας ότι «ο λαός τους ψήφισε για να εφαρμόσουν τη συμφωνία που υπέγραψαν», ενώ στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις σημειώνεται πως η μόνη επιλογή που υπάρχει για όσους θα θελήσουν να διαφωνήσουν είναι η …λύση Σακελλαρίδη. Δηλαδή η παράδοση της έδρας και η αποχώρηση.
