του Παναγιώτη Φραντζή
Σπουδαία ομαδική δουλειά
Το θεατρικό έργο Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα το έγραψε ο Λόρκα το 1936, όταν ο Φράνκο κατέστρωνε το σχέδιό του στις Κανάριες Νήσους, όπου υπηρετούσε ως γενικός διοικητής. Ο ποιητής θριαμβεύει στο δικό του πεδίο μάχης φτιάχνοντας μια τοιχογραφία των κοινωνικών σχέσεων που επιβάλουν την καταπίεση, δείχνοντας σε μικροκλίμακα το φασισμό στο σπίτι.
Είναι το σπίτι, ένας κλειστός χώρος, απ’ όπου απουσιάζει ο πατέρας, τη θέση του οποίου έχει πάρει η μάνα. Οι ηθικοί νόμοι και περιορισμοί είναι στα χέρια της. Κηρύσσει επτάχρονο πένθος και τιμωρία της σάρκας. Μόνο η μεγαλύτερη κόρη στην οποία περνά η περιουσία του νεκρού επιτρέπεται να παντρευτεί. Οι κόρες, τυραννισμένες από τον πόθο και την απουσία του, παρακολουθούν την ατομική εξέγερση της μικρότερης και πιο τολμηρής, η οποία θέλει να γευτεί τον έρωτα κι ας πεθάνει.
Στο έργο δεν εμφανίζεται επί σκηνής κανένας ανδρικός χαρακτήρας. Ο Πέπε Ρομάνο, ο άφαντος πόθος, παρότι απών, είναι παντού, είναι πίσω απ’ όλα. Οι κοπέλες αυτόν ονειρεύονται κι αυτόν περιμένουν. Αυτός δεν τις ελευθερώνει όμως ποτέ.
Η εταιρεία θεάτρου Η Ρόζμαρυ στην Κορφή των Λόφων και ο σκηνοθέτης Γιάννης Τσορτέκης έδωσαν μια συντομευμένη εκδοχή του θεατρικού έργου, εστιάζοντας στις σχέσεις μεταξύ των γυναικών αυτού του σπιτιού. Η αισθητική της παράστασης εμπνέεται από τις μετόπες των ναών της κλασικής εποχής, από την κίνηση των ακίνητων παραστάσεων, που εδώ δημιουργούνται από ένα μικρό χορό γυναικών σε αργή κίνηση. Σαν συμπλέγματα αγαλμάτων που φωτίζονται και αποτυπώνονται σαν σκιές στον τοίχο πίσω από τη σκηνή.
Ο λόγος είναι πυκνός, το κείμενο, σε αντίθεση με την κίνηση, τρέχει. Η χορογράφος Νάνσυ Σταματοπούλου έδεσε αυτό το σώμα των ταλαντούχων ηθοποιών σε ένα σύνολο μεγάλων εκφραστικών δυνατοτήτων. Ένα παράδειγμα: στο τέλος του έργου η μικρή Αδέλα στέκεται παράμερα και λύνει τη ζώνη από την ποδιά της. Όταν την πετάει στο έδαφος ξέρουμε ότι η ζώνη είναι το σκοινί με το οποίο θα κρεμαστεί.
Τα πολύ ωραία φορέματα-ποδιές των γυναικών σχεδίασε ο Κυριάκος Κατζουράκης. Η μισή ατμόσφαιρα της παράστασης είναι στα χέρια του Σάκη Μπιρμπίλη, που επιμελήθηκε το φωτισμό. Ο Σταύρος Γασπαράτος συνέβαλε στο κόνσεπτ και για άλλη μια φορά συνέθεσε ωραία μουσική. Επιβλητική η Μπερνάρντα της Ιωάννας Πιατά και δουλεμένη στην εντέλεια η σκληρή Αγκούστιας της Έλενας Αρβανίτη.
Παραστάσεις: Τετ.-Σάβ. 9:15 μ.μ. Κυρ. 7:00 μ.μ. Αντισθένους 7 & Θαρύπου, τηλ.: 2109212900
