της Αιμιλίας Τσαγκαράτου
Αξιολόγηση εκπαιδευτικών – Μαζική άρνηση από διευθυντές και προϊσταμένους
Η μάχη στην εκπαίδευση ενάντια στην αξιολόγηση που έχει ξεκινήσει από πέρυσι βρίσκεται την περίοδο αυτή σε κρίσιμη καμπή. Ο προγραμματισμός του υπουργείου Παιδείας για τη δεύτερη φάση της αξιολόγησης για τη φετινή σχολική χρονιά προέβλεπε την εκπόνηση των σχεδίων δράσης από τους συλλόγους διδασκόντων στο πλαίσιο της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και την αξιολόγηση των διευθυντών των σχολικών μονάδων και των προϊσταμένων των νηπιαγωγείων, έτσι ώστε να είναι έτοιμος ο μηχανισμός εκείνος που θα ξεκινήσει την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Ένας προγραμματισμός που ιδιαίτερα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση φαίνεται να τινάζεται στον αέρα εξαιτίας της αποφασιστικής στάσης των εκπαιδευτικών με την οποία αναγκάζεται το υπουργείο Παιδείας να μεταθέτει συνεχώς τα χρονοδιαγράμματά του.
Έτσι λοιπόν, και με αξιολογημένο από το καλοκαίρι τον «σκληρό πυρήνα» του στελεχικού δυναμικού, δηλαδή τους διευθυντές Εκπαίδευσης και τους σχολικούς συμβούλους, οι σύλλογοι διδασκόντων ο ένας μετά τον άλλον αποφασίζουν να συμμετέχουν στην απεργία-αποχή της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ και να μην εκπονούν σχέδια δράσης. Μέχρι στιγμής 51 Σύλλογοι Εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και ΕΛΜΕ, συντονίζοντας πανελλαδικά τη δράση τους, έχουν αποφασίσει το μπλοκάρισμα των διαδικασιών αξιολόγησης με πρακτικά μέτρα – ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί. Ταυτόχρονα συνεχίζεται η συγκέντρωση υπογραφών εκπαιδευτικών που δηλώνουν ότι «δεν αξιολογούν, δεν αξιολογούνται». Πάνω από 1.900 εκπαιδευτικοί έχουν υπογράψει το σχετικό κείμενο, ενώ ο κατάλογος καθημερινά μεγαλώνει. Επίσης έχουν πραγματοποιηθεί κινητοποιήσεις στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης (Α΄ και Δ΄ Αθήνας, Πειραιά, Ανατολικής Αττικής) όπου κατατίθενται οι δηλώσεις των διευθυντών και προϊσταμένων να συμμετέχουν στην απεργία-αποχή και δηλώνεται η απόφαση των εκπαιδευτικών να μη συμμετέχουν στην αξιολόγηση.
Σημαντική πρωτοβουλία είναι και η δημόσια δήλωση άρνησης συμμετοχής σε κάθε αξιολογική διαδικασία διευθυντών/τριών σχολικών μονάδων και προϊσταμένων νηπιαγωγείων. Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές 87 διευθυντές-διευθύντριες και προϊστάμενοι-προϊσταμένες νηπιαγωγείων δηλώνουν ότι «λόγοι προσωπικής αξιοπρέπειας και συνείδησης μάς υπαγορεύουν την άρνησή μας να αξιολογήσουμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές μας, καθώς και να αξιολογηθούμε πόσο ικανοί είμαστε να κάνουμε αυτό το ατόπημα».
Με ιδιαίτερη μαχητικότητα και συσπείρωση πανελλαδικά οι προϊσταμένες/οι των νηπιαγωγείων δίνουν τη μάχη της συμμετοχής στην απεργία-αποχή και της μη συναίνεσής τους να γίνουν το πρώτο σκαλοπάτι στη διαδικασία της ατομικής αξιολόγησης. Η μαζικότατη και μαχητική συγκέντρωση των νηπιαγωγών, οργανωμένη από το συντονιστικό τους και συλλόγους πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε ξενοδοχείο της Αθήνας την Κυριακή 23 Νοέμβρη, είναι ένας πολύ σημαντικός σταθμός που βοήθησε αποφασιστικά στη συσπείρωση αυτού του κομματιού της εκπαίδευσης. Πρέπει να αναφέρουμε ότι οι προϊστάμενες των νηπιαγωγείων θεωρούνται με απαράδεκτο τρόπο στελέχη της εκπαίδευσης από το προεδρικό διάταγμα για την αξιολόγηση, τη στιγμή που ούτε περνούν από διαδικασίες κρίσης, όπως οι διευθυντές των σχολικών μονάδων, ούτε αξιολογούν τους συναδέλφους των νηπιαγωγείων τους! Γι’ αυτό και η απόφασή τους με μαζικό τρόπο να μη συμμετέχουν στην αξιολόγηση είναι πολύ σημαντική, αφού επί της ουσίας είναι άρνηση συμμετοχής στην ατομική αξιολόγηση.
Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση η κατάσταση φαίνεται να είναι πιο δύσκολη. Το περσινό χτύπημα στη βαθμίδα αυτής της εκπαίδευσης όπως εκδηλώθηκε με όλο το αντιδραστικό πλαίσιο που επιβλήθηκε –διαθεσιμότητες, Νέο Λύκειο, Τράπεζα Θεμάτων, αύξηση ωραρίου– κι ενώ δίνονται ακόμα μάχες σε επιμέρους μέτωπα όπως οι διαθεσιμότητες, υπάρχουν δυσκολίες στη συσπείρωση των εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση. Ωστόσο, όπως φαίνεται από τη δράση ορισμένων ΕΛΜΕ (π.χ. Δυτική Αττική, Χανιά), υπάρχουν περιθώρια αλλαγής της κατάστασης.
Φυσικά όλα τα παραπάνω γίνονται με σοβαρή προσπάθεια από τα στελέχη της εκπαίδευσης να εμποδίσουν το ρεύμα της αντίστασης και της ανυπακοής. Διευθυντές σχολικών μονάδων προσπαθούν να αλλοιώσουν ή να παραβιάσουν αποφάσεις των συλλόγων διδασκόντων αναρτώντας στο Παρατηρητήριο για την Αυτοαξιολόγηση –το μηχανισμό δηλαδή εκείνο μέσα από τον οποίο επιχειρείται να γίνει η κατηγοριοποίηση των σχολείων– σχέδια δράσης και προγραμματισμούς παρά και ενάντια στις αποφάσεις των εκπαιδευτικών. Οι διευθυντές εκπαίδευσης και οι σχολικοί σύμβουλοι καταφεύγουν ακόμα και στην τηλεφωνική (!) αξιολόγηση των διευθυντών. Ταυτόχρονα υπάρχουν απειλές για κυρώσεις και πειθαρχικά σε μια προσπάθεια καλλιέργειας φόβου και πανικού. Την ίδια στιγμή που συμβαίνουν αυτά, η πλειοψηφία του ΔΣ της ΔΟΕ, πέρα από την απόφαση για απεργία-αποχή, αρνείται να αναλάβει την οργάνωση του αγώνα και δεν παίρνει κανένα συγκεκριμένο μέτρο στήριξης του αγώνα των συλλόγων και των εκπαιδευτικών.
Για το από δω και πέρα, υπάρχει πρόταση από την πλευρά των Παρεμβάσεων για συγκέντρωση στο υπουργείο Παιδείας πριν από τα Χριστούγεννα ως πρώτο σταθμό κορύφωσης της αντίστασης των εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση.
