του Μιχάλη Ψύλου
Είναι πράγματι εντυπωσιακό ένα κόμμα να συγκροτείται από έναν άχρωμο καθηγητή από το…πουθενά έξι εβδομάδες πριν από τις εκλογές και να σαρώνει! Ο λόγος για τον 51χρονο καθηγητή τη Νομικής Μίρο Τσέραρ, που απέσπασε σχεδόν το 35% των ψήφων στις εκλογές της περασμένης Κυριακής στη Σλοβενία. Επί 20 χρόνια κοινοβουλευτικός σύμβουλος για νομικά και συνταγματικά ζητήματα κό Ποτάμι».
Ο Τσέραρ διατηρεί άλλωστε άριστες σχέσεις με την ΕΕ και τη Γερμανία. Διαβεβαιώνει μάλιστα ότι «θα ακολουθήσει τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν και στο πλαίσιο των συστάσεων αυτών θα αναζητήσει λύσεις που θα είναι προς όφελος της χώρας». Με αυτό το «πρόγραμμα» πάντως ο Τσέραρ έπεισε έναν στους τρεις Σλοβένους να τον ψηφίσουν. Έστω κι αν στις κάλπες προσήλθαν οι μισοί. Οι ψηφοφόροι έχοντας αισθανθεί βαριά στο πετσί τους την πολιτική της σκληρής λιτότητας που εφάρμοσε η απερχόμενη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της πρωθυπουργού Αλένκα Μπράτουσεκ, αλλά και τη δυσοσμία των σκανδάλων του δεξιού πρώην πρωθυπουργού Γιάνεζ Γιάνσα (εκτίει από τον Μάιο ποινή φυλάκισης για διαφθορά σε εξοπλιστικά προγράμματα), δεν είχαν δυστυχώς και πολλές επιλογές. Προτίμησαν έναν άγνωστο πολιτικό από τους δοκιμασμένους που τους τάραξαν στη λιτότητα τα προηγούμενα χρόνια. Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι την τέταρτη θέση κατέλαβε ο νεοσύστατος συνασπισμός της Ενωμένης Αριστεράς με 5,97%, ένα ποσοστό που αποτελεί πραγματική έκπληξη, καθώς οι δημοσκοπήσεις δεν του έδιναν πάνω από 2%. Η Αριστερά που ενώθηκε πριν από τρεις μήνες διαθέτει τώρα έξι βουλευτές. Όπως αναφέρει μάλιστα στην μετεκλογική της ανακοίνωση, «οι νεοφιλελεύθερες ιδιωτικοποιήσεις, η ευελιξία της αγοράς εργασίας, η μείωση των φόρων για τους πλουσιότερους και επιπλέον οι περικοπές στον δημόσιο τομέα είναι πολιτικές που δεν θα ανατραπούν μόνο στο κοινοβούλιο. Η φωνή του λαού στο κοινοβούλιο μπορεί να είναι ισχυρή μόνο στο μέτρο που συνδυάζεται με μια ισχυρή λαϊκή φωνή στους δρόμους και στους χώρους εργασίας».
Το μήνυμα που στέλνει η μικρή Σλοβενία είναι σαφές: Η λιτότητα διαλύει το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα. Και όχι μόνο! Διαλύει τα κόμματα που είτε ακολουθούν τυφλά την πολιτική της ΕΕ είτε αναγκάζονται να την εφαρμόσουν κάτω από πιέσεις. Για παράδειγμα, η μεγάλη ηττημένη των εκλογών είναι η απερχόμενη σοσιαλδημοκράτισσα πρωθυπουργός Αλένκα Μπράτουσεκ. Η σλοβένα πρωθυπουργός είχε σχηματίσει τον Μάρτιο του 2013 μια κεντροαριστερή κυβέρνηση συνεργασίας, αντικαθιστώντας τον ανατραπέντα σκληρό δεξιό πρωθυπουργό Γιάνεζ Γιάνσα, που είχε αρχίσει να λιώνει τους Σλοβένους με μια πολιτική άγριας λιτότητας. «Η λιτότητα δεν σώζει» ήταν τότε το κύριο σύνθημα της Μπράτουσεκ. Δεκαπέντε μήνες μετά όμως η Μπράτουσεκ ανατράπηκε από την ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και αναγκάστηκε να ιδρύσει ένα νέο κόμμα, το οποίο μόλις και κατόρθωσε να ξεπεράσει το φράγμα του 4% και να μπει στη νέα βουλή. Ως πρωθυπουργός η Μπράτουσεκ υπέκυψε στις πιέσεις και εφάρμοσε την πολιτική που ζητούσαν η ΕΕ και το Βερολίνο. Μπορεί να μη δέχτηκε την επιβολή τρόικας, αλλά χρέωσε τον σλοβένικο λαό με 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια για να σώσει τις τράπεζες και αποφάσισε να ιδιωτικοποιήσει 15 μεγάλες κρατικές εταιρείες. Πλήρωσε το τίμημα με τον πολιτικό της εκμηδενισμό. Προς γνώση και συμμόρφωση…
