Δυο νεκροφόρες, ένας φάρος, ένα ραντάρ, το λαμπερό πρόσωπο του Παπούλια
του Διονύση Ελευθεράτου
Kαλά, ένα μόνο φως βλέπουν στην άκρη του τούνελ οι λεβέντες της τρικομματικής; Μύωπες είναι ή υπερβολικά μετριόφρονες; Διότι εμείς, ειδικά υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων, βλέπουμε πολλά φώτα. Όχι κατ’ ανάγκη στην άκρη του σκοτεινού μας τούνελ. Ορισμένα λάμπουν μέσα σε αυτό. Άλλα διοχετεύουν από μακριά την «ευεργετική» τους λάμψη: Μόνο που τα βλέπεις, καταλαβαίνεις ότι το τούνελ διαθέτει άκρη. Τώρα, αν αυτή βρίσκεται στο χείλος κάποιου Καιάδα, άλλο θέμα.
Φως πρώτο: Το πίσω της νεκροφόρας που μόλις παρέλαβε τον θεσμό των διαπραγματεύσεων για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Η τύχη του κατώτατου μισθού; Μην πείτε γενικώς «επίπεδο Βαλκανίων», διότι π.χ. στη Σλοβενία οι κατώτερες αποδοχές παραμένουν στα 763 ευρώ. Πείτε «Βουλγαρία» και προετοιμαστείτε σιγά- σιγά…
Φως δεύτερο: Το μπροστινό της νεκροφόρας που έρχεται να παραλάβει τις αποβιώσασες συντάξεις, όπως μας ενημέρωσε –με κάθε επισημότητα– ο τελετάρχης Προβόπουλος.
Φως τρίτο: Προέρχεται από τη βλάβη – ανάφλεξη εκείνου του ραντάρ του ΟΟΣΑ, που είχε προγραμματιστεί να δουλεύει νυχθημερόν, μπας και διακρίνει από πού στην ευχή καταφθάνει στην Ελλάδα αυτή η «ανάπτυξη», την οποία βλέπει ο Σαμαράς. Μέχρι να «κάψει» μηχανισμούς και …φλάντζες, το δύσμοιρο ραντάρ του ΟΟΣΑ άλλα πρόλαβε να δει να έρχονται στην Ελλάδα, με δρασκελιές: Νέα μείωση του ΑΕΠ για το 2013 (κατά 4,8%). Δημόσιο χρέος στο 175,1% κατά το τρέχον έτος και στο 180,6% το 2014. Αύξηση ανεργίας στις αντίστοιχες χρονιές στο 27,8% και στο 28,4%. «Έπιασε» τόση ευτυχία το ραντάρ και δεν άντεξε.
Φως τέταρτο: Ένας φάρος κινέζικου εργασιακού πολιτισμού, στο λιμάνι του Πειραιά, καλωσορίζει τη «νέα εποχή» στην Ευρώπη. Την κομίζει η κατ’ ευφημισμόν «επωφελής επένδυση» της Κόσκο. Πέρσι οι Νιου Γιορκ Τάιμς δημοσίευσαν σχετικό ρεπορτάζ, παρακινημένοι ασφαλώς από όσα …δεν ακούν, δεν βλέπουν τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ. Κλήθηκε λοιπόν ο επικεφαλής της εταιρείας στο λιμάνι, ο αξιότιμος Φου Τσενγκ Κου, να σχολιάσει τα καταγγελθέντα, ορισμένα εκ των οποίων αφορούσαν φρικώδη ανυπαρξία μέτρων ασφάλειας. Απάντησε: «Εμείς ήρθαμε να βοηθήσουμε την ανάπτυξη, αλλά οι Ευρωπαίοι πιστεύουν ότι πρέπει να χαίρονται την ζωή τους περισσότερο…». Οι Ευρωπαίοι λοιπόν, όχι ειδικά οι «λουφαδόροι» Έλληνες, πρέπει να μάθουν τι εστί εργάτης – μέρμηγκας, όπως έλεγε κι ο Στουρνάρας. Όχι μέρμηγκας υπό την έννοια ότι δουλεύει ευσυνείδητα. Μέρμηγκας επειδή τον πατάνε πανεύκολα…
Φως πέμπτο: Πάλι από τον Πειραιά. Λάμπει σαν τον Αυγερινό, μαζί βρε με την Πούλια, το ευτυχισμένο πρόσωπο του Κάρολου Παπούλια! Πήγε στην Κόσκο και είδε -είπε- παντού ικανοποιημένους εργαζόμενους. Ε, αν είχαν οι άνθρωποι παράπονα, δεν θα έβγαιναν στην αναφορά να τα εκθέσουν ευθαρσώς; Όταν ένας Πρόεδρος Δημοκρατίας καταντά μανδαρίνος της Κόσκο, η ποιότητα της εν λόγω «δημοκρατίας» είναι φως- φανάρι…
Φως έκτο: Εκπέμπεται από τον φακό κάποιου ντετέκτιβ, εξ όσων έχουν ξαμοληθεί να βρουν τι διάολο εμπεριέχει το περιβόητο «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο. Αυτό που έχει αναχθεί σε μείζον ζήτημα του ελληνικού δημόσιου βίου παραμένοντας -επί ολόκληρες εβδομάδες- υπό πλήρη …εχεμύθεια! Άντε, ας ενταχθεί το «αντιρατσιστικό» στο «Πάμε Στοίχημα», ως πρώτη μεγάλη καινοτομία του πλήρως ιδιωτικοποιημένου ΟΠΑΠ.
Φως έβδομο: Από μακριά μπορεί να φαίνεται για ένα, αλλά είναι πολλά μαζί. Φωταψία στο σπίτι του Μιχάλη ΧρυσοχοÀδη! Ο άνθρωπος οργανώνει πάρτι… Εάν το «αντιρατσιστικό» έχει κάνει «μαλλιά κουβάρια» την κυβέρνηση (εδώ κρατάμε την ανάσα μας), ενώνοντας την κοινοβουλευτική «δημοκρατία» με τον θεσμοθετημένο αγνωστικισμό, ποιος κακεντρεχής θα συνεχίσει να λοιδορεί τον πρώην υπουργό επειδή κάποτε υπερψήφισε το Μνημόνιο χωρίς να το έχει διαβάσει;
Φως όγδοο: Α, αυτή η λάμψη, εκεί στην Ιπποκράτους; Όχι, δεν ήταν αστραπή. Ήταν η «αντιρατσιστική – αντιφασιστική» επιφοίτηση που επισκέφθηκε ξαφνικά το ΠΑΣΟΚ. Το φως το αληθινό που κάνει τον «Μπένι» να τεντώνει με όλες του τις δυνάμεις τη χορδή του «συνταγματικού τόξου», ώστε το βέλος να σκοτώσει σίγουρα το τέρας του φασισμού – ρατσισμού. Τώρα, πειράζει να ανάψουμε κι εμείς τα λαμπάκια της μνήμης μας και να θυμηθούμε μερικά από όσα έχει πράξει το ΠΑΣΟΚ, προτού γίνει ο σημερινός αρχηγός του κάτι ανάμεσα σε Αη Γιώργη και Γουλιέλμο Τέλλο; Εμείς απλώς υπενθυμίζουμε πεπραγμένα- ας αξιολογήσει καθένας τις συνέπειές τους.
Το ΠΑΣΟΚ συγκυβέρνησε με τον ΛΑΟΣ των «καθαρών Ελλήνων», του οποίου ο αρχηγός Γ. Καρατζαφέρης μεταξύ άλλων είχε υμνήσει την «τιμιότητα» των δικτατόρων συνταγματαρχών. Το ΠΑΣΟΚ επαίνεσε ην «υπεύθυνη στάση» του ακροδεξιού πλην μνημονιακού –τότε– ΛΑΟΣ. Το ΠΑΣΟΚ έχει αφορίσει καμιά εκατοστή φορές τα τελευταία τρία χρόνια τη Μεταπολίτευση – το κατά Λοβέρδο «τερατούργημα» (χρειάζεται άραγε τρομερή διορατικότητα, για να γίνει αντιληπτό ποια στερεότυπα ενισχύονταν έτσι, έστω και εξ αντανακλάσεως;). Το ΠΑΣΟΚ του «νόμου και της τάξης» έσκουζε, σαν ταγματάρχης της δεκαετίας του ’50, όταν στη Θεσσαλονίκη ματαιώθηκε στρατιωτική παρέλαση για χάρη μιας διαδήλωσης.
Λόγω στενότητας χώρου, σταματάμε τις υπενθυμίσεις. Ας έλθουμε στο παρόν. Είδε κανείς το ΠΑΣΟΚ του σημερινού «αντιρατσιστικού» οίστρου να πιάνει από το πέτο τη ΝΔ, αν μη τι άλλο για την αισχρή, απάνθρωπη κατάσταση που επικρατεί στα κέντρα κράτησης μεταναστών; Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ και παίζει θέατρο κακό. «Ηθοποιός σημαίνει φως». Αν ισχύει και για τους κακούς κεντροαριστερούς ηθοποιούς, προσθέστε άλλο ένα φως στην καταμέτρηση.
