Μοναδική Ιφιγένεια θέλει το σύστημα τον Γ. Παπακωνσταντίνου
Πίσω από τις λίστες κρύβονται οι ληστές. Πίσω από τη λίστα Λαγκάρντ και το γελοίο παιχνίδι να αναδειχθεί ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου σε …Ιφιγένεια των άθλιων μνημονιακών κυβερνήσεων, βρίσκεται η μεγάλη ληστεία του κοινωνικού και δημόσιου πλούτου και των εργαζομένων παραγωγών του, ιδιαίτερα μέσω του άγριου κι αρπαχτικού μηχανισμού των μνημονίων. Η διαγραφή των ονομάτων συγγενών του πρώην τσάρου της οικονομίας και λαμπρού παραδείγματος της νέας γενιάς …αδιάφθορων πολιτικών (λατρεμένων της ΕΕ, του ΔΝΤ και των ντόπιων ΜΜΕ) Γ. Παπακωνσταντίνου, αποτελεί μια ιδιαίτερα προκλητική έκφραση της μόνιμης φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής του μεγάλου κεφαλαίου, των κολλητών του πολιτικού προσωπικού και όλων των συντελεστών του βαθιά σαπισμένου καπιταλιστικού συστήματος. Παρανομίες που βασίζονται στη νόμιμη εκμετάλλευση και αρπαγή. Η άθλια συγκυβέρνηση Σαμαρά προσπαθεί να μετατρέψει την παραπομπή Παπακωνσταντίνου σε πλυντήριο για το σύστημα, επιζητώντας τη σταθεροποίηση για να κλιμακώσει την τρομερή επίθεση κατά του λαού. Τους επόμενους μήνες το επίπεδο ζωής του λαού θα πιεστεί απότομα προς τα κάτω, ενώ η ΕΕ, το ΔΝΤ και η κυβέρνηση θα πιέζουν για την υλοποίηση των άγριων προβλέψεων του Μνημονίου 3 –σε μηνιαία βάση– για να παρθούν οι δόσεις. Την ίδια ώρα η εργοδοσία στους χώρους δουλειάς θα προχωρά σε πλήρη ακρωτηριασμό δικαιωμάτων και μισθών, ενώ χιλιάδες επιχειρήσεις θα κλείσουν και μαζί με τις απολύσεις δεκάδες ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι θα βρεθούν στο δρόμο. Η απειλή νέων «συμπληρωματικών» μέτρων στην κατεύθυνση των μνημονιακών προβλέψεων μπορεί να βάλει φωτιά στα τόπια. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, το καθήκον της Αριστεράς και του κινήματος δεν είναι βεβαίως η «κάθαρση» ενός βρόμικου συστήματος και η εκλογική – κοινοβουλευτική παγίδευση, ούτε η αφ’ υψηλού αντιμετώπιση των συγκεκριμένων εκφράσεων της καπιταλιστικής σαπίλας, αλλά η συμβολή σε ένα μαχόμενο κίνημα ρήξης κι ανατροπής της κυβέρνησης και όλου του καθεστώτος επιτροπείας και εκμετάλλευσης που υπηρετεί. Για να περάσει η πρωτοβουλία των κινήσεων στους εργαζόμενους και το λαό. Γιατί η ελπίδα για το 2013 έχει όνομα: Αντικαπιταλιστική ανατροπή.
