«Αδιαπραγμάτευτη» χαρακτήρισε την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων ο Κ. Μητσοτάκης κατά την τηλεμαχία, χωρίς σε αυτή την περίπτωση να τον νοιάζει εάν τα δεκάδες δισ. για αεροπλάνα, φρεγάτες και άλλες φονικές μηχανές είναι «κοστολογημένα» και αν θα διακινδυνεύσουν τη δημοσιονομική σταθερότητα. «Θα τηρήσουμε τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί», δεσμεύτηκε ο Αλ. Τσίπρας, κερδίζοντας τα εύσημα του πρωθυπουργού. Διεκδίκησε, μάλιστα, για τον εαυτό του και τον ΣΥΡΙΖΑ την πρωτοβουλία γι’ αυτές, κάνοντας ουσιαστικά… γαργάρα τις όποιες μέχρι σήμερα αντιρρήσεις του σε δευτερεύοντα θέματα.
«Εθνικά υπεύθυνος» και με συνεπή «πατριωτική στάση» εμφανίστηκε ο Ν. Ανδρουλάκης, έτοιμος για όλα, αναλόγως της περίπτωσης. Ο Γ. Βαρουφάκης πελαγοδρομούσε αμήχανα, χωρίς να καταφέρει να αποφύγει την ερώτηση-παγίδα στα εθνικά, όπου εμφανίστηκε τόσο ως «Ράμπο» έτοιμος να κάνει ό,τι του πουν οι στρατηγοί και να πολεμήσει χρησιμοποιώντας τα «πανάκριβα όπλα» όσο και ως «γιες-μαν» που θα τρελάνει στα… τηλέφωνα τους συμμάχους, Αμερικανούς και Ευρωπαίους. Όσο για τον Βελόπουλο, πιστός στο «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια», εμφανίστηκε έτοιμος να τα κάνει όλα Κούγκι!
Ο δε Δ. Κουτσούμπας, αφού προσπέρασε σαν κάτι εντελώς φυσιολογικό το σημείο της ερώτησης για εξόρυξη νότια της Κρήτης, διαφώνησε με τους συγκεκριμένους εξοπλισμούς, τονίζοντας ότι εξυπηρετούν ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ. περιορίστηκε στο να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Όταν το ΚΚΕ και ο λαός έρθουν στην εξουσία, θα μιλάμε με όλους. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τον τούρκικο λαό». Μέχρι τότε, βεβαίως, θα καταγγέλλεται μονομερώς η επιθετικότητα και ο αναθεωρητισμός της Τουρκίας, κάνοντας εμμέσως πλην σαφώς πλάτες στο «αρραγές εθνικό μέτωπο».
Τελικά, υπάρχει κάτι στο οποίο η αστική τάξη δεν έχει να φοβάται τίποτα από τα νυν κοινοβουλευτικά κόμματα…
