Γιώργος Κρεασίδης
▸ Υποβρύχια, φρεγάτες και «πυραυλική ασπίδα» στο μενού
Η διήμερη επίσκεψη του Γάλλου προέδρου Μανουέλ Μακρόν στην Ελλάδα, εντάσσεται στην προσπάθεια του γαλλικού ιμπεριαλισμού να αναβαθμίσει τον ρόλο του, σε μια εποχή που οι ΗΠΑ του Τραμπ επιχειρούν να επιβάλλουν έναν κυρίαρχο ρόλο με τον πόλεμο που εξαπέλυσαν ενάντια στο Ιράν μαζί με το Ισραήλ. Η Γαλλία σαν μια πυρηνική δύναμη, με ιστορία αποικιοκρατίας και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων σε ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή, αναζητά προγεφυρώματα, συμμαχίες, αλλά και πελάτες για τις ανεπτυγμένες βιομηχανίες όπλων και πυρηνικής ενέργειας που διαθέτει. Παράλληλα προωθεί έτσι την ενίσχυση του δικού της ειδικού βάρους στο πλαίσιο της ΕΕ, του διευθυντηρίου της και ειδικά του γαλλογερμανικού άξονα, σαν απάντηση στην κρίση του ευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού πόλου και της υποβάθμισής του λόγω της στρατηγικής Τραμπ.
Έτσι ο πρόεδρος Μακρόν θα συνδυάσει τη συμμετοχή σε εκδήλωση της εφημερίδας Καθημερινή με τον Μητσοτάκη, ένα συμβολισμό για την εμπέδωση του ηγεμονικού του ρόλου και την εθιμοτυπική συνάντηση με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Τασούλα, με διαπραγμάτευση για έμπρακτα βήματα στα γαλλικά σχέδια. Η αναμενόμενη ανανέωση με τον Μητσοτάκη της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας-Γαλλίας που περιλαμβάνει μια πολύπλευρη σχέση, με κεντρικό στοιχείο το στρατιωτικό επίπεδο, αλλά και άλλες πλευρές, όπως το προσφυγικό. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η συζήτηση για στρατιωτικές διευκολύνσεις και χρήση εγκαταστάσεων, αλλά και η ενίσχυση του άξονα Γαλλίας-Ελλάδας-Κύπρου.
Σε αυτό το πλαίσιο έρχεται σύμφωνα με πληροφορίες και η επικίνδυνη εξέλιξη που φέρνει η ιδέα για ένταξη της Ελλάδας στην «πυρηνική ασπίδα» που προσφέρει η Γαλλία. Αντίστοιχα βήματα αναμένονται και στο επίπεδο των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Στο τραπέζι εκτός από υποβρύχια, φρεγάτες και αμυντική συνεργασία μπαίνουν και μια σειρά από άλλες συμφωνίες. Σε αυτές περιλαμβάνεται και η χρήση πυρηνικής ενέργειας, που κάποτε ξόρκιζε ο Μητσοτάκης, η οποία για την περίσταση βαφτίζεται «ανανεώσιμη πηγή ενέργειας», τομέα στον οποίο η Γαλλία έχει μεγάλη παράδοση, τεχνογνωσία και φυσικά αντίστοιχα συμφέροντα. Παράλληλα παρά τη διάψευση της Αθήνας, τα γαλλικά ΜΜΕ επιμένουν ότι ο Μακρόν πιέζει για ανταλλαγή Mirage με Rafale με στόχο την ενίσχυση του ουκρανικού στρατού.
Για τη Γαλλία όλα αυτά εντάσσονται στην προσπάθεια να ενισχύσει την θέση της στην περιοχή με ένα δυναμικό μπάσιμο στη μοιρασιά ενεργειακών πόρων και εμπορικών δικτύων. Για την ελληνική άρχουσα τάξη η στόχευση είναι η ενίσχυση του ρόλου και της θέσης απέναντι στην τουρκική αστική στο πλαίσιο του άδικου και για τις δύο πλευρές ανταγωνισμού, ο οποίος λειτουργεί σαν απειλή για την ειρήνη και τους δύο λαούς.
Η σχέση με την Γαλλία δεν είναι πάντα ανέφελη, καθώς τα συμφέροντα των αστικών τάξεων δεν ταυτίζονται απόλυτα, η ελληνική πλευρά, ίσως η πιο φιλοαμερικανική σήμερα στην ΕΕ, αναζητά ισορροπία και με το ευρωπαϊκό κέντρο ή τουλάχιστον με τις ισχυρές συνιστώσες του. Φυσικά ακολουθεί η τουρκική απάντηση με την προγραμματισμένη επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Χ. Φιντάν στη Βρετανία που θα λειτουργήσει σαν κλιμάκωση του ανταγωνισμού, της εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και μαζί των κινδύνων για τους λαούς της περιοχής.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 24-25 Απριλίου
