Από σπόντα – 26/04/2015

Το θερμόμετρο δουλεύει ασταμάτητα • Ο υδράργυρος ανεβαίνει στα ύψη • Πολλοί κρατάνε την ανάσα τους
• Το δίλημμα συμβιβασμός ή ρήξη είναι αμείλικτο • Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ θα προτιμούσε τη ρήξη, αλλά φοβάται ότι ο συμβιβασμός είναι προ των πυλών • Το μοιραίο έρχεται…
• Αλλά ας κρατήσουν τουλάχιστον την αξιοπρέπεια σαν αντίδοτο του μοιραίου κι ας μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας…
••• Ο λαός και ο αριστερός κόσμος, ειδικότερα, θέλουν να πληροφορηθούν λεπτομερώς ποιο ακριβώς είναι το διακύβευμα τούτης της πράγματι σκληρής και ανελέητης διαπραγμάτευσης • Επιτέλους τι ακριβώς μας ζητούν και τι δεν παζαρεύουμε ως κυβέρνηση και ως χώρα; • Ποιον ωφελεί άραγε αυτή η θολούρα κι αυτή η ασάφεια;
• Από μια ορισμένη άποψη, εύλογο είναι να υποθέσει κανείς ότι η σκόπιμα επιμελημένη ασάφεια ως προς τις διαπραγματεύσεις μάλλον ωφελεί τους χειρισμούς που θα απαιτήσει ένας συμβιβασμός παρά τα ζιγκ ζαγκ που θα απαιτήσει μια ρήξη…
••• Αλλά, όπως ειπώθηκε, και οι καθαρές και έντιμες εξηγήσεις, όπως επιβάλλεται από μια κυβέρνηση της Αριστεράς, θα αφήσουν το θετικό αποτύπωμά τους στην παρούσα ιστορική κρίση • Επομένως, ας ανοίξουν όλοι τα χαρτιά τους μέχρι τα τέλη του Ιούνη • Κι ας τοποθετηθούν ξεκάθαρα οι Σαμαράς, Βενιζέλος και Θεοδωράκης, αν θα υπερψήφιζαν για την περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων (επικουρικά ταμεία), την έναρξη του δεύτερου και αιματηρού γύρου των απολύσεων στο Δημόσιο, αν θα ξεπούλαγαν (ή εν πάση περιπτώσει μέχρι πού) τη δημόσια περιουσία…
••• Έτσι καθαρά και παστρικά ας ειπωθούν μια φορά τα πράγματα, διότι το 2011 και το 2012 μέχρι να διαβάσουν οι βουλευτές και ύστερα και τα ΜΜΕ και με τη σειρά του και ο λαός τα Μνημόνια το μεγαλύτερο μέρος της ζημιάς (φυσικά με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου) είχε ήδη γίνει και το… αίμα έτρεχε ήδη από τα μπατζάκια μας…
••• Και, για να πω την κακία μου, όσο δεν λέγονται τόσο ανοιχτά και ξεκάθαρα τα πράγματα, όσο η αποκάλυψη των ωμών προθέσεων των… δανειστών δεν γίνεται με τους επιθετικούς και ξεκάθαρους όρους του πάλαι ποτέ αντιμνημονιακού αγώνα, τόσο εγώ και κάθε άλλος καλόπιστος μπορούμε να υποθέσω βάσιμα ότι απλώς ζούμε το προοίμιο ενός… ένδοξου συμβιβασμού!