Με μεγάλη μαζικότητα και με συμμετοχή χιλιάδων εργαζομένων και νεολαίας πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 23 Ιουνίου η συγκέντρωση στα Χαυτεία και διαδήλωση προς τη βουλή που διοργάνωσαν πολλά πρωτοβάθμια σωματεία και συλλογικότητες από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, ενώ ανάλογη συγκέντρωση έγινε και στη Θεσσαλονίκη με τόπο εκκίνησης την Καμάρα.
Στην Αθήνα το κάλεσμα υπέγραφαν τα εξής σωματεία:
Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής -ΣΥΒΧΨΑ, Σωματείο Εργαζόμενων στα Public, Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων Αττικής, εργαζομένων στις ΜΚΟ-ΣΒΕΜΚΟ, εργαζόμενων καθηγητών στα φροντιστήρια-ΣΕΦΚ, σύλλογος επιμελητών-μεταφραστών-ΣΜΕΔ, Σωματείο Εργαζομένων στη Nokia, Σωματείο στην ΜΚΟ Άρσις, Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών-ΣΜΤ, Ένωση Ναυτών εμπορικού ναυτικού-ΠΕΝΕΝ, ΣΕΠΕ Κ. Σωτηρίου, Σύλλογος εργαζομένων ΤΕΕ, Σωματείο εργαζομένων στο χώρο του χορού, Πανελλαδικό Σωματείο Εργαζομένων στον ΕΛΓΟ Δήμητρα, εργατικά σχήματα όπως η ΑΤΕ-ΕΚΑ, εργατικές λέσχες και άλλες συλλογικότητες.
Στη διαδήλωση συμμετείχαν με δικό τους πανό πολλά σωματεία: Τα σωματεία εργαζομένων στα Public και τη Nokia, ο σύλλογος υπαλλήλων βιβλία χάρτου-ΣΥΒΧΑ, η ΠΕΝΕΝ, ο σύλλογος μεταφραστών-διερμηνέων-ΣΜΕΔ, το σωματείο μισθωτών τεχνικών, το σωματείο σερβιτόρων και μαγείρων, οι εργαζόμενοι στην ΕΛΓΟ-Δήμητρα, το σωματείο στην εταιρεία DHL, το σωματείο εργαζομένων στο χώρο του χορού,-ΣΕΧΩΧΟ, το σωματείο συμβασιούχων στην υπηρεσία ασύλου, ο σύλλογος εργαζομένων στο ΤΕΕ και το συντονιστικό αδιόριστων εκπαιδευτικών. Επίσης δικό τους πανό είχαν και συλλογικότητες όπως η Λάντζα-εργατική συσπείρωση σε τουρισμό-επισιτισμό, η Labour από το χώρο των ερευνητών, η συνέλευση φεμινιστικών και εργατικών συλλογικοτήτων, η ΕΣΕ, η ΟΡΜΑ, η No Passaran κ.α. Ακούστηκαν συνθήματα κατά της κυβερνητικής πολιτικής και των νέων αντεργατικών μέτρων που έχει λάβει στο όνομα της «κρίσης του κορονοϊού» ενώ τα σωματεία ανανέωσαν το ραντεβού της για τη νέα σύσκεψη συντονισμού των επόμενων κινηματικών και αγωνιστικών σταθμών στις 29/6.
Η διαδήλωση εργατικής αντίστασης και διεκδίκησης είχε κεντρικό σύνθημα «να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση» και ήταν ένα πρώτο σημαντικό βήμα συντονισμού του μαχόμενου ταξικού εργατικού κινήματος κόντρα στον αστικοποιημένο συνδικαλισμό ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και σία που παραμένουν στην… καραντίνα της απεργοσπασίας και της κινηματικής αφασίας, μεριμνώντας μόνο για τη μετάδοση στον κόσμο της εργασίας του «ιού» της υποταγής και της συναίνεσης στην αστική στρατηγική.
«Η ενότητα και η συντονισμένη πάλη όλων των αγωνιστικών και ταξικών δυνάμεων στο εργατικό και λαϊκό κίνημα είναι όρος και προϋπόθεση [για] να βγει το κίνημα από την αποτελμάτωση, την υποχώρηση και να περάσει στην αντεπίθεση», ανέφερε χαρακτηριστικά το σχετικό κάλεσμα. Στο πλαίσιο αιτημάτων προτάσσονται τα άμεσα εργατικά προβλήματα και διεκδικήσεις, σε άρρηκτη σύνδεση όμως με έναν άλλο δρόμο που πρέπει να πορευτεί η χώρα, σε όφελος των εργαζομένων, για να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο.
