«Η κυβέρνηση διαμόρφωσε μια δέσμη μέτρων κομμένη και ραμμένη στην εξυπηρέτηση των αναγκών των μεγάλων ξενοδοχειακών ομίλων. Πετσοκόβει το εργατικό εισόδημα, ενισχύει περαιτέρω τις ελαστικές μορφές εργασίας — ενώ οι εργοδότες επιχειρήσεων εποχικής λειτουργίας, ουσιαστικά απαλλάσσονται από την υποχρέωση επαναπρόσληψης των εποχικών. Απαιτείται κλιμάκωση του αγώνα κόντρα στον εφησυχασμό και τον αποπροσανατολισμό που επιδιώκουν οι δυνάμεις του υποταγμένου συνδικαλισμού», δηλώνει στο Πριν το μέλος του ΔΣ συνδικάτου επισιτισμού-τουρισμού-ξενοδοχείων ν. Αττικής και μέλος της Λάντζα, Μανόλης Καμηλάκης.
Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη
Την Πέμπτη 25 Ιούνη, στις 16.00 στη Β. Γεωργίου στο Σύνταγμα οι εργαζόμενοι στον επιστιτισμό θα πραγματοποιήσουν νέα μεγάλη κινητοποίηση
▶ Οκτώ στα δέκα ξενοδοχεία, όπως όλα δείχνουν, θα παραμείνουν κλειστά και τον Ιούνιο αλλά ο Μητσοτάκης εγκαινίασε από τη Σαντορίνη το «restart» του τουρισμού. Ποια είναι ακριβώς η κατάσταση; Τι αναμένεται με απολύσεις και ανεργία στον κλάδο;
Η κυβέρνηση έστησε ένα επικοινωνιακό σόου για την επανεκκίνηση του τουρισμού, προβάλλοντας μια εικονική πραγματικότητα, αγνοώντας τους αντικειμενικούς λόγους που κρατούν σε πολύ χαμηλά επίπεδα την τουριστική κίνηση. Οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών καταλυμάτων και εστίασης δεν θα επαναλειτουργήσουν στη συντριπτική τους πλειονότητα όσο η ζήτηση παραμένει τόσο χαμηλά, ενώ όλα δείχνουν πως αυτή η κατάσταση θα έχει διάρκεια. Στην περίοδο της πανδημίας καταγράφηκαν δεκάδες χιλιάδες απολύσεις, παρά την υποτιθέμενη απαγόρευση, ενώ όσο περνάει ο καιρός αυτά τα νούμερα θα πολλαπλασιαστούν και με τη «βούλα», αφού η κυβέρνηση τις έχει πλέον απελευθερώσει.
▶ Πώς κρίνεις τα μέτρα της κυβέρνησης για τον κλάδο και πώς προδιαγράφεται η επόμενη μέρα για τους εργαζόμενους;
Η κυβέρνηση διαμόρφωσε μια δέσμη μέτρων κομμένη και ραμμένη στην εξυπηρέτηση των αναγκών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων του κλάδου. Η πανδημία λειτούργησε ως επιταχυντής αντεργατικών ρυθμίσεων που ήταν σχεδιασμένα από καιρό με στόχο κυρίως το χτύπημα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Τα μέτρα επικεντρώνονται στο πετσόκομμα του εργατικού εισοδήματος και στην περαιτέρω ενίσχυση των ελαστικών μορφών εργασίας καθώς η επιβολή της εκ περιτροπής εργασίας έρχεται για να μείνει. Τα ψίχουλα, είτε του επιδόματος αναστολής εργασίας των 534 ευρώ, είτε των 400 ευρώ του επιδόματος ανεργίας που και αυτό θα δοθεί με αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις, καταδικάζει τους εργαζόμενους στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Η επόμενη ημέρα για τους εργαζόμενους θα είναι μια τραγωδία χωρίς τέλος, με συντριπτικές αντιδραστικές τομές στον τρόπο απασχόλησης, πλήρη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και μια ζωή σε καθεστώς αέναης εργασιακής περιπλάνησης.
▶ Οι εποχιακοί του κλάδου πώς αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση και τι συμβαίνει με τις επαναπροσλήψεις;
Η βασική επιδίωξη ήταν και παραμένει να απαλλαγούν οι εργοδότες επιχειρήσεων εποχικής λειτουργίας από την υποχρέωση επαναπρόσληψης. Η πρόσφατη ΚΥΑ για τους εποχικούς αφήνει απ’ έξω τους εργαζόμενους στον επισιτισμό, περιορίζοντας την υποχρέωση επαναπρόσληψης μόνο για τα ξενοδοχεία. Παράλληλα ακόμα και για αυτούς, η ρύθμιση εξακολουθεί να έχει ασάφειες και «παραθυράκια» τα οποία ήδη εκμεταλλεύονται οι ξενοδόχοι.
Οι δυνάμεις της Λάντζα έχουν πλέον αποκτήσει πανελλαδική εμβέλεια και δίνουν πρωτοπόρα τη μάχη για την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων
▶ Οι πρόσφατες πρωτόγνωρες αντιδράσεις των εργαζόμενων σε τουρισμό-επισιτισμό έχουν φέρει κάποιο θετικό αποτέλεσμα; Ποια ήταν η στάση των δυνάμεων που «ελέγχουν» την ομοσπονδία;
Τα σωματεία σε ταξική κατεύθυνση ήταν τα πρώτα που αντέδρασαν με σημαντικές κινητοποιήσεις σε αρκετές περιοχές ενώ οι συγκεντρώσεις στα υπουργεία Εργασίας και Τουρισμού έβαλαν εμπόδια στα σχέδια της κυβέρνησης και την ανάγκασαν σε κάποιες υποχωρήσεις. Αυτές οι πρώτες ενέργειες έριξαν τον σπόρο της εξέγερσης, έβγαλαν στο προσκήνιο την αγανάκτηση που νιώθουν οι εργαζόμενοι του κλάδου. Οι παρατάξεις του αστικοποιημένου συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) που ελέγχουν την ομοσπονδία του κλάδου διαχρονικά διευκόλυναν με τη στάση τους το μεγάλο κεφάλαιο, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις να επιβάλλουν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα. Συνειδητά επέλεγαν τον δρόμο της υποταγής, του κοινωνικού εταιρισμού και της αγωνιστικής νηνεμίας, προβάλλοντας τη λογική της συνεργασίας με τη μεγαλοεργοδοσία «για να έχουμε δουλειά», έστω και κακοπληρωμένη, έστω και σε συνθήκες υπερεντατικοποίησης. Οι τωρινές, ασφυκτικές συνθήκες επιβίωσης δημιούργησαν πιέσεις από τα κάτω προς αυτές τις ηγεσίες και κάποιες πρώτες αργοπορημένες κινηματικές αντιδράσεις. Ο δρόμος όμως είναι μακρύς και οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να τους εμπιστεύονται καθώς γίνεται διακριτό ότι για ακόμα μια φορά επιδιώκουν το ξεφούσκωμα των αγώνων, την επικράτηση της λογικής του «λιγότερου κακού» και τη μετατόπιση του κέντρου αγώνα εκεί που θα εξυπηρετεί το κεφάλαιο.
▶ Η Λάντζα τι ρόλο έχει παίξει στον αγώνα που βρίσκεται σε εξέλιξη; Ποια διαφορετική πρόταση καταθέτετε στους εργαζόμενους του κλάδου;
Οι δυνάμεις της Λάντζα, έχοντας πλέον αποκτήσει μια πανελλαδική εμβέλεια, έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν τη μάχη για την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων. Αναπτύχθηκαν δεκάδες αυτόνομες δράσεις των σχημάτων μας στις περιοχές που συγκροτούνται, εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς, παρεμβάσεις σε Επιθεωρήσεις Εργασίας και ΟΑΕΔ, εκδηλώσεις και εκστρατείες ενημέρωσης, συμμετοχή και καλέσματα σε όλες τις κινητοποιήσεις, με κύριους στόχους την οργάνωση και μαζικοποίηση του αγώνα. Επιδιώξαμε και καταφέραμε να μετατρέψουμε διάφορα σωματεία-σφραγίδες σε εργαλεία ταξικής συσπείρωσης και πυρήνες αγωνιστικών δράσεων παρά τα εμπόδια που έβαζαν οι δυνάμεις του υποταγμένου συνδικαλισμού. Η Λάντζα, με κεντρικό σύνθημα «την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο όχι οι εργαζόμενοι και ο λαός», είχε εξ αρχής μια θέση διαφοροποιημένη σε ένα βαθμό σε σχέση με άλλες δυνάμεις. Τολμήσαμε να εναντιωθούμε στις προκλητικές φοροαπαλλαγές και διευκολύνσεις προς το μεγάλο τουριστικό κεφάλαιο προτείνοντας το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή την αύξηση της φορολογίας του, την επιβολή έκτακτων εισφορών από τα κέρδη που συσσώρευσε όλα αυτά τα χρόνια ώστε να στηριχθούν οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι χωρίς να υποστούν την παραμικρή απώλεια εισοδήματος. Ως Λάντζα δεν συναινούμε στο μοίρασμα της φτώχειας με έσοδα που προκύπτουν από τις πολυετείς φοροεπιδρομές στα λαϊκά εισοδήματα, απαιτούμε να πληρώσει επιτέλους η πλουτοκρατία όχι ο λαός. Τέλος, πέρα από τις αναγκαίες και κατανοητές κινητοποιήσεις με στόχο την κυβέρνηση, θεωρούμε πως με σταθερά βήματα και οργάνωση ο αγώνας πρέπει να πάει έξω από τις επιχειρήσεις γιατί μόνο έτσι θα ασκηθούν ουσιαστικές πιέσεις. Το επίδικο αυτής της περιόδου είναι η κλιμάκωση του αγώνα κόντρα στον εφησυχασμό και τον αποπροσανατολισμό που επιδιώκουν οι δυνάμεις του υποταγμένου συνδικαλισμού.
