Στην προ Σικάγου εποχή φέρνει πίσω τους εργαζόμενους η κυβέρνηση, ανοίγοντας το δρόμο για την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας για τα εμπορικά καταστήματα.
Κανένα από τα τρία κόμματα του κυβερνητικού μορφώματος δεν είχε μιλήσει περί «Κυριακής γιορτής και σχόλης» στις προεκλογικές του διακηρύξεις, όμως τώρα συμφωνούν στο ακόμα μεγαλύτερο ξεχαρβάλωμα των ήδη κουρελιασμένων εργασιακών σχέσεων! Όταν τις καθημερινές τα εμπορικά καταστήματα βαράνε μύγες, όταν τα ενοικιαστήρια και οι σκονισμένες βιτρίνες έχουν γίνει μόνιμα χαρακτηριστικά του τοπίου της πόλης, η κυβέρνηση δίνει τη χαριστική βολή, με στόχο την εξόντωση των μικρών καταστηματαρχών και, κυρίως, την πλήρη ελαστικοποίηση της εργασίας.
Σύμφωνα με τις προτεινόμενες αλλαγές στον αγορανομικό κώδικα, όλα τα εμπορικά καταστήματα θα λειτουργούν 7 Κυριακές ετησίως, ενώ εξετάζεται η δυνατότητα να λειτουργούν και κάθε Κυριακή τα καταστήματα κάτω των 250 τ.μ. εφόσον δεν ανήκουν σε κάποια αλυσίδα. Οι σχετικές δηλώσεις του υπουργού Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκη δείχνουν πώς ο κυνισμός μπορεί να συνυπάρχει με την αοριστία: «Πρέπει να πάρουμε κάποια μέτρα απελευθέρωσης, να αναδιατάξουμε τα πράγματα, να αλλάξουμε το γήπεδο…»
Η κυριακάτικη αργία, που στην Ελλάδα καθιερώθηκε πριν από 102 χρόνια, δεν ήταν μια νίκη της χριστιανοσύνης, αλλά ένα απαραίτητο μέτρο για την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης. Στη μνημονιακή Ελλάδα, η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας θα δυναμώσει την εκμετάλλευση, καθώς, κάτω από το φόβο της απόλυσης, κανείς εμποροϋπάλληλος δεν θα μπορεί να πει «δεν δουλεύω, δεν δουλεύω»…
Είναι αυτονόητο ότι η απελευθέρωση του ωραρίου, σε μια αγορά συρρικνωμένη, με μια εργατική τάξη λεηλατημένη, με την αγοραστική δύναμη του λαού δραματικά μειωμένη, θα ωφελήσει τις αλυσίδες πολυκαταστημάτων και τους ξένους επενδυτές που θα βρίσκουν φτηνούς ιθαγενείς για τις γαλέρες τους.
Μαζί με την «απελευθέρωσης» της Κυριακής, η κυβέρνησης ανήγγειλε την απελευθέρωση των διδάκτρων των ιδιωτικών σχολείων για τα οποία δεν θα ισχύει πλέον κανένας περιορισμός. Και ναι μεν «σήμερα» παρατηρείται διαρροή μαθητών από τα ιδιωτικά, όμως μακροπρόθεσμα το νέο μέτρο σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες θα καθορίζουν μόνοι τους τους όρους εκμετάλλευσης και ξεζουμίσματος των πελατών τους.
Μόνη λύση είναι να αντιστρέψουμε τη βλακώδη δήλωση του Χατζηδάκη: «να αλλάξουμε το γήπεδο», να απελευθερωθούμε από τους «απελευθερωτές» και σωτήρες μας.
