Γιώργος Παυλόπουλος
Ακόμη κι αν κάποιος αφελώς καλοπροαίρετος ήθελε να πιστέψει ότι όσα συμβαίνουν στη Βολιβία έχουν να κάνουν με κάποιες «παρατυπίες» στις πρόσφατες εκλογές της 20ης Οκτωβρίου, τα πρώτα δείγματα γραφής της «μεταβατικής προέδρου» και των υποστηρικτών της πρέπει να διάλυσαν τις όποιες αυταπάτες. Η Τζανίν Άνιες ορκίστηκε κρατώντας το ευαγγέλιο στην αγκαλιά της, την ίδια στιγμή που οι δυνάμεις καταστολής χτυπούσαν στο ψαχνό τους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές –ιθαγενείς και όχι μόνο– που είχαν ξεχυθεί στους δρόμους του Ελ Άλτο, της Λα Παζ και άλλων πόλεων. Ενώ,ταυτόχρονα, απαγόρευαν την είσοδο στη βουλή των αντιπροσώπων του πλειοψηφούντος κόμματος —χωρίς αυτή τη φορά τα αστικά ΜΜΕ να διαμαρτυρηθούν ή να κάνουν λόγο για πραξικόπημα ή καταστολή.
Η ίδια έσπευσε, επίσης, να ξεκαθαρίσει από την πρώτη στιγμή ότι ναι μεν θα διεξαχθούν πρόωρες εκλογές (φυσικά υπό την εποπτεία του αντιδραστικού Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών), όμως ο Έβο Μοράλες –αυτοεξόριστος στο Μεξικό μετά τις ευθείες απειλές κατά της ζωής του από την ηγεσία του στρατού και της αστυνομίας– δεν θα έχει δικαίωμα συμμετοχής σε αυτές, επειδή παραβίασε τις δημοκρατικές αρχές!
Στη συνέχεια, η Άνιες εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία αναγνώρισε τον ομοϊδεάτη της και επίδοξο πραξικοπηματία Χουάν Γκουαιδό ως «μεταβατικό πρόεδρο» της Βενεζουέλας.
Μετά από όλα αυτά, θα περίμενε ασφαλώς κανείς ότι η Βολιβία θα μετατρεπόταν σε ένα θέατρο σκληρής και αιματηρής κοινωνικής και πολιτικής αντιπαράθεσης μέχρις εσχάτων, καθώς τόσο οι υποστηρικτές του Μοράλες και του Κινήματος για τον Σοσιαλισμό όσο και το απέναντι στρατόπεδο έμοιαζαν αποφασισμένοι να μην υποχωρήσουν. Την Πέμπτη, ωστόσο, έγινε ξαφνικά γνωστό ότι επετεύχθη συμφωνία ανάμεσα στο MaS και το νέο καθεστώς για εκτόνωση της έντασης και ομαλή πορεία προς τις εκλογές, η οποία μάλιστα επισφραγίστηκε από τη συναινετική εκλογή στελέχους του κόμματος στην προεδρία της Γερουσίας. Ταυτόχρονα, όλοι οι ξένοι παίκτες –ΗΠΑ, ΕΕ και Βραζιλία από τη μία, Ρωσία και Κίνα από την άλλη– αναγνώρισαν την Άνιες, κάτι που σιωπηρά φέρεται να έκανε και το MaS, έστω και προσωρινά. Εφόσον όλα αυτά ισχύουν, τότε προφανώς ο εξεγερμένος λαός της Βολιβίας έχει κάθε λόγο να θέτει ερωτήματα — αν όχι να αισθάνεται διπλά προδωμένος.
