Μια ιδιαίτερη βραδιά πραγματοποιήθηκε στην ταράτσα της Εργατικής Λέσχης Νέας Σμύρνης την Τρίτη 30 Ιουνίου με αφορμή την εκδήλωση για τη Γάζα, με παρουσία πέντε μελών του Global Sumud Flotilla (Παντελής Βλάχας, Χριστίνη Δέση Λουκά, Άννα Λαγωνικού, Δημήτρης Μπιτουλάς και Κωστής Πλεύρης), την οποία συνδιοργάνωσαν οι συλλογικότητες: STRUGGLE WITHOUT BORDERS, ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ, ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ και ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ.
Ακολουθούν οι εντυπώσεις της εκδήλωσης από τα μέλη της Λέσχης:
Η Ταράτσα της Αλληλεγγύης, της ανθρωπιάς και της συλλογικότητας, συνδέθηκε με την μαρτυρική Γάζα.
Για τρεις ώρες βρεθήκαμε σε ένα ταξίδι με τα μάτια, τα αυτιά και την ψυχή μας.
Όσες και όσοι είδαμε και ακούσαμε τους φοιτητές της Ιατρικής από την ομάδα Hope in Hands, Γιασέρ Αμπού Μαριάμ και Άνας Σαλάμα, τους δημοσιογράφους του περιοδικού «Αλ-Μουχαγιάμ», Μπαχάα Ραούφ και Χάμζα Αμπού αλ-Τραμπίς και την συγγραφέα Φιντά Αμπού Μαριάμ, γίναμε για λίγο κομμάτι του δράματος και της ελπίδας.
Το μεγαλείο αυτών των ανθρώπων, που συνεχίζουν να ζουν και να παλεύουν ανάμεσα στα χαλάσματα, τους νεκρούς και το αίμα των δικών τους ανθρώπων, είναι συγκλονιστικό.
Η στιγμή που ο Γιασέρ Αμπού γύρισε την κάμερα του κινητού του στο παράθυρο για να δούμε το βομβαρδισμένο νοσοκομείο απέναντι και τους ανθρώπους μέσα σε αυτό με τις ιατρικές μπλούζες να συνεχίζουν να μοιράζουν ζωή στα θύματα της ισραηλινής κτηνωδίας, απάντησε σε πολλά από τα ερωτήματα που είχαμε στο μυαλό μας.
Νιώσαμε πως μεταφράζεται η λέξη «Sumud».
Νιώσαμε την χαρά τους που έβλεπαν τόσους ανθρώπους σε μια ταράτσα στην Ελλάδα να περιμένουν να ακούσουν αυτά που ήθελαν να μας πουν, συγκινηθήκαμε για το ευχαριστώ που είχαν να πουν στα πέντε μέλη από το Global Sumud Flotilla που προσπάθησαν να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας και την ευκαιρία που είχαν να συνομιλήσουν μαζί τους και να πουν όσα δεν μπόρεσαν να πουν από κοντά, πίνοντας καφέ σαν άνθρωποι, στην παραλία της Γάζας.
Αισθανθήκαμε τη δύναμη τους απέναντι στον εχθρό και τις καθημερινές δυσκολίες. Κουβεντιάσαμε για την ανάγκη τους να καταγράψουν, να τεκμηριώσουν και να προβάλουν στον εκτός Γάζα κόσμο τα εγκλήματα της γενοκτονίας που συνεχίζει και δεσμευτήκαμε να βοηθήσουμε σε αυτό το σκοπό με συνεχή επικοινωνία.
Καταλάβαμε ότι ο Παλαιστινιακός λαός δεν μπορεί να ηττηθεί γιατί η μόνη του ελπίδα για ζωή είναι η αντίσταση και νίκη κατά του σιωνισμού και η δημιουργία της δικής του πατρίδας.
