«Η επανάσταση δεν θα έχει τηλεοπτική μετάδοση», γράφει το πλακάτ της διαδηλώτριας στη Χιλή, όπου συνεχίζεται το κύμα πολιτικής ανυπακοής κατά της ακροδεξιάς, φιλοτραμπικής κυβέρνησης. Το μήνυμα έχει πολλούς αποδέκτες: Τα αφεντικά των μίντια, που θεωρούν ότι έχουν τα πάντα υπό έλεγχο. Τους αστούς πολιτικούς, που νομίζουν ότι γνωρίζουν τι θα συμβεί κάθε στιγμή. Το κεφάλαιο, που αισθάνεται πανίσχυρο. Τους πάσης φύσης εραστές του καναπέ. Όλο τον κόσμο – η γοητεία της επανάστασης δεν έχει σβήσει!
Νέα γενική απεργία στην Πορτογαλία
«Ως εδώ! Δεν πληρώνω για τις πολυτέλειες του μεγάλου κεφαλαίου». Το σύνθημα σε πολλά πλακάτ διαδηλωτών την περασμένη Τετάρτη, 3 Ιουνίου, αποτυπώνει την οργή και τις διαθέσεις μεγάλου μέρους της κοινωνίας απέναντι στην κυβέρνηση της Πορτογαλίας. Αυτού που μετείχε μαζικά στη δεύτερη γενική απεργία που πραγματοποιήθηκε σε διάστημα έξι μηνών (η προηγούμενη ήταν στις 11 Δεκεμβρίου), με αιχμή το αντεργατικό νομοσχέδιο που περιλαμβάνει ρυθμίσεις ανάλογες με όσες βιώνουμε ήδη στην Ελλάδα: ελαστικοποίηση, ανασφάλεια και συμβόλαια ορισμένου χρόνου και μερικής απασχόλησης, ατελείωτες ώρες δουλειάς, απλήρωτες υπερωρίες, απολύσεις με ένα… κλικ και πολλές ακόμη. Όλα όσα, με άλλα λόγια, αποτυπώνουν τη γραμμή που έχει δώσει η ΕΕ στις κυβερνήσεις των κρατών-μελών, στο όνομα της μεγαλύτερης παραγωγικότητας και των συμφερόντων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου που απειλούνται από τον άγριο ανταγωνισμό με ΗΠΑ και Κίνα.
Η Ακροδεξιά ψάχνει τους ήρωές της…
Μπορεί να αποκτήσουν και οι ακροδεξιοί τους δικούς τους ήρωες και μάρτυρες; Το σίγουρο είναι ότι το προσπαθούν και θεωρούν ότι βρήκαν έναν στο πρόσωπο του 18χρονου φοιτητή ο οποίος μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από ένα μετανάστη στο Σαουθάμπτον. Ορισμένοι, μάλιστα, τον χαρακτηρίζουν ήδη ως τον Βρετανό «Τζορτζ Φλόιντ», καθώς οι αστυνομικοί που έσπευσαν επιτόπου πίστεψαν πως ο δράστης ήταν αυτός που είχε υποστεί ρατσιστική επίθεση από το θύμα, στο οποίο πέρασαν χειροπέδες ενώ κείτονταν στον δρόμο, βαριά τραυματισμένο, ψελλίζοντας «δεν μπορώ να αναπνεύσω». Στις (όχι τόσο μαζικές, είναι αλήθεια) συγκεντρώσεις που ακολούθησαν, πρωταγωνίστησαν οι γνωστές περσόνες της βρετανικής Ακροδεξιάς, Νάιτζελ Φάρατζ και Τόμι Ρόμπινσον, ενώ οργισμένα μηνύματα έστειλαν όλοι σχεδόν οι ηγέτες όμορων κομμάτων της Ευρώπης, απαιτώντας να εκδιωχθούν με συνοπτικές διαδικασίες όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες που υπάρχουν στην Ευρώπη.
… και η ΕΕ φλερτάρει με την Ακροδεξιά
Σε αυτό το φόντο, η «δημοκρατική Ευρώπη» δείχνει έτοιμη να κάνει το χατίρι στα πάσης φύσης ακροδεξιά αποβράσματα, με τις θέσεις των οποίων άλλωστε φλερτάρει εδώ και χρόνια – αν δεν έχει ήδη ταυτιστεί μαζί τους, σε μεγάλο βαθμό. Στη Βρετανία, για του λόγου το αληθές, ο πρωθυπουργός και ηγέτης των Εργατικών Στάρμερ παραδίδει μαθήματα μηδενικής ανοχής και καταστολής απέναντι σε όσους εκδηλώνουν την αλληλεγγύη τους στον παλαιστινιακό λαό – ό,τι ακριβώς ζητούν, δηλαδή, οι ακροδεξιοί θαυμαστές του κράτους-τρομοκράτη του Ισραήλ και του Νετανιάχου. Η ΕΕ, την ίδια στιγμή, ετοιμάζεται πυρετωδώς για να εφαρμόσει στην πράξη και το συντομότερο δυνατό το μοντέλο της βίαιης μεταφοράς και του εγκλεισμού χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης τα οποία θα κατασκευάσει σε χώρες εκτός Ευρώπης, μετά και τη σχετική απόφαση που ελήφθη από τους «27».
Μουντιάλ του Τραμπ ή των λαών;
Το παγκόσμιο ποδοσφαιρικό υπερθέαμα, που ξεκινά αυτή την εβδομάδα, θα δώσει την ευκαιρία σε εκατομμύρια να απολαύσουν μπάλα, στις εμπλεκόμενες εταιρίες να γεμίσουν τις τσέπες τους από το όργιο ακρίβειας και κερδοσκοπίας και στον Τραμπ να βρεθεί σε ένα ιδιαιτέρως φιλικό προς αυτόν περιβάλλον – πρόσφατα, άλλωστε, η FIFA του Ινφαντίνο εφηύρε το δικό της «Νόμπελ Ειρήνης» για να το απονείμει στον πρόεδρο του πολέμου. Για όλους έχει ο βασιλιάς των σπορ – για κάποιους, όμως, περισσότερα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 6-7 Ιουνίου 2026
