Χρίστος Κρανάκης, Θοδωρής Μαγκλάρας
▸ Έπεσε η συμμετοχή, πρωτιά ΠΚΣ με πτώση, καταδίκη κυβέρνησης, μάχιμη παρουσία Attack
Τα γεγονότα βίας των τελευταίων ημερών -και μάλιστα την προηγούμενη των φοιτητικών εκλογών- επικυρώνουν την κρίσιμη κατάσταση στην οποία έχει υπεισέλθει το φοιτητικό κίνημα, σε μία περίοδο που η κυβέρνηση έχει «φορτσάρει» για την προώθηση της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης. Η έντονη αστυνομική παρουσία γύρω από σχολές, την ημέρα των εκλογών, ήρθε να υπογραμμίσει τις κυβερνητικές προθέσεις.
Σε μία τέτοια συνθήκη, στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 13 Μάη σημειώθηκε μείωση της συμμετοχής. Φέτος ψήφισαν 48.577 φοιτητές/τριες, αριθμός μειωμένος κατά 3.200. Η ποσοστιαία μείωση της συμμετοχής άγγιξε δηλαδή το 6%, για δεύτερη χρονιά, αντιστρέφοντας μία τάση μικρής αύξησης που είχε σημειωθεί μετά τον κορονοϊό. Η ενισχυμένη αποχή έρχεται σε μία χρονιά κινηματικής νηνεμίας, όπου δεν πραγματοποιήθηκαν γενικές συνελεύσεις σε πολλούς φοιτητικούς συλλόγους, ούτε διοργανώθηκαν πολλές/μεγάλες κεντρικές διαδηλώσεις. Η μη υλοποίηση ενός πανελλαδικού σχεδίου αγώνα που θα έθετε σε συντονισμένη κίνηση τους Φοιτητικούς Συλλόγους, μπροστά στις μεγάλες μάχες της εκπαίδευσης (ιδιωτικά ΑΕΙ, διαγραφές κ.α.) ή σε συντονισμό με την κοινωνία (Τέμπη, αγροτικά μπλόκα, απεργίες), με ευθύνη κυρίως της ΠΚΣ και των ΕΑΑΚ, δεν καλλιέργησε κλίμα ευρύτερης συμμετοχής στις διαδικασίες των φοιτητικών συλλόγων.
Ο αριθμός των ψηφισάντων, βέβαια, παραμένει υψηλός, διατηρώντας τις φοιτητικές εκλογές ως δείκτη πολιτικών ρευμάτων σε μεγάλα τμήματα της νεολαίας. Δεκάδες χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες ψήφισαν στις 13 Μάη. Παρά τη συστηματική προσπάθεια υποτίμησης και υποβάθμισης των διαδικασιών των Φοιτητικών Συλλόγων, η κυβέρνηση αδυνατεί να «ξεμπερδέψει» οριστικά με αυτούς, παρά τις επιχειρησιακές και ιδεολογικές επιθέσεις. Η κάλπη των φοιτητικών εκλογών, παραμένει «σφυγμομετρητής» της νεολαίας, η οποία φαίνεται πως αποδοκιμάζει την κυβερνητική πολιτική και ψάχνει εναλλακτικές λύσεις στην ευρύτερη αγωνιστική κατεύθυνση.
Όσον αφορά τα αποτελέσματα, η ΠΚΣ αναδείχτηκε πρώτη δύναμη με 14.450 ψήφους και 30,66%. Παρόλα αυτά, σημείωσε για δεύτερη χρονιά μειωμένες επιδόσεις, παίρνοντας 2.141 ψήφους λιγότερους και -2,2%. Παρά την εκλογική πρωτιά που πέτυχε πριν πέντε χρόνια και διατηρεί έως σήμερα, το γεγονός πως δεν έχει καταφέρει να προτάξει ένα αγωνιστικό σχέδιο αντιπαράθεσης με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και ενοποίησης του φοιτητικού κινήματος με το εργατικό και το αντιπολεμικό -ταυτόχρονα με το ότι αρνήθηκε να συνδράμει σε μαχητικά σχέδια άλλων δυνάμεων καταψηφίζοντάς τα-, φαίνεται πως της στοιχίζει σοβαρά.
Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ παραμένει στη δεύτερη θέση διατηρώντας σε απόλυτο αριθμό τις δυνάμεις της (12.350 ψήφους) και αυξάνοντας ελάχιστα τα ποσοστά της (+1,62%). Με τις κοινοβουλευτικές εκλογές να πλησιάζουν, η ΔΑΠ προσπάθησε σε αρκετές σχολές να εμφανιστεί με αναβαθμισμένο τρόπο ενώ προχώρησε και σε νέα κατεβάσματα. Ο μηχανισμός της Νέας Δημοκρατίας θέλησε να παρουσιάσει τη ΔΑΠ ως πρώτη δύναμη (ανακοίνωσε μάλιστα πως πήρε… 42%!) για να στείλει μήνυμα συσπείρωσης στη βάση του κόμματος ενόψει των εκλογικών αναμετρήσεων. Φυσικά, τα πλαστά αποτελέσματα που ανακοίνωσε η ΔΑΠ απέχουν παντελώς από την πραγματικότητα και αδυνατούν να αποκρύψουν πως για ακόμα μία φορά οι πολιτικές της κυβέρνησης συνεχίζουν να μην πείθουν στους χώρους της νεολαίας. Η ΔΑΠ, πάντως, συνεχίζει να αποτελεί «σχολείο» για κομματικά στελέχη της ΝΔ και να παίζει ρόλο «υπασπιστή» των αντεκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων, όπου χρειάζεται.
Η ΠΑΣΠ κατέλαβε την τρίτη θέση. Διατηρήθηκε σε ψήφους (5.580), τσίμπησε λίγο σε ποσοστό (+0,71%) αδυνατώντας, όμως, να εκφράσει ένα ενιαίο πανελλαδικό ρεύμα υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Για ακόμα μία χρονιά, η συγκεκριμένη παράταξη λειτουργεί ανά τόπους και δεν μπορεί να παρουσιάσει ενιαία κάποιο αφήγημα για τους φοιτητικούς συλλόγους. Γι’ αυτό και στρέφεται μέχρι και σε αντικομμουνιστικές ρητορικές, προσπαθώντας να εγκολπώσει ακόμα και ακροδεξιά στοιχεία.
Η ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ παρουσίασε μικρή κάμψη σε ψήφους (4.420) και ποσοστιαία αύξηση +0,29%, εκφράζοντας ένα δυναμικό που τάσσεται κατά της κυβέρνησης και της εκπαιδευτικής της πολιτικής, στη βάση κυρίως μιας ρηχής αντιδεξιάς ρητορικής, διατηρώντας «προπύργια» σε συγκεκριμένες σχολές και πόλεις.
Η Attack στα ΑΕΙ έλαβε 1.963 ψήφους, σημειώνοντας πτώση κατά 420 ψήφους, και ποσοστό 4,16% (-0,56%). Παρά την πτώση της, αναδείχτηκε πρώτη δύναμη σε μία σειρά σχολών με αγωνιστικές παρακαταθήκες όλη τη χρονιά, ενώ είναι μια πανελλαδική δύναμη με ψηφοδέλτια σε 95 συλλόγους και συμμετοχή εκατοντάδων φοιτητών/τριών. Η Attack στα ΑΕΙ ανέδειξε μια μαχητική φυσιογνωμία, και στη μάχη των εκλογών και όλη τη χρονιά, παραμένοντας πόλος συσπείρωσης του δυναμικού που αναζητεί μια άλλη πορεία για το φοιτητικό κίνημα. Το αποτέλεσμα αντανακλά τα αναβαθμισμένα καθήκοντα που ανοίγονται μπροστά στα ρεύματα της αντικαπιταλιστικής, ανατρεπτικής, μαχόμενης Αριστεράς, σε μία δύσκολη συγκυρία όπου ένα υπολογίσιμο δυναμικό αναζητά μία μαχητική γραμμή για το κίνημα, κόντρα σε λογικές αγώνα χαμηλών πτήσεων και σε εκφυλιστικές πρακτικές.
Η Ρεβάνς είχε άνοδο 75 ψήφων και 0,37%, φτάνοντας τις 1.593 ψήφους και το 3,38%. Σε ορισμένες μεγάλες σχολές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη κατέγραψε υψηλά ποσοστά.
Αξιοσημείωτο είναι πως η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΕΑΡ παραμένει ιδιαίτερα ισχνή, δείχνοντας πως ο ευρύτερος χώρος αδυνατεί να συγκροτηθεί στη φοιτητική νεολαία.
Τα ζητούμενα για το φοιτητικό κίνημα την επόμενη ημέρα είναι πολλά. Η επίθεση στα πανεπιστήμια και η προσπάθεια ριζικής αναδιάρθρωσής τους σε επιχειρηματικοποιημένα κέντρα κατάρτισης νέων εργαζομένων συνεχίζονται. Σημαντική και άμεση «πρόκληση» αποτελεί η εξαγγελία της κυβέρνησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος και την κατάργηση του άρθρου 16, ώστε να κατοχυρωθεί η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, καλούνται να παίξουν τον δικό τους ρόλο στην πορεία ανασύστασης αγώνων για την ανατροπή του ασφυκτικού πλαισίου που επιβάλλει η κυρίαρχη πολιτική. [Χ. Κ]
Θετικές παρακαταθήκες για την επομένη μέρα των αγώνων!
Πέραν των γενικών συμπερασμάτων που προκύπτουν από τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών, αξίζει κανείς να σταθεί σε κάποια συγκεκριμένα σημεία που δείχνουν τις πραγματικές δυνατότητες ανασυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος σε αγωνιστική, ανατρεπτική κατεύθυνση. Οι πρωτιές και οι αυτοδυναμίες της Attack σε μια σειρά από σχολές έρχονται να αποτυπώσουν μια πραγματική κίνηση και ένα αγωνιστικό σχέδιο που ξεδιπλώθηκε την περσινή χρονιά, αφήνοντας σημαντική παρακαταθήκη για τους αγώνες του επόμενου διαστήματος.
Ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι o φοιτητικός σύλλογος Αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ, ο οποίος βρέθηκε στο στόχαστρο τόσο της κυβέρνησης όσο και τη Διοίκησης του ιδρύματος, λόγω της κατάληψης που αποφασίστηκε μετά από πρόταση της Attack σε μαζική γενική συνέλευση εν όψει της απεργίας ενάντια στο 13ωρο, τις διαγραφές, καθώς και ως ένδειξη αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό. Οι φοιτητές που συμμετείχαν στην κατάληψη συνελήφθησαν, με τη δίκη τους να ξεκινά σε λίγες μέρες, και βρέθηκαν αντιμέτωποι με πειθαρχικές διώξεις του Πρύτανη, οι οποίες πάγωσαν μετά την πανελλαδική ημέρα δράσης που διοργανώθηκε. Αυτή η λογική σύγκρουσης και αντιπαράθεσης με την κυβερνητική πολιτική οδήγησε στην ανάδειξη της Attack σε 1η δύναμη στον φοιτητικό σύλλογο με μεγάλη άνοδο +5,6%, την ίδια στιγμή που οι δυνάμεις της ΠΚΣ και των ΕΑΑΚ είτε αντιμετώπισαν σημαντική μείωση ή στασιμότητα ως αποτέλεσμα τόσο της απουσίας πρωτοβουλιών όλη τη χρονιά, όσο και της πολεμικής κριτικής ενάντια στην Attack για τις παραπάνω πρωτοβουλίες.
Εξίσου σημαντική είναι η 1η θέση και αυτοδυναμία της Attack στο Βιολογικό του ΕΚΠΑ, μετά από σοβαρές πρωτοβουλίες μέσα στη χρονιά. Η Attack έβαλε σχέδιο συνελεύσεων και καταλήψεων ενάντια στις διαγραφές των φοιτητών, ενεργοποιώντας ένα μεγάλο δυναμικό των φοιτητών, το οποίο τελικά, όμως, βρέθηκε αντιμέτωπο με την συγκροτημένη προσπάθεια της ΠΚΣ να εκφράσει αντιδραστικά ρεύματα ενάντια στην κατάληψη της σχολής, μπλοκάροντας οποιαδήποτε μαχητική πρωτοβουλία και την κλιμάκωση του αγώνα. Το αποτέλεσμα ήταν η αυτοδυναμία της Attack, με άνοδο 10,43%, ενώ παράλληλα γκρεμίστηκε η ΔΑΠ με πτώση -10,89%. Πρώτη δύναμη αναδείχθηκε, επίσης, στο Βιολογικό του Πανεπιστημίου Πατρών με άνοδο +7,64% μετά από σημαντικές πρωτοβουλίες που πήρε μέσα στη χρονιά τόσο για φοιτητικά ζητήματα, όσο και για πολύ σοβαρά ζητήματα έμφυλης βίας από καθηγητές της σχολής εις βάρος φοιτητών και εργαζομένων.
Ιδιαίτερα θετικά είναι τα αποτελέσματα της Attack Βόλου, η οποία κατάφερε παρά την πτώση της συμμετοχής κατά 258 ψήφους και την πτώση όλων ανεξαιρέτως των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων, να σημειώσει αύξηση ψήφων και ποσοστιαία άνοδο σχεδόν 3%, παίρνοντας μέσα στη χρονιά πολύ σημαντικές πρωτοβουλίες. Ακόμα, διατήρησε την πρώτη θέση και αυτοδυναμία στον φοιτητικό σύλλογο Ιχθυολογίας. Ο συγκεκριμένος σύλλογος ήταν αυτός που πρωτοστάτησε στην κινητοποίηση στην εκδήλωση φιέστα της ΔΑΠ με τον δήμαρχο Μπέο και εταιρείες που συνεργάζονται με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, εξαιτίας της οποίας οι αγωνιστές της Attack στοχοποιήθηκαν από την κυβέρνηση και το κράτος και συνελήφθησαν.
Είναι σαφές από τα παραπάνω, ότι η ανατρεπτική γραμμή όχι μόνο είναι επικίνδυνη για την κυβερνητική πολιτική, αλλά μπορεί πραγματικά να είναι και γειωμένη και αποτελεσματική. Με αυτό το στόχο και βασισμένη σε αυτή τη θετική εμπειρία, η Attack με φιλοδοξία και αναστοχασμό, θα συνεχίσει να αγωνίζεται για το πανεπιστήμιο των αναγκών μας. [Θ. Μ]
ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΘ ΚΑΙ ΠΑΔΑ
Βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης, που προωθεί μέτρα ελέγχου
▸ Επικίνδυνος κύκλος βίας, τραμπουκισμοί ΑΡΑΣ κατά Attack
Σαν έτοιμη από καιρό η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της στα ΜΜΕ άρπαξαν την ευκαιρία που τους έδωσε η τραμπούκικη επίθεση στο ΑΠΘ την Τρίτη το πρωί, μια μέρα πριν τις φοιτητικές εκλογές. Ανάλογη επίθεση έγινε το μεσημέρι και στο ΠΑΔΑ στην Αθήνα. Η βίαιη επιδρομή ομάδων που αυτοχαρακτηρίζονται ως αναρχικές κατά μελών των ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ, με αποτέλεσμα και τραυματίες, είναι ένας ακόμα (σοβαρός) κρίκος στην αλυσίδα της έντονης βίας, που εκτυλίσσεται στους φοιτητικούς χώρους μεταξύ αυτών των δύο δυνάμεων με κόμβο την επίθεση της ΑΡΑΣ στις 15/11 στο Πολυτεχνείο. Οι αστυνομικές δυνάμεις δεν έχασαν ευκαιρία και μπούκαραν στο ΑΠΘ και στο ΠΑΔΑ, κάνοντας προσαγωγές δεκάδων φοιτητών/τριών. Η Attack στα ΑΕΙ κατήγγειλε την αστυνομική εισβολή και τη βίαιη επίθεση σε βάρος των μελών των ΕΑΑΚ στο ΑΠΘ. «Τέτοιες ενέργειες είναι επικίνδυνες και διαλυτικές για τις διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος, και ειδικά μια μέρα πριν τις φοιτητικές εκλογές εξυπηρετούν αντικειμενικά τον σχεδιασμό της κυβέρνησης για την υπονόμευση των συλλογικών διαδικασιών», σημείωσε σε σχετική της ανακοίνωση.
Ο υφυπουργός Παιδείας και πρώην πρύτανης του ΑΠΘ (πρύτανης των ΜΑΤ) Νίκος Παπαϊωάννου σε αλλεπάλληλες συνεντεύξεις την Τρίτη αξιοποίησε τα γεγονότα για να προπαγανδίσει την κυβερνητική πολιτική για «σφράγισμα» κι έλεγχο των πανεπιστημίων, με κάμερες ασφαλείας κι ελεγχόμενη είσοδο με ειδικές κάρτες. Ταυτόχρονα, υπογράμμισε την πρόθεση της κυβέρνησης για πειθαρχικές και ποινικές διώξεις σε φοιτητές, μια γεύση των οποίων έχουν λάβει τα αγωνιζόμενα μέλη του φ.σ. Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ. Ο Ν. Παπαϊωάννου διαχώρισε και το φοιτητικό σώμα κάνοντας λόγο για δυνάμεις μειοψηφικές, «αντιεξουσιαστές και ακροαριστερούς», που έχουν άλλη αντίληψη για τη δημοκρατία. Δεν θα δείτε τέτοια επεισόδια από φοιτητές της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ, ακόμα και της Πανσπουδαστικής είπε σε ραδιοσταθμό.
Τα πράγματα, όμως, δεν σταμάτησαν στις επιθέσεις ομάδων τυφλής βίας κατά των ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ. Όπως κατήγγειλε η Attack «ώρα μετά το παραπάνω περιστατικό, 40 μέλη των ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ και κεντρικά τους στελέχη περικύκλωσαν μέλη της Attack και του φ.σ. Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του ΑΠΘ, τα οποία κατευθύνονταν στη διαδικασία του απερχόμενου ΔΣ εν όψει των φοιτητικών εκλογών. Το μέγεθος του τραμπουκισμού και της επίθεσής τους ήταν τέτοιο, όπου αναγκάστηκαν να επέμβουν άλλοι φοιτητές της σχολής, καθώς και ο κοσμήτορας της σχολής».
Μέλη των ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ προχώρησαν σε ανάλογους τραμπουκισμούς και σε άλλες σχολές την Τρίτη, ενώ και την Τετάρτη προκαλούσαν, απειλούσαν, χυδαιολογούσαν κατά αγωνιστών/στριών της Attack, με χαρακτηρισμούς για «ρουφιάνους» και «χαφιέδες» κι άλλα ακόμα χειρότερα. Η ΑΡΑΣ εργαλειοποίησε χυδαία τις επιθέσεις εναντίον της για να κτυπήσει την αντικαπιταλιστική Αριστερά και να αποκρύψει τις ευθύνες της στη διαιώνιση της κουλτούρας καταστροφικής βίας εντός του κινήματος. Εάν νομίζουν πάντως πως έτσι θα πλήξουν τους αγωνιστές/στριες της Attack, που είναι στην πρώτη γραμμή των αγώνων αντιμετωπίζοντας αστυνομικές επιθέσεις, διώξεις και πειθαρχικά, είναι πολύ γελασμένοι.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 16-17 Μαϊου 2026
Podcast του Πριν #8: Τι δουλειά έχει η πολεμική βιομηχανία στα ΑΕΙ;
Σχόλιο του γραφείου τύπου της νΚΑ για τις φοιτητικές εκλογές 2026
