«Οι παρατάξεις στην ΑΔΕΔΥ είναι σε ανοιχτή συναίνεση και απραξία ή το πολύ μια συμβολική 24ωρη απεργία ανά εξάμηνο, στα πρότυπα της ΓΣΕΕ», καταγγέλλουν με ανακοίνωσή τους οι Παρεμβάσεις υπογραμμίζοντας ότι «στη συνεδρίαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ την Δευτέρα 2/3/2026 επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η γραμμή της συναίνεσης και της άρνησης σύγκρουσης με την πολιτική της κυβέρνησης που ακολουθεί η μεγάλη πλειοψηφία των παρατάξεων στην ΑΔΕΔΥ με κάθε παραλλαγή».
Η ανακοίνωση των Παρεμβάσεων
Οι παρατάξεις στην ΑΔΕΔΥ σε ανοιχτή συναίνεση και απραξία έως συμβολική 24ωρη/ 6μηνο, στα πρότυπα της ΓΣΕΕ!
Στη συνεδρίαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ την Δευτέρα 2/3/2026 επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η γραμμή της συναίνεσης και της άρνησης σύγκρουσης με την πολιτική της κυβέρνησης που ακολουθεί η μεγάλη πλειοψηφία των παρατάξεων στην ΑΔΕΔΥ με κάθε παραλλαγή.
Σε μια περίοδο που ο πόλεμος εξαπλώνεται, η εμπλοκή της χώρας βαθαίνει και γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη, η κυβέρνησης της ΝΔ, ως ο “πιο πιστός στρατιώτης – καλύτερο παιδί” των φονιάδων Αμερικάνων και του Ισραήλ και της πολεμοκάπηλης ΕΕ, εμπλέκει άμεσα τη χώρα μας στον πόλεμο (αμερικανικες βάσεις της Σουδας και όλης της χώρας, φαντάροι στη Γάζα, συστοιχία patriot στη Σαουδική Αραβία, φρεγάτες στην Ερυθρά θάλασσα και τώρα 2 φρεγάτες και 4 αεροπλάνα στην Κύπρο να υπερασπίσουν την αγγλική βάση – “αγγλικό έδαφος” και τη συμμετοχή στον πόλεμο στο πλευρό των ΗΠΑ ΙΣΡΑΗΛ). Δραματική επιβεβαίωση της προαναγγελίας του Δένδια για να προετοιμαστούμε να πάρουμε τα παιδιά μας σε “φέρετρα με την σημαία της ΕΕ”! Η στρατηγική αυτή αποτυπώνεται και στο επίπεδο της οικονομίας, καθώς ο προϋπολογισμός και η προτεινόμενη Συνταγματική αναθεώρηση παγιώνει την “αέναη λιτότητα”, τη διάλυση των δημόσιων αγαθών, υπέρ των πολεμικών εξοπλισμών και ενίσχυσης των μεγαλοεταιρειών και επιδιώκει την άρση της μονιμότητας. Κυρίαρχο μέσο για να επιβληθεί αυτή η πολιτική είναι η κρατική βία και η τερατώδης κρατική προπαγάνδα.
Με βάση αυτά οι Παρεμβάσεις πρότειναν – όπως κάνουν από την αρχή της χρονιάς – ένα συνολικό απεργιακό σχέδιο σύγκρουσης με την πολιτική της κυβέρνησης – ΕΕ – κεφαλαίου για τον μισθό και την ακρίβεια, τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, τη Συνταγματική αναθεώρηση και την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των κοινών αγαθών, την αξιολόγηση και τις διώξεις, και τον πειθαρχικό νόμο αλλά και την εναντίωση στον πόλεμο και τη συμμετοχή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Ένα σχέδιο που επιδιώκει να συνενώνονται τα αγωνιστικά μέτωπα και η λαϊκή οργή, όπως εκφράστηκε με τις μεγάλες διαδηλώσεις στις 28/2 για τα Τέμπη και προηγούμενα με τους αγρότες, την παιδεία, τους αγώνες των ναυτεργατών και άλλων αγωνιστικών μετώπων. Επιμείναμε ότι οι αγώνες για να έχουν αποτέλεσμα, πρέπει να είναι πολιτικά επικίνδυνοι και να εμπεριέχουν μορφές ανυποχώρητου αγώνα και σύγκρουσης, όπως έδειξαν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο της Νίκαιας και όχι να μένουμε σε συμβολικές διαμαρτυρίες για να βγάλει τα συμπεράσματά του ο λαός και να ψηφίσει στις εκλογές. Η διέξοδος και οι νίκες δε θα έρθουν στα κοινοβουλευτικά παζάρια/συσχετισμούς αλλά από το μαχόμενο λαό στο δρόμο. Συγκεκριμένα προτείναμε:
• 48ωρη στις 18 και 19 Μαρτίου που υπάρχουν ήδη προκηρυγμένες απεργίες στην υγεία με άμεση συνέχεια με Γενικές Συνελεύσεις μετά για κλιμάκωση.
• Κάλεσμα στο λαό και τους εργαζόμενους να οργανώσουν διαδηλώσεις παντού στις 23 Μάρτη, ημέρα έναρξης της δίκης για τα Τέμπη, αλλά και απέναντι στην παρουσία κυβερνητικών στελεχών σε κάθε χώρο Υγείας, Παιδείας και αλλού που διαλύουν και ξεπουλάνε τα κοινά αγαθά, όπως έκαναν οι υγειονομικοί στο Νοσοκομείο της Νίκαιας.
• Τώρα το εργατικό κίνημα πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες για ένα μεγάλο παλαϊκό κίνημα ενάντια στον πόλεμο και την απεμπλοκή της χώρας από αυτόν.
Για τις παρατάξεις ΔΑΚΕ και ΔΥΣΥΠ δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνει οποιαδήποτε απεργία και οποιαδήποτε αντίδραση καθώς αρνήθηκαν οποιαδήποτε απεργιακή πρόταση. Ο ανοιχτά εργοδοτικός τους ρόλος επιβεβαιώθηκε για ακόμα μία φορά. Η ΔΑΚΕ μάλιστα ξεπέρασε τον εαυτό της με ένα παραλήρημα υπέρ του πολέμου και της συμμετοχής της χώρας σ αυτόν υποστηρίζοντας ότι “η επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχει σκοπό την απελευθέρωση του ιρανικού λαού και την ασφάλεια του κόσμου” και “η χώρα μας έχει συμφέρον να είναι με τη δημοκρατική Δύση” ενώ δήλωσαν τη διαφωνία τους σε κάθε ανακοίνωση ενάντια στον πόλεμο που τυχόν βγει από την ΑΔΕΔΥ!!!!!
Από κοντά η ΕΑΕΚ – παράταξη των δυνάμεων που προέρχονται από τον ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ – μίλησε αόριστα – χωρίς συγκεκριμένο προσδιορισμό για μια 24ωρη μέσα στον Απρίλιο!
Η ΔΑΣ, ενώ στο Γενικό Συμβούλιο στις 4 Φλεβάρη ψήφισε μαζί με όλες τις άλλες παρατάξεις μια εντελώς απροσδιόριστη χρονικά 24ωρη που θα διερευνούσαν…. και όπως αποδεικνύεται η απόφαση δεν δέσμευε καμία από τις δυνάμεις που την ψήφισαν και ισοδυναμούσε με το να ΜΗΝ γίνει καμία απολύτως απεργία. Τώρα πρότεινε μία 24ωρη απεργία στις 31 Μάρτη, την εβδομάδα πριν από το Πάσχα! Επανέφερε τη συνταγή τύπου ΓΣΕΕ- της συμβολικής απεργίας, μία πριν τα Χριστούγεννα, μία πριν το Πάσχα, χωρίς καμία απολύτως προοπτική για συνέχεια και σύνδεση με ένα αγωνιστικό σχέδιο χωρίς να εξηγήσει γιατί δεν φέρνει την πρόταση της μαζί με τις απεργίες των υγειονομικών, ώστε να ενισχυθεί το απεργιακό μέτωπο.
Στην πρόταση αυτή συμφώνησε και η Συνδικαλιστική Ανατροπή
Σχετικά με την νέα επίθεση της ΔΑΣ στις Παρεμβάσεις
Με βάση αυτά τα δεδομένα είναι τουλάχιστον πρόκληση η προσπάθεια της ΔΑΣ να επιτεθεί στις Παρεμβάσεις και να μιλάει για χορηγία στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο, γιατί αρνήθηκαν ως δήθεν κλιμάκωση την εθιμοτυπική απεργία πριν από το Πασχα.
Θα εξηγήσουν ποια κλιμάκωση υπηρέτησε και ποιον βοήθησε η στάση της, αν όχι την κυβέρνηση και το κεφάλαιο, όταν η ΔΑΣ αρνήθηκε μαζί με όλες τις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ, ΕΑΕΚ, ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ) αλλά και την ΕΑΣ και ΔΙΚΤΥΟ (ΟΤΑ) :
να κάνουν την απεργία στις 16 Δεκέμβρη, ενάντια στον προϋπολογισμό της λιτότητας και του πολέμου, πανεργατική βάζοντας και τον ιδιωτικό τομέα σε απεργία μαζί με τους αγρότες που ήταν στο δρόμο. Αντίθετα υπονόμευσαν την πανδημοσιουπαλληλική απεργία αρνούμενοι την οργάνωση απεργιακών συγκεντρώσεων – απεργία χωρίς απεργιακές συγκεντρώσεις και απεργία στον ιδιωτικό τομέα το βράδυ!!!
να ψηφίσουν την πρόταση μας για πανεργατική απεργία μαζί με τους αγρότες – που επί 55 μέρες ήταν στο δρόμο μόνοι τους – καλώντας σε ξεσηκωμό αμέσως μετά τα Χριστούγεννα όταν οι αγροτικές κινητοποιήσεις ήταν στην πιο κρισιμη φάση τους και αναζητούσαν την κλιμάκωση.
όταν αποφάσιζαν τον κατακερματισμό των αγωνιζόμενων με στάση εργασίας στις 3/2 για τα δώρα μόνο για την Αττική και παρουσίαζαν, χέρι χέρι με τις παρατάξεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, ως μεγάλη επιτυχία.
απέρριψαν την πρόταση για πανεργατική απεργία για τα Τέμπη και το διήμερο μπλακ αουτ στις 27 και 28 Φλεβάρη που πρότειναν οι Παρεμβάσεις στο Γενικό Συμβούλιο στις 4 Φλεβάρη.
αρνήθηκαν και συνεχίζουν να αρνούνται την απεργιακή συνάντηση και συνένωση των αγωνιστικών μετωπων σε Υγεία Παιδεία και κάθε αγώνα στον ιδιωτικό τομέα καθώς και την απεργιακή συνέχεια και κλιμάκωση της σύγκρουσης κόντρα στις εθιμοτυπικές απεργίες αποκλιμάκωσης της ΓΣΕΕ.
αρνήθηκαν να ψηφίσουν την απεργία αποχή από την αξιολόγηση στο δημόσιο τόσο στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ αλλά και στο Γενικό Συμβούλιο 4/2/2026 σε πλήρη ταύτιση με τος παρατάξεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, επιβεβαιώνοντας τη γραμμή εγκατάλειψης της μάχης ενάντια στην αξιολόγηση στο δημόσιο που συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια της κυβέρνησης για την επιβολή της επιχειρηματικής λειτουργίας και της ιδιωτικοποίησης στα κοινά αγαθά.
αρνούνται τον αγώνα για την ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων στα κοινά αγαθά και προβάλουν τη λογική του “τι δημόσιο τι ιδιωτικό” μεταθέτοντας την πάλη για αποκλειστικά δημόσια αγαθά κόντρα στο κέρδος και τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια μετά την επάνασταση και όχι αγώνας στο σήμερα.
Δυστυχώς φαίνεται από τις πράξεις ότι η πρωτιά της ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ, αντί για μια αλλαγή πορείας της ΑΔΕΔΥ σηματοδοτείται από την προσχώρηση της ΔΑΣ σε τροχιά γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και στην διαχείριση των απεργιών στα πρώτυπα της ΓΣΕΕ και της πλειοψηφίας του κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΑΔΕΔΥ. Αυτό αποκαλύπτει η ευκολία να ψηφίζουν μαζί όλες οι παρατάξεις τις αποφάσεις στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ κόντρα με τις αγωνιστικές προτάσεις των Παρεμβάσεων.
Τέλος δείγμα του ύφους και του ήθους της αντιπαράθεσης της ΔΑΣ είναι πως αποκαλεί τις Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις στην ΑΔΕΔΥ, παράταξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όχι γιατί δεν γνωρίζει πως είναι ευρύτερο μετωπικό αγωνιστικό ρεύμα που αυτές εκπροσωπούν, αλλά γιατί έχει μάθει να αντιπαρατίθεται με ταμπέλες και γνωρίζει μόνο τις παρατάξεις που λειτουργούν ως μαγαζιά του κομματικού τους φορέα και όχι ως συλλογικότητες αγωνιστικών ρευμάτων.
Δεν θα ακολουθήσουμε το ύφος αυτής της αντιπαράθεσης.
Απέναντί μας είναι η πολιτική της κυβέρνησης και η ανατροπή της χρειάζεται ενότητα στον αγώνα και προετοιμασία για σύγκρουση και όχι προσχηματικές αγωνιστικές προτάσεις που αρνούνται την σύγρουση με την κυβέρνηση και την πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου. Σ αυτό το δρόμο θα επιμείνουμε και θα παλέψουμε με τη βάση των εργαζόμενων οι Παρεμβάσεις και εκεί θα κριθεί η στάση κάθε δύναμης που μιλάει στο όνομα των αγώνων για την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζόμενων.
ΥΓ : Δύο ερωτήσεις στους συναδέλφους της ΔΑΣ : 1. Αν η άρνηση των Παρεμβάσεων να ψηφίσουν την προταση για απεργία στις 31/3 είναι απόδειξη για το ότι εξυπηρέτητούν την κυβέρνηση τότε το κάλεσμα και ο σχεδιασμός του ΠΑΜΕ σε όλο τον ιδιωτικό τομέα που καταλήγει στη σύσκεψη σωματείων 4/4 και περιλαμβάνει ως αγωνιστικό σχέδιο την Πρωτομαγιά, 3/5 Ιστορικός περίπατος Θεσαλονίκη και αγώνας δρόμου Χαιδάρι – Καισαριανή, 10/5 Επισκέψεις σε μουσεία, 8/3 ημέρα Γυναίκας, 20/3 πορεία συνταξιούχων και καμία πανεργατική απεργία Τι είναι ; 2. Η τόσο σημαντική απεργία στις 31/3 – 3 μέρες πριν τη εβδομάδα του Πάσχα – ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ Ιδιωτικό τομέα ;
