Άγγελος Κόλλας*
Το προηγούμενο διάστημα από την κυβερνητική, δεξιά και εθνικιστική προπαγάνδα γίνεται προσπάθεια να κτυπηθεί το δυναμικό κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη με το «επιχείρημα» πως δεν μιλάει για την Κύπρο! Έχει βάση ο ισχυρισμός αυτός ή είναι απλά αποκύημα προπαγανδιστικής φαντασίας;
Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει τους τελευταίους μήνες σχετικά με τη στάση μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας το οποίο εκφράζει τη συμπαράστασή του στον παλαιστινιακό λαό. Συγκεκριμένα, από ένα μέρος υποστηρικτών του Ισραήλ, τόσο από τον χώρο των ΜΜΕ όσο και από κυβερνητικά και άλλα πολιτικά στελέχη, εμφανίζεται το επιχείρημα περί Κύπρου: «Για την Κύπρο δεν λέτε», «Που είναι οι Κυπριακές σημαίες;» κ.ο.κ.
Για να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε για ποια Κύπρο μιλάμε ή καλύτερα για τη στάση των κατά τα άλλα ευαίσθητων πολιτικών ηγετών απέναντι στο Κυπριακό. Πρόκειται για την Κύπρο όπου εισέβαλε ο τουρκικός στρατός ύστερα από το αποτυχημένο χουντικό πραξικόπημα στο νησί, με την τότε ελληνική κυβέρνηση να καλεί σε μια επιστράτευση – παρωδία. Πρόκειται για την Κύπρο που «κείται μακράν» όπως δήλωνε ο ιδρυτής της ΝΔ και μετέπειτα πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής – ο εθνάρχης! Πρόκειται για την Κύπρο κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας. Για την Κύπρο, η κατοχή της οποίας ουδέποτε απασχόλησε τόσο την ΕΕ όσο και τις ελληνικές κυβερνήσεις συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής, πέρα από διάφορα ευχολόγια, αλλά και την εθνικιστική ρητορική που δικαιολογεί την εξοπλιστική θωράκιση της Ελλάδας, την οποία πληρώνει ο λαός.
Στο δια ταύτα λοιπόν, προκύπτουν ορισμένα εύλογα ερωτήματα γύρω από τη σύγκριση (διότι περί σύγκρισης πρόκειται) της κατάστασης που επικρατεί στην Παλαιστίνη με την Κύπρο. Είναι ίδιες οι συνθήκες αυτή τη στιγμή σε Κύπρο και Παλαιστίνη; Ισοπεδώνεται το νησί, όπως η λωρίδα της Γάζας; Καλούσε κάποιος/α σε διαδηλώσεις ή κινητοποιήσεις για την Κύπρο, πριν ξεσπάσει το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη κι εφευρεθεί το «επιχείρημα» της Κύπρου ως άλλοθι; Μάλιστα ο τόσο μεγάλος καημός ορισμένων να ταυτίσουν το Κυπριακό με το Παλαιστινιακό αποδεικνύει το πόσο ενοχλεί η συγκινητική εκδήλωση αλληλεγγύης από μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού σε έναν λαό που υφίσταται γενοκτονία και πεθαίνει από λιμό.
Στην Κύπρο εισέβαλε ο τουρκικός στρατός ύστερα από το αποτυχημένο χουντικό πραξικόπημα στο νησί
Ας αναλύσουμε τα πράγματα λοιπόν. Πρώτο, εάν δεν αποδεχόμαστε την τουρκική κατοχή στην Κύπρο είναι σαφές ότι δεν πρέπει να αποδεχθούμε και την Ισραηλινή κατοχή στην Παλαιστίνη. Εκτός αν δεν πρόκειται για κατοχή αλλά για ειρηνευτική αποστολή του Ισραήλ στη Γάζα! Δεύτερο, από την εισβολή στην Κύπρο το 1974 μέχρι σήμερα δεν έχει συντελεστεί οποιαδήποτε άλλη ένοπλη διένεξη ή κάποιο άλλο αντίστοιχου βεληνεκούς επεισόδιο που να καλεί τους λαούς να πάρουν εκ νέου θέση. Ωστόσο πάγια θέση της αριστεράς είναι η ανεξαρτησία, η αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων (τουρκικά, ελληνικά, βρετανικά) και κάθε μορφής ιμπεριαλιστικών δυνάμεων από το νησί. Τρίτο, στην Ελλάδα αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα οι κοινωνίες διαδηλώνουν και τοποθετούνται στο πλευρό της Παλαιστίνης λόγω των μαζικών δολοφονιών κατά κύριο λόγο παιδιών και αμάχων αλλά και λόγω του φασιστικού τύπου αποκλεισμού οποιασδήποτε ανθρωπιστικής βοήθειας. Συμβαίνει κάτι αντίστοιχο στην Κύπρο ώστε να διαδηλώσει κανείς; Βομβαρδίζεται μήπως η Κύπρος ή σκοτώνονται παιδιά;
Όσο για τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε νησιά και λιμάνια ενάντια στην παρουσία ισραηλινών υποστηρικτών του γενοκτονικού IDF και την καταδίκη τους από κυβερνητικά και άλλα αστικά συντηρητικά χείλη ως ρατσιστικές και αντισημιτικές, ας μας απαντήσουν οι ίδιοι εάν διατηρούν την ίδια στάση σχετικά με τα εθνικιστικά και υβριστικά στρατιωτικά συνθήματα εναντίον της Τουρκίας και των Τούρκων (εν γένει) τα οποία επικροτούσε ο νυν υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης λέγοντας ότι… «εγώ τέτοιους ναύτες θέλω»!
Η κομμουνιστική αριστερά πάντα στεκόταν και στέκεται στο πλευρό των λαών ενάντια σε σφαγές, πολέμους και επεμβάσεις, και δεν χρειάστηκε ποτέ διαπιστευτήρια. Το έδειξε μεταξύ άλλων μεταπολεμικά στις διαδηλώσεις για το Κύπρο όταν διακυβευόταν η μοίρα του κυπριακού λαού και υποστήριζε χωρίς περιστροφές μια «Λεύτερη Κύπρο στη λεύτερη Ελλάδα». Καθώς επίσης και με το διαχρονικό σύνθημα «Ελλάδα, Κύπρος, Παλαιστίνη, Αμερικάνος δεν θα μείνει»!
*μέλος ΔΣ του Ενιαίου Συλλόγου Μεταπτυχιακών Φοιτητών και Υποψηφίων Διδακτόρων Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 13-14 Σεπτέμβρη 2025
