Γιώργος Παυλόπουλος
Παναγιώτης Ξοπλίδης
Παλαιστίνη
Οι εικόνες και τα βίντεο που έκαναν τον γύρο του κόσμου, με εκατοντάδες ένοπλους οι οποίοι έφεραν τα διακριτικά της Χαμάς κατά την παράδοση των πρώτων ομήρων που προέβλεπε η συμφωνία εκεχειρίας, χαλάει και συμβολικά το αφήγημα του Ισραήλ και των συμμάχων του ότι οι δυνάμεις της αντίστασης στη Λωρίδα της Γάζας έχουν σχεδόν εξοντωθεί πλήρως. Το ίδιο και οι πανηγυρισμοί χιλιάδων Παλαιστινίων πάνω στα χαλάσματα, που εκτός από την ελπίδα για ζωή, βρήκαν και την ευκαιρία να εκδηλώσουν την αποφασιστικότητά τους και τη δικαίωσή τους για το γεγονός ότι, επί 15 και πλέον μήνες, δεν υπέκυψαν απέναντι στον αδίστακτο στρατό του κράτους-τρομοκράτη.
Ο ηρωικός αγώνας και το ασύλληπτο δράμα του λαού της Γάζας σφραγίζουν ανεξίτηλα την ιστορία του Παλαιστινιακού και της Μέσης Ανατολής. Ανέδειξαν το σημείο στο οποίο είναι αποφασισμένοι πια να φτάσουν οι ισχυροί και τα αφεντικά αυτού του κόσμου για να υπηρετήσουν τα συμφέροντά τους και για να έρθουν πιο κοντά στην «τελική λύση». Ξεγύμνωσαν τις προθέσεις καθεστώτων που δήθεν αγωνίζονται για τα δίκαια του αραβικού κόσμου, τα οποία έγιναν συνένοχα στο έγκλημα. Από την άλλη, ένας λαός που αποφάσισε να πάρει το όπλο στο χέρι για να διεκδικήσει τη λευτεριά του, παρά το τρομακτικό κόστος, μας υπενθύμισε πως τίποτα – ειδικά σήμερα – δεν μπορεί να κατακτηθεί χωρίς οι καταπιεσμένοι να τα δώσουν όλα, να επιστρατεύσουν και να θυσιάσουν την ψυχή, το νου και το σώμα τους στον αγώνα.
Σε αυτή την καμπή της ιστορίας, είναι αλήθεια ότι, παρά τα όποια ξεσπάσματα (ειδικά σε ορισμένες χώρες), οι υπόλοιποι λαοί δεν ανταποκρίθηκαν όσο και όπως έπρεπε στο κάλεσμα για ενεργό αλληλεγγύη προκειμένου να σταματήσει η γενοκτονική σφαγή, που είχε χαρακτήρα ζωής και θανάτου για τους Παλαιστίνιους. Το στοίχημα, όμως, παραμένει ανοιχτό. Γιατί τίποτα δεν τελείωσε – ούτε εκεί ούτε στους δικούς μας πολέμους.
Γ.Π
H συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα – αν και εύθραυστη – αναμφίβολα θα σώσει αμέτρητες ζωές και θα δώσει στους Παλαιστίνιους την ευκαιρία να αναπνεύσουν, να φάνε και να λάβουν ιατρική περίθαλψη. Είναι νωρίς ωστόσο για να διαπιστωθεί η τήρηση της, καθώς υπάρχει μακρά παράδοση παραβίασης των συμφωνιών από το Ισραήλ. Άλλωστε, μια γενοκτονία δεν γίνεται μόνο με βόμβες και δεν τελειώνει όταν τα όπλα σιωπούν. Οι ασθένειες, ο υποσιτισμός, το κατεστραμμένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης θα συνεχίσουν να κοστίζουν ζωές, ενώ η Γάζα δεν θα είναι βιώσιμη για πολλά χρόνια.
Η προβολή της εκεχειρίας από διεθνή ΜΜΕ ως «επίτευγμα του Τραμπ» είναι επικίνδυνη – με γραφικές λεπτομέρειες για τον Στίβεν Γουίτκοφ, τον απεσταλμένο του στη Μέση Ανατολή, που φτάνοντας στην Ιερουσαλήμ πρωί Σαββάτου φέρεται να ενημέρωσε με στόμφο ότι δεν είχε σκοπό να περιμένει μέχρι το τέλος της εβραϊκής αργίας για να κλείσει η συμφωνία. Διότι πίσω από αυτές τις φανφάρες, ελάχιστα συζητήθηκε ο ορισμός ως πρεσβευτή των ΗΠΑ στο Ισραήλ του Μάικ Χάκαμπι, ο οποίος έχει δηλώσει δημόσια ότι δεν αποδέχεται τον ορισμό «κατοχή» στη Δυτική Όχθη. Όσο για τη νέα πρέσβειρα στον ΟΗΕ, Ελίζ Στέφανικ, αρνήθηκε ότι οι Παλαιστίνιοι έχουν δικαίωμα αυτοδιάθεσης, ισχυριζόμενη πως το Ισραήλ έχει κυριαρχία επί της Παλαιστίνης εκπορευόμενη από τη Βίβλο!
Απέναντι σε αυτές τις δυνάμεις του «φωτός», η «σκοταδιστική» Χαμάς είχε ήδη συμφωνήσει σε προηγούμενες προτάσεις εκεχειρίας, σε μεγάλο βαθμό ίδιες με την τρέχουσα συμφωνία. Η αποδοχή της τώρα από τον Νετανιάχου συνοδεύεται πιθανώς από ένα πολύ μεγαλύτερο παζάρι που αφορά εποικισμούς στη Δυτική Όχθη και προσάρτηση εδαφών. Επίσης, η κατάσταση στην Μέση Ανατολή έχει αλλάξει δραματικά στους οκτώ μήνες, από τότε που το Ισραήλ απέρριψε για πρώτη φορά μια σχεδόν πανομοιότυπη συμφωνία. Οι στόχοι του δεν ήταν ποτέ η απελευθέρωση των ομήρων, ενώ η εξάλειψη της αντίστασης και των οργανώσεων της αποδείχθηκε ανέφικτη με στρατιωτικούς όρους, με τους μαχητές της να εξακολουθούν να προκαλούν απώλειες στον ισραηλινό στρατό – ενδεικτικά, μία εβδομάδα πριν την εκεχειρία, 15 στρατιώτες σκοτώθηκαν στο Μπέιτ Χανούν, που ο στρατός κατέλαβε για πρώτη φορά στην αρχή της χερσαίας εισβολής, πριν 14 μήνες. Η δε διάσωση των ομήρων ήταν αδύνατη και η συνέχιση των επιχειρήσεων στη μορφή των τελευταίων μηνών έδειχνε αδιέξοδη.
The first moments that the Palestinian prisoners arrive into Khan Yunis by bus after their release as part of the exchange agreement with the israelis pic.twitter.com/w2Mj09whIg
— Sarah Wilkinson (@swilkinsonbc) January 25, 2025
Το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ έχει στρέψει τα πυρά του στη Δυτική Όχθη
Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι αν και το 62% των Ισραηλινών συμφωνεί με τη δήλωση ότι «δεν υπάρχουν αθώοι στη Γάζα», καταγράφεται σημαντική μείωση του ποσοστού υπέρ του πολέμου. Οι συνέπειες στο εσωτερικό πολιτικό σύστημα του Ισραήλ είναι σημαντικές και η «κοινή γνώμη» δεν θα δεχτεί εύκολα την επιστροφή στον πόλεμο, ενώ σημειώνεται και αύξηση δυσαρέσκειας και αρνήσεων άσκησης καθηκόντων μεταξύ των εφέδρων του στρατού, το οικονομικό κόστος είναι βαρύ, ενώ υπάρχει μια γενική επιθυμία για επιστροφή στην «κανονικότητα». Ωστόσο, στα πολιτικά κόμματα είναι σχεδόν ολική η αποδοχή του σεναρίου επανέναρξης των επιχειρήσεων μετά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της συμφωνίας, αν αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις για τη δεύτερη.
Στο μεταξύ, το Ισραήλ έχει δημιουργήσει τις συνθήκες για πλήρη και μόνιμη εθνοκάθαρση της Γάζας, αλλά και της Δυτικής Όχθης, με άξονα την πάγια σιωνιστική τακτική «περισσότερη γη, λιγότεροι Άραβες». Έχει στρέψει την προσοχή του στην προσάρτηση της Δυτικής Όχθης, όπου η αντίσταση γιγαντώνεται ενάντια στις συντονισμένες επιχειρήσεις ισραηλινού στρατού, τις επιθέσεις εποίκων που υποστηρίζονται από το κράτος, αλλά και την καταστολή της Παλαιστινιακής Αρχής που λειτουργεί ως εταίρος των κατακτητών. Από τον Οκτώβρη του 2023, το ποσοστό ανεργίας τριπλασιάστηκε, ταυτόχρονα σημειώνεται μια τρομακτική αύξηση στις κατεδαφίσεις σπιτιών, ενώ τους τελευταίους μήνες, με την υποστήριξη του στρατού, πολιτοφυλακές εποίκων έχουν πάρει τον έλεγχο δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων γεωργικής γης. Παράλληλα, εισβάλλουν συνεχώς στα χωριά, πυρπολούν αυτοκίνητα και σπίτια Παλαιστινίων, κλέβουν, καταστρέφουν τους αγωγούς ύδρευσης. Είναι μια μικρογραφία των εγκλημάτων που συντελούνταν επί 15 μήνες στη Γάζα, με την εισβολή στη Τζενίν να έχει τα χαρακτηριστικά των επιθέσεων στη Λωρίδα.
Για τις ΗΠΑ, οι προτεραιότητες αφορούν μια ευρύτερη ατζέντα με βασικό στόχο τη συμφωνία εξομάλυνσης μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας στο πλαίσιο των ευρύτερων ανταγωνισμών των ισχυρών καπιταλιστικών δυνάμεων. Στον Λίβανο, μετά την στρατιωτική και πολιτική αποδυνάμωση της Χεζμπολάχ, φιλοδυτικοί πολιτικοί ανέλαβαν τα αξιώματα προέδρου και πρωθυπουργού. Στη Συρία, η πτώση του Άσαντ επέτρεψε στο Ισραήλ να καταλάβει περισσότερη γη στα υψίπεδα του Γκολάν και να καταστρέψει σχεδόν ολοκληρωτικά κάθε στρατιωτική υποδομή της χώρας. Το Ιράν έχει υποχωρήσει για να ανασυνταχθεί, κλείνοντας στρατηγική συμφωνία με τη Ρωσία που περιλαμβάνει πολύπλευρη οικονομική και στρατιωτική συνεργασία.
Σ’ αυτό το τοπίο, η γενοκτονία στη Γάζα παρουσιάζεται ως «κακές δημόσιες σχέσεις» από τον Τραμπ, που εμφανίζει την διπλωματία ως επιχειρηματική συναλλαγή. Τα νέα γεράκια της Σίλικον Βάλεϊ, που έσπευσαν να φωτογραφηθούν στην τελετή ορκωμοσίας του, είναι οι βασικοί σπόνσορες της γενοκτονίας. Λίγες μέρες πριν την εκεχειρία, πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ η πρώτη Διάσκεψη Κορυφής DefenseTech με τη συμμετοχή του ισραηλινού στρατού και εκπροσώπων των κορυφαίων εταιριών Big Data και τεχνητής νοημοσύνης. «Μετά τις 7 Οκτωβρίου η ζήτηση για τα προϊόντα μας εκτοξεύτηκε δραματικά. Ξαφνικά άνοιξαν όλες οι πόρτες», ανέφερε περιχαρής ο CEO της Palantir Israel, θυγατρικής της εταιρίας που εξειδικεύεται στο λογισμικό παρακολούθησης και στόχευσης με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης.
Τα αφεντικά των εταιριών τεχνολογίας αναφέρουν ανοιχτά το Ισραήλ ως μοντέλο προς μίμηση. Amazon, Google, Microsoft διαβεβαίωναν ότι η αλγοριθμική επιτήρηση και στόχευση πρόσφερε πιο ακριβή και πιο «ανθρωποκεντρικά» εργαλεία πολέμου. Ήταν μέρος μιας ευρύτερης αφήγησης, που προωθήθηκε από ένα ιστορικά φιλελεύθερο κατεστημένο, που αυτοδιαφημίζονταν για χρόνια ως «προοδευτικό προπύργιο», με εφαρμογές εταιρικής ευθύνης και συμπεριληπτικότητας. Όλα αυτά διαλύθηκαν στη σκόνη που άφησε ο ολοκληρωτικός βομβαρδισμός της Γάζας. Οι άλλοτε «εγγυητές της ελευθερίας έκφρασης» σιώπησαν στο ναζιστικό χαιρετισμό του Μασκ. Το αίμα των παιδιών της Γάζας είναι αυτό που τους ενώνει. Η κερδοφορία των εταιριών αιχμής του ολοκληρωτικού καπιταλισμού από την μετατροπή της Παλαιστίνης σε εργαστήριο θανάτου είναι ίσως το πιο αποκρουστικό από όλα τα στοιχεία της εποχής του.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 25-26 Ιανουαρίου
