Ανισότητα στη ζωή και στον θάνατο κι ένα βαθύ ταξικό ρήγμα στην Αθήνα αποκαλύπτει μια πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών. Σύμφωνα με αυτή λοιπόν οι κάτοικοι της Δυτικής Αθήνας, του Κεντρικού Τομέα και του Πειραιά, οι περιοχές δηλαδή που κατοικούνται σε μεγαλύτερα ποσοστά από την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα είχαν το 2021 αυξημένη θνησιμότητα έως και 35% σε σχέση με τις περιφερειακές ενότητας του Βόρειου και Νότιου Τομέα της Αθήνας, όπου κατοικούν σε μεγάλο βαθμό η αστική τάξη και τα πλουσιότερα στρώματα! Συγκεκριμένα, στον Πειραιά η θνησιμότητα ήταν 14,9 άτομα ανά 10.000 κατοίκους, στον κεντρικό τομέα 14,1, στα δυτικά 13,9, ενώ στον βόρειο τομέα ήταν 10,9 και στον νότιο 11,8 ανά 10.000 κατοίκους.
Τρία είναι τα βασικά και ιδιαίτερα σημαντικά συμπεράσματα από τη μελέτη, που εστίασε σε τρία έτη: 2014, 2019, 2021. Πρώτο, πως το 2014 και ακόμα πιο έντονα το 2019 ανακόπτεται η για δεκαετίες τάση μείωσης της θνησιμότητας στην Ελλάδα, ως αποτέλεσμα της βελτίωσης γενικά των συνθηκών ζωής. Η καπιταλιστική κρίση του 2009 και ειδικά τα μνημονιακά μέτρα που ακολούθησαν οδήγησαν σε χειροτέρευση των όρων ζωής και σε υποβάθμιση του συστήματος Υγείας, με αποτέλεσμα την αύξηση της θνησιμότητας! Μιλάμε για πολιτικές θανατηφόρες…
Δεύτερο, η ανάγλυφη παρουσίαση της ταξικής ανισότητας, όπως αποτυπώνεται σε επίπεδο περιφερειακών ενοτήτων. Σίγουρα, εάν η έρευνα προχωρήσει και σε πιο συγκεκριμένη ανάλυση, χωρική και κοινωνική, η ψαλίδα της ανισότητας θα ανοίξει ακόμα περισσότερο. Τρίτο, η πανδημία οδήγησε σε ακόμα πιο δραματική διαφοροποίηση, με την εργατική τάξη να είναι πιο εκτεθειμένη στον covid-19 και το ΕΣΥ να γίνεται μονοθεματικό κλείνοντας τις πόρτες του, με αποτέλεσμα ειδικά τα φτωχά στρώματα που δεν μπορούν να πληρώσουν στην ιδιωτική υγεία να μείνουν ακάλυπτα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 21-22 Δεκεμβρίου
