Ο Ιούλιος μάς αποχαιρέτησε με μεγάλες πυρκαγιές, τρεις νεκρούς πυροσβέστες και μεγάλες καταστροφές σε δασικά οικοσυστήματα, σε καλλιέργειες, σε ζώα και αγροτικές υποδομές. Ανεξέλεγκτη παραμένει η φωτιά στο Πόρτο Γερμενό όπου κάηκαν σπίτια, και διατάχθηκαν εκκενώσεις οικισμών.
Ωστόσο, η αυγουστιάτικη έξαρση των φωτιών δεν είναι αναπόφευκτη, ούτε οι μεγα-πυρκαγιές οφείλονται αποκλειστικά στα ακραία καιρικά φαινόμενα που κλιμακώνονται. Θα μπορούσαν να αποφευχθούν ή να περιοριστούν αν η κυβέρνηση δεν ήταν αποκλειστικά ταγμένη στην εξυπηρέτηση της επιχειρηματικής ολιγαρχίας και των πολεμοκάπηλων συμμάχων της. Με περισσό θράσος, την ημέρα της κηδείας των δύο μη μόνιμων πυροσβεστών, ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι «η πολιτεία θωρακίζεται όλο και πιο αποτελεσματικά απέναντι στην κλιματική κρίση». Όμως, ο Μεγάλος Εμπρηστής δεν είναι άλλος από τη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που από τη μια εκφράζει υποκριτικά τα συλλυπητήριά της για τους νεκρούς πυροσβέστες και, από την άλλη, καταδικάζει τους εν ζωή συναδέλφους τους να ρισκάρουν τη ζωή τους με ελαστικές σχέσεις εργασίας ως εποχικοί και συμβασιούχοι. Δεν ξεχνάμε ότι η ίδια κυβέρνηση απάντησε με ΜΑΤ και χημικά στις κινητοποιήσεις των πυροσβεστών.
Το έλλειμμα πρόληψης για τις δασικές πυρκαγιές με την ουσιαστική φροντίδα των οικοσυστημάτων και μια σειρά παθογένειες (ηλεκτρικά καλώδια, ΧΥΤΑ, εργοστάσια ανακύκλωσης, ανεξέλεγκτοι σκουπιδότοποι, υπερτουρισμός κ.ά.) καθιστούν και τον φετινό Αύγουστο ιδιαίτερα επικίνδυνο. Παραδομένη στις απαιτήσεις της «πολεμικής οικονομίας» και της τουριστικής βιομηχανίας η κυβέρνηση αναμασά το δόγμα της «ατομικής ευθύνης» και της «εισαγόμενης» λόγω της κλιματικής κρίσης καταστροφής. Εκτός από τον «πύρινο κλοιό», μας ζώνει ο κλοιός της ακρίβειας και των ιδιωτικοποιήσεων. Οι φρεγάτες, τα Ραφάλ και οι συστοιχίες Patriot δεν σβήνουν αλλά ανάβουν φωτιές.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2026
