Ανακοίνωση της Τοπικής Επιτροπής Ρεθύμνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Η ΤΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ρεθύμνου εκφράζει βαθιά θλίψη για τον θάνατο του Παντελή Διαμαντάκη και του Μανόλη Στρατιδάκη, των πυροσβεστών οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους παλεύοντας με τις φλόγες κατά τις επιχειρήσεις κατάσβεσης της πυρκαγιάς που κατακαίει ακόμα το νότιο Ρέθυμνο και του Κωνσταντίνου Λαιμοδέτη που έχασε τη ζωή του στη φωτιά στο Γύθειο. Απευθύνουμε θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες, τους συναδέλφους και τους οικείους τους.
Εκτός από θλίψη υπάρχει και οργή. Όσο η τοπική κοινωνία θρηνεί τους νεκρούς της η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και των περιουσιών των κατοίκων συνεχίζεται, ενώ εκκενώνονται χωριά και οικισμοί , δίχως να υπάρχει επαρκής σχεδιασμός και μέσα ούτε για την πυρόσβεση ούτε για την περίθαλψη των πυρόπληκτων, πόσο μάλλον την ουσιαστική ενίσχυση και αποκατάστασή τους την επόμενη μέρα. Υπάρχει οργή επειδή συνεχίζουν να συντρέχουν οι προϋποθέσεις για νέους θανάτους από τις πυρκαγιές. Θάνατοι που συμπληρώνουν έναν ακόμα κρίκο στην αλυσίδα των κρατικών εγκλημάτων.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εμφανίζεται σήμερα να θρηνεί. Τα «δάκρυά» της και η προσπάθεια για ηρωοποίηση των πυροσβεστών που η ίδια άφησε να εργάζονται σε ακραία επικίνδυνες συνθήκες δεν μπορούν να κρύψουν τις πολιτικές της ευθύνες. Υπεύθυνη για αυτή την κατάσταση είναι η διαχρονική πολιτική που ακολουθούν η κυβέρνηση της ΝΔ και όλες οι προηγούμενες, πιστές στις κατευθύνσεις του κεφαλαίου και της ΕΕ. Μια πολιτική των δισεκατομμυρίων σε πολεμικούς εξοπλισμούς, των φοροαπαλλαγών στο μεγάλο κεφάλαιο, της λιτότητας, των περικοπών, της εμπορευματοποίησης και της υποβάθμισης των δημόσιων υπηρεσιών και των κοινωνικών αγαθών. Μια πολιτική που λογαριάζει ως κόστος την ανθρώπινη ζωή, προς όφελος του κεφαλαίου και των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Που θεωρεί περιττό κόστος την ενίσχυση της πυροσβεστικής και της δασοπροστασίας, κρατάει σε καθεστώς ομηρίας τους εποχικούς πυροσβέστες, θεωρεί φυσιολογική συνθήκη τα 4.000 κενά σε οργανικές θέσεις στο πυροσβεστικό σώμα και την «αποψίλωση» της Δασικής Υπηρεσίας. Το κράτος αναγκάζει τους/τις εργαζόμενους/ες να επιχειρούν σε ακραία επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες με εξαντλητικά ωράρια και συνεχείς υπερωρίες, με απαρχαιωμένα και ανεπαρκή μέσα και όταν διεκδικούν τα αυτονόητα εξαπολύει ακραία καταστολή με ΜΑΤ, ξύλο, χημικά και αύρες.
Ταυτόχρονα, η ύπαιθρος αφήνεται στην εγκατάλειψη ή ξεπουλιέται στο μεγάλο κεφάλαιο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Κρήτης , που τη θέλουν ταυτόχρονα ενεργειακό κόμβο και τουριστικό θέρετρο. Έτσι, κυβέρνηση και Περιφέρεια από κοινού θριαμβολογούν για τις εξορύξεις στα ανοιχτά του νησιού, τα αιολικά που θέλουν να εγκαταστήσουν στα βουνά, το ξεπούλημα ολόκληρων χωριών στους ξενοδόχους και τους μεγιστάνες του real estate, ντόπιους και ξένους. Χαρακτηριστικό, και όχι τυχαίο, είναι ότι πλέον ακόμα και τοπικοί πολιτικοί παράγοντες μιλούν ανοιχτά για σύνδεση των καμένων περιοχών-φιλέτων στον νότο του Ρεθύμνου με τους χάρτες χωροθέτησης των σχεδιαζόμενων αιολικών πάρκων. Προφανώς η λήψη μέτρων για τη στοιχειώδη προστασία των κατοίκων του νησιού, των εργαζομένων, της πρωτογενούς παραγωγής και του φυσικού περιβάλλοντος είναι η τελευταία προτεραιότητα για το κράτος.
Για εμάς, όμως, η προστασία της ανθρώπινης ζωής, του φυσικού πλούτου και της λαϊκής περιουσίας δεν μπορεί να υποτάσσονται στη λογική του κόστους και του κέρδους. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να ανεχόμαστε άλλο αυτή την κατάσταση. Το εργατικό κίνημα, οι περιβαλλοντικές συλλογικότητες, ο λαός και η νεολαία οφείλουμε να ξεσηκωθούμε και να παλέψουμε για να μη θρηνήσουμε άλλες αδικοχαμένες ζωές, για να μην γίνεται ο τόπος και το μέλλον μας θυσία στο βωμό της ματωμένης ανάπτυξης των λίγων.
– Μέριμνα ΤΩΡΑ για να μην έχουμε νέες εστίες πυρκαγιάς και αναζωπυρώσεις!
– Ενίσχυση ΤΩΡΑ των πυροσβεστικών δυνάμεων! Πρόληψη και πυροπροστασία, έργα συντήρησης του δασικού οδικού δικτύου και των αντιπυρικών ζωνών, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αγορά και εκσυγχρονισμός οχημάτων και μέσων πυρόσβεσης στον αναγκαίο αριθμό. Ανασυγκρότηση της Δασικής Υπηρεσίας και δημιουργία Ενιαίου Φορέα Δασοπροστασίας-Δασοπυρόσβεσης, χωριστά από την Πυροσβεστική, με αρμοδιότητα την προστασία του δάσους και τη δασοπυρόσβεση,
– Πλήρη και άμεση αποζημίωση όλων των πληγέντων, των καταστροφών σε αγροτική και ζωϊκή παραγωγή. Άμεση ενίσχυση από το κράτος για όσο διαρκούν οι συνέπειες των καταστροφών. Επέκταση των μέτρων στους πυρόπληκτους των προηγούμενων ετών.
– Όχι στις ιδιωτικές αναδασώσεις ή όποια ιδιωτική διαχείριση στα δάση. Έξω το ΤΑΙΠΕΔ από τα δάση. Καμία αλλαγή στη χρήση γης στις καμένες δασικές περιοχές. Να προστατευθούν από τα επιχειρηματικά και εργολαβικά συμφέροντα και κάθε είδους καταπατητές. Προγράμματα αναδάσωσης όπου απαιτείται από το δημόσιο με κοινωνικό και εργατικό έλεγχο. Να καταργηθεί ο περιβαλλοντοκτόνος νόμος Χατζηδάκη.
– Δαπάνες για την πυροπροστασία και τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για την επιδότηση της «πράσινης βιομηχανίας», τα αιματηρά πλεονάσματα και τους εξοπλισμούς. Να σταματήσει το τσεκούρωμα στις δαπάνες για την πυροπροστασία στο όνομα της δημοσιονομικής “πειθαρχίας” και των περιορισμών της ΕΕ.
Καμία άλλη χαμένη ζωή στον βωμό του κέρδους
