Σημαντικές ανακατατάξεις σε εκλογικό επίπεδο, χωρίς όμως αποφάσεις σύγκρουσης με την αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης έφερε το 22ο συνέδριο της ΟΛΜΕ που ολοκληρώθηκε την Κυριακή 5/7.
Αν και ο συσχετισμός δύναμης στο νέο ΔΣ της ΟΛΜΕ παρέμεινε ο ίδιος, η ΑΣΕ (ΠΑΜΕ) κατάφερε να αναδειχτεί πρώτη δύναμη, προσπερνώντας τη ΔΑΚΕ, η άνοδος των Παρεμβάσεων τις έφερε στην τρίτη θέση πάνω από τις ΣΥΝΕΚ, που συσπειρώνει τους συριζογενείς, ενώ η ΠΕΚ (ΠΑΣΟΚ) εξασφάλισε μια έδρα.
Στη διάρκεια του συνεδρίου, οι Παρεμβάσεις ανέδειξαν το αναγκαίο μέτωπο ενάντια στην αντιεκπαιδευτική και αντιλαϊκή πολιτική, τη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση και τις πρωτοφανείς διώξεις εκπαιδευτικών. Παράλληλα μαζί με την κρίση του σχολείου και τα πλήγματα σε βάρος των εκπαιδευτικών, έφεραν στο προσκήνιο την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και τον αγώνα ενάντια στον πόλεμο, καταθέτοντας αντίστοιχες προτάσεις.
Οι αποφάσεις του συνεδρίου σφραγίστηκαν από τη συναίνεση της ΑΣΕ με το μπλοκ των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ, καθώς σε ρόλο υπεύθυνης δύναμης, η παράταξη του ΚΚΕ πρότεινε ένα άνευρο πρόγραμμα δράσης με την ήδη ψηφισμένη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ στις 14/7 για τη συνταγματική αναθεώρηση, σε μέρες θερινής άδειας των εκπαιδευτικών και τη συμμετοχή της ΟΛΜΕ στις κινητοποιήσεις της ΔΕΘ χωρίς συγκεκριμένο πλαίσιο. Αυτό το δέχτηκαν εύκολα οι δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Την ίδια στιγμή απορρίφτηκε η πρόταση των Παρεμβάσεων να συμπληρωθεί το πρόγραμμα δράσης με συγκεκριμένα βήματα. Καταρχήν με απεργία τον Σεπτέμβρη σε καθορισμένη ημερομηνία και αντίστοιχο κάλεσμα για Γενικές Συνελεύσεις των τοπικών ΕΛΜΕ στη συνέχεια και πρόταση για απεργιακή κλιμάκωση, αλλά και δέσμευση για απεργιακή απάντηση αν η κυβερνητική πλευρά χτυπήσει με αρνητικές αποφάσεις πειθαρχικών.
Είναι χαρακτηριστικό πως σε ό,τι αφορά την κεντρική σύγκρουση σήμερα στην εκπαίδευση για την αξιολόγηση, δεν υπήρξε απόφαση με ευθύνη της ΑΣΕ, η οποία διάλεξε να καταθέσει από κοινού με τις ΣΥΝΕΚ μια πρόταση με χαρακτήρα γενικόλογης δήλωσης χωρίς αιχμές και αγωνιστικό σχεδιασμό και μορφή πάλης. Παρά το γεγονός ότι η πρόταση ΑΣΕ-ΣΥΝΕΚ δεν συγκέντρωνε πλειοψηφία, η ΑΣΕ απέρριψε την πρόταση των Παρεμβάσεων που επανέφερε αυτά που είχαν καταθέσει από κοινού οι δυο παρατάξεις στο προηγούμενο συνέδριο το 2024 και είχαν αναδειχτεί πλειοψηφική θέση διεμβολίζοντας παρατάξεις, με κέντρο τη συνέχιση της απεργίας-αποχής από την αξιολόγηση και τη συνέχιση του αγώνα. Ούτε δέχτηκε κάποιου είδους σύνθεση σε μια αντίστοιχη κατεύθυνση, οπότε το συνέδριο δεν πήρε αποφάσεις για αυτό το κρίσιμο ζήτημα. Αξίζει να σημειωθεί αυτά έγιναν παρά τη δυναμική παρέμβαση διωκόμενων εκπαιδευτικών στο συνέδριο που απαίτησαν καταχειροκροτούμενοι τη συνέχιση της απεργίας-αποχής και του αγώνα ενάντια στα πειθαρχικά.
Στην υποχώρηση του κυβερνητικού συνδικαλισμού σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, δεν αντιστοιχεί η λογική της συναίνεσης και της δήθεν υπεύθυνης δύναμης για τη διαχείριση των συσχετισμών, αλλά αξιοποίησή τους για να έρθει στο προσκήνιο η αγωνιστική δυναμική με στόχο ανατροπές υπέρ του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών.
