Στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να «βρέχει» καθημερινά πυραύλους και drones, κάνοντας τους ισχυρισμούς περί εκεχειρίας να μοιάζουν με «μαύρα» ανέκδοτα. Η συμμαχία των τρομοκρατών, ΗΠΑ και Ισραήλ, συνεχίζει να χτυπά Ιράν, Λίβανο και Γάζα, ενώ Τεχεράνη, Χεζμπολά και παλαιστινιακή αντίσταση αποδεικνύουν ότι μπορούν να τους προκαλέσουν μεγάλη ζημιά. Μόνο για τους Αμερικανούς, το κόστος του πολεμικού υλικού που έχουν χάσει ξεπερνά τα 4 δισ. δολάρια, χωρίς να υπολογίζονται οι καταστροφές στις βάσεις τους στον Περσικό…
Πρόσφυγας ο ένας στους 70 ανθρώπους
Συγκλονιστικά είναι τα τελευταία στοιχεία της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες (UNHCR). Σύμφωνα με αυτά, στο τέλος του 2025 υπήρχαν σε ολόκληρο τον κόσμο 117,8 εκατομμύρια άνθρωποι βίαια εκτοπισμένοι από τα σπίτια και τις πόλεις τους, εξαιτίας πολέμων (τόσο διακρατικών όσο και εμφύλιων) ή πολιτικών διώξεων – εξ αυτών, τα 68,6 εκατ. εντός συνόρων και τα υπόλοιπα 49,2 εκατ. σε άλλες χώρες. Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι πέρυσι αυξήθηκαν κατά 50% περίπου οι πρόσφυγες που επαναπατρίστηκαν ή επέστρεψαν στις εστίες τους, φτάνοντας τα 14,7 εκατ. Κάτι που οφείλεται, προφανώς, όχι στη μείωση των πολεμικών συγκρούσεων – το αντίθετο συμβαίνει στις πιο πολλές χώρες με τους μεγαλύτερους αριθμούς (ΛΔ Κογκό, Σουδάν, Συρία, Αφγανιστάν, Ουκρανία) – αλλά, σε μεγάλο βαθμό, στην ένταση βίαιων επιστροφών. Της διαδικασίας, δηλαδή, που έχουν υιοθετήσει και η ΕΕ και οι ΗΠΑ.
Παζαρεύουν ειρήνη, κλιμακώνουν τον πόλεμο
Αρχικά, ο Ζελένσκι έστειλε μια επιστολή στον Πούτιν, που τον καλούσε ουσιαστικά να αποδεχθεί ότι η Ρωσία έχει ταπεινωθεί – όπως ήταν αναμενόμενο, απορρίφθηκε. Στη συνέχεια, την περασμένη Κυριακή, ο πρόεδρος της Ουκρανίας συναντήθηκε στο Λονδίνο με τους ηγέτες Βρετανίας, Γερμανίας και Γαλλίας, που του επανέλαβαν ότι θα κάνουν «ό,τι χρειάζεται, για όσο χρειαστεί» για να τον στηρίξουν. Και την Πέμπτη, οι πρέσβεις των τριών αυτών χωρών πέρασαν την πόρτα του υπουργείου Εξωτερικών στη Μόσχα, για διαπραγματεύσεις με τους Ρώσους. Με βάση τα παραπάνω – και όχι μόνο – είναι φανερό ότι υπάρχει διπλωματική κινητικότητα το τελευταίο διάστημα και μάλιστα έντονη. Για την ώρα, όμως, παραπέμπει περισσότερο στο «ποιος θα πάρει τον μουντζούρη», καθώς ο πόλεμος όχι απλώς συνεχίζεται, αλλά κλιμακώνεται εκατέρωθεν και με όλα τα μέσα, με συνέπεια να μεγαλώνει και το ποτάμι του αίματος.
Πολεμική βιομηχανία: Άλλο ΗΠΑ, άλλο ΕΕ
Οι πόλεμοι «θρέφουν» την πολεμική βιομηχανία και τις επιχειρήσεις που σχετίζονται με αυτή, όχι μόνο στις άμεσα εμπλεκόμενες χώρες, αλλά και σε εκείνες που τις προμηθεύουν. Έτσι, είναι φυσικό να πιέζουν κυβερνήσεις και να «αγοράζουν» τη στήριξη πολιτικών και κομμάτων για να μην υπάρξει ειρήνη – έτσι λειτουργούσε πάντα το παιχνίδι. Στις ΗΠΑ τα πράγματα είναι σχετικά απλά, όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι ορισμένες από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου εξαρτούν τα έσοδά τους κυρίως από το Πεντάγωνο: 84% η Northrop Grumman και 71% η Lockheed Martin (2025). Στην ΕΕ, όμως, το σκηνικό είναι πιο περίπλοκο. Τόσο, ώστε Γερμανοί και Γάλλοι τα «έσπασαν» για το μαχητικό έκτης γενιάς, καθώς οι πρώτοι αρνήθηκαν να υποταχθούν στην υπεροπλία και τεχνογνωσία των δεύτερων και της Dassault και θέλουν να γίνουν αφεντικά και εδώ μέσω Airbus.…
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 13-14 Ιουνίου 2026
