Εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια το ταξικό εργατικό κίνημα και το Πριν έχουν καταγγείλει τη ΓΣΕΕ Α.Ε., την επιχειρηματική μετάλλαξη της ΓΣΕΕ, που στο πλαίσιο του αστικοποιημένου και κυβερνητικού συνδικαλισμού ολοκληρώθηκε σε μια μπίζνα με παχυλές επιδοτήσεις από το κράτος και την ΕΕ, προγράμματα «κατάρτισης» κι επιμόρφωσης, που μετέτρεπαν τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε «συνδικαλιστές» – επιχειρηματίες, με διαχείριση εκατομμυρίων κι ανάλογη ταξική συνείδηση. Έτσι μπορεί κανείς να εξηγήσει για παράδειγμα πως δεν έκαναν τίποτα για τη Βιολάντα, την πυροσβεστική – απεργοσπαστική τους στάση όλα αυτά τα χρόνια, το «Ναι» στο δημοψήφισμα το 2015, που τους χάρισε τον χαρακτηρισμό ΓΣΕΕ – YES EE. Η ΓΣΕΕ ΑΕ έχει ήδη σαπίσει και βρομάει… Μεταδίδει τη σήψη της σε όλον τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Η αντικαπιταλιστική κομμουνιστική Αριστερά τα έλεγε τόσα χρόνια και κάποιοι μιλούσαν για συνομοσπονδία που «ενώνει» και για «διασπαστές».
Η δέσμευση και έλεγχος των λογαριασμών του Γιάννη Παναγόπουλου, «αιώνιου» προέδρου της ΓΣΕΕ, και η ποινική συνέχεια είναι έκφραση αυτής της κατάστασης, ανεξάρτητα από τη νομική κατάληξη της υπόθεσης, καθώς πάντα υπάρχουν παράθυρα «νομιμότητας». Η διαχείριση 73 εκατομμυρίων ευρώ κονδυλίων σε πέντε χρόνια(!) είναι από μόνη της ένα σκάνδαλο, ενώ θα εξελιχθεί ο έλεγχος για το εάν υπήρχε υπεξαίρεση 2,1 εκατ. ευρώ από έξι εταιρείες που εμπλέκονται στα προγράμματα της ΓΣΕΕ, άτομα αυτών των εταιρειών και του Παναγόπουλου.
Η κίνηση της Αρχής για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος μπορεί να συνδέεται και με κυβερνητικές επιδιώξεις σε μια περίοδο έντονων διεργασιών. Σε κάθε περίπτωση ο Γ. Παναγόπουλος ήταν ένας συνεργάτης (και) της κυβέρνησης της ΝΔ, μάλιστα μαζί με τη Νίκη Κεραμέως προετοίμασαν το νομοσχέδιο για τις ΣΣΕ με «καπέλο» της ΓΣΕΕ.
Οι εργαζόμενοι/ες πρέπει να ξεπεράσουν τον αστικό συνδικαλισμό τύπου ΓΣΕΕ και όχι να ταυτίσουν τον συνδικαλισμό και το εργατικό κίνημα με την άρνησή τους.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 7-8 Φεβρουαρίου
