Ο Γιώργος Ρούσης, που έφυγε την Τρίτη 27 Γενάρη από τη ζωή μετά από μάχη με τον καρκίνο που έδωσε με αξιοπρέπεια, ήταν στρατευμένος στην κομμουνιστική Αριστερά από τη νεότητά του. Αυτό ήταν το βασικό του αποτύπωμα στη ζωή του. Όπως σημειώνει στον αποχαιρετισμό της η Κομμουνιστική Απελευθέρωση ο Γιώργος Ρούσης «εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα από τα χρόνια της εφτάχρονης δικτατορίας και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση ως μέλος και στέλεχος της ΚΝΕ. Συνέβαλε ιδιαίτερα σε θέματα ανάπτυξης της μαρξιστικής θεωρίας, αρχικά μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ. Το 1989 ήρθε σε ρήξη με τις επιλογές της ηγεσίας του, αποχώρησε και συνέβαλε τόσο στη συγκρότηση του Νέου Αριστερού Ρεύματος, όσο και στην έκδοση του Πριν. Υποστήριξε την ανάγκη πολιτικού μετώπου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, ενώ το 2012 τέθηκε και επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η σχέση του με τους φορείς της αριστεράς ήταν πολυκύμαντη, ειδικά σε σχέση με το ΚΚΕ, με το οποίο συμπαρατάχθηκε πολιτικά, ξανά στα τελευταία χρόνια της ζωής του».
Αξιοσημείωτη η συνεισφορά του στη μαρξιστική θεωρία με 13 βιβλία, όπως με τη μελέτη της γραφειοκρατίας στις χώρες του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού», κόντρα στην «ακινησία του τυποποιημένου εγχειριδιακού μαρξισμού» σημειώνει η Κομμουνιστική Απελευθέρωση.
Ο Γ. Ρούσης ήταν ένας άνθρωπος με πάθος. Δεν δίσταζε να κοντράρει μετωπικά την αστική πολιτική, όπως όταν αντιτάχθηκε, μαζί με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, στην εθνικιστική υστερία για την καμένη σημαία στο Πολυτεχνείο ή στο κυνήγι μαγισσών της «αντι-τρομοκρατίας». Είχε ταυτόχρονα μια λαϊκότητα, όπως όταν μιλούσε στο Φως, την εφημερίδα των φίλων του Ολυμπιακού, που ήταν μεγάλη του «αρρώστια».
Το 1999 συμπαρατάχθηκε με το ΚΚΕ, που πραγματοποιούσε κάποια αμφίπλευρα «ανοίγματα» στον απόηχο του κινήματος κατά της ΝΑΤΟϊκής επίθεσης στη Γιουγκοσλαβία. Ήρθε σε ρήξη με το ΚΚΕ κατηγορώντας το για «σταλινική στροφή» τον Νοέμβριο του 2008, στην πορεία για το 18ο συνέδριο, στάση που βάθυνε μετά τον Δεκέμβρη και τη στάση του Περισσού.
«Η αντίληψή του για την αναγκαιότητα του αντικαπιταλιστικού μετώπου τον έφερε κοντά στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ», σημειώνει η ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Γ. Ρούσης συμπαρατάχθηκε ξανά με το ΚΚΕ, το 2023 ήταν μάλιστα επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος.
«Με όλες τις πολιτικές διαφορές σε απόψεις και επιλογές, όλοι οι κατά καιρούς σύντροφοι και συντρόφισσές του, αναγνωρίζουν στον Γιώργο Ρούση τη συμβολή του στην υπεράσπιση του μαρξισμού και της κομμουνιστικής υπόθεσης απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα», καταλήγει η ανακοίνωση της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης.
Το Πριν είχε μια ιδιαίτερη σχέση με τον Γιώργο Ρούση, με πολλά χρόνια συνεργασίας, αλλά και διαφωνίες και «χωρισμούς». Εμείς κρατάμε τη συνολική εικόνα και συμβολή του στη θεωρία και στην πάλη για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους φίλους και συντρόφους του.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 31 Ιανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου 2026
