Γιώργος Στριφτάρας
Διεξαγωγή στις 28-29 Μάρτη, άνοιγμα συζήτησης και συσπείρωσης του δυναμικού των αγώνων και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς
Την Κυριακή 30 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου (ΠΣΟ) της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που ενέκρινε τις θέσεις για την 6η συνδιάσκεψη του μετώπου, που θα πραγματοποιηθεί στις 28 και 29 Μάρτη. Έτσι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπαίνει και επίσημα στη διαδικασία της 6ης συνδιάσκεψης. Η συζήτηση στο ΠΣΟ κινήθηκε γύρω από την εκτίμηση της περιόδου, τις δυνατότητες για την αντικαπιταλιστική αριστερά, τις πρωτοβουλίες που πρέπει να πάρει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την απεύθυνση στο ευρύ δυναμικό των αγώνων, καθώς και την πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Κοινή εκτίμηση ήταν ότι η περίοδος που διανύουμε είναι μια εποχή πολέμων και κρίσης, αλλά ταυτόχρονα περίοδος συγκρούσεων και αγώνων. Ο πήχης για την αντικαπιταλιστική αριστερά και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανεβαίνει. Αυτή τη συζήτηση συνολικά φιλοδοξεί να ανοίξει δημόσια η συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η περίοδος αναδεικνύει δυνατότητες για την αντικαπιταλιστική αριστερά. Ένα ευρύ αγωνιστικό δυναμικό παρακολουθεί την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, λόγω της επιλογής σύγκρουσης που έχει σε μια σειρά μάχες με την κυβέρνηση και το κεφάλαιο.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταθέτει μέσα από την συνδιάσκεψή της πρόταση συσπείρωσης του δυναμικού αυτού και ευρύτερων δυνάμεων, σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση και σε ανεξαρτησία από τα ρεφορμιστικά ρεύματα και την αστική πολιτική, από τα λαϊκά και τα αντιδεξιά μέτωπα κλπ.
Παράλληλα οι Θέσεις καταθέτουν ένα επικαιροποιημένο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης, που ξεκινά από το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, έχει γείωση στις εργατικές διεκδικήσεις για να μπορεί να συγκροτεί δυνάμεις μέσα στους καθημερινούς αγώνες. Ταυτόχρονα, το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα είναι πολιτικά συγκεκριμένο στην Ελλάδα του σήμερα, στην πραγματικότητα της διαρκούς καπιταλιστικής επίθεσης και των δεσμών ΝΑΤΟ και ΕΕ, του κεφαλαίου
Βασικό στοιχείο αποτελεί η κατεύθυνση για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Για ένα ανατρεπτικό εργατικό κίνημα σε αντιπαράθεση με τη λογική ταξικής συνεργασίας και προβλέψιμων διεκδικήσεων του υποταγμένου ή κομματικού συνδικαλισμού, για ένα εργατικό κίνημα που θα κάνει πολιτική πάλη πάνω στους κόμβους του αντικαπιταλιστικού προγράμματος.
Στη συζήτηση αναδείχτηκαν οι αναγκαίες πολιτικές πρωτοβουλίες για:
Το ζήτημα των συμφωνιών για την ενέργεια και των εξορύξεων που συνδέεται με την αναβάθμιση των σχέσεων του ελληνικού καπιταλισμού με τις ΗΠΑ και τις πολυεθνικές ενέργειας, με τον αντιδραστικό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ και τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό.
Την ανάγκη πρωτοβουλιών στο αντιπολεμικό κίνημα και ενάντια στους εξοπλισμούς με καταγγελία συνολικά του Ream Europe και της πολεμικής προετοιμασίας. Αλλά και τη συνέχιση του κινήματος αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό. Ως σημαντικό μέτωπο επίσης αναδείχτηκαν οι ιδιωτικοποίησης, μπροστά και στην έναρξη της δίκης των Τεμπών, καθώς και η δίκη της Χρυσής Αυγής, της Πύλου και συνολικά η μάχη ενάντια στον φασισμό και τον ρατσισμό.
Η συζήτηση στάθηκε και στην αποτίμηση για τη δράση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το προηγούμενο διάστημα. Όχι μόνο για τα θετικά αλλά ειδικά για τις αδυναμίες και τα λάθη. Το ΠΣΟ ενέκρινε κατά πλειοψηφία το προσχέδιο Θέσεων που είχε κατατεθεί από την πλειοψηφία της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής (ΚΣΕ). Το σχέδιο θέσεων προτάθηκε από την Κομμουνιστική Απελευθέρωσή, οριστικοποιήθηκε έπειτα από συζήτηση και στηρίχθηκε από το ΕΚΚΕ και από την ΟΚΔΕ Σπάρτακος κριτικά.
Οι σύντροφοι του ΣΕΚ είχαν καταθέσει κείμενο συμβολής στην ΚΣΕ. Στη συνεδρίαση του ΠΣΟ κατέθεσαν συγκεκριμένες τροπολογίες. Σχετικά με την προτεραιότητές της πάλης ενάντια στις ρατσιστικές επιθέσεις κυβέρνησης και άρχουσας τάξης που δίνουν χώρο στους φασίστες. Για την ανάπτυξη μαχητικών και ενωτικών πρωτοβουλιών στο εργατικό κίνημα με αφετηρία τη μάχη για να υπάρξει πανεργατική απεργία ενόψει του προϋπολογισμού. Και επίσης την ανάγκη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να προχωρήσει άμεσα το επόμενο διάστημα σε ένα γύρο εκδηλώσεων στις γειτονιές και σε όλες τις πόλεις. Αυτές οι τρεις τροπολογίες έγιναν επί της ουσίας δεκτές. Δεν έγινε, όμως, το ίδιο με την τέταρτη που αφορούσε την παρέμβασή των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο φοιτητικό κίνημα. Απορρίφθηκε γιατί δεν ξεκαθάριζε τη στάση γύρω από τα ΕΑΑΚ και την ΑΡΑΣ. Αυτό οδήγησε τους συντρόφους του ΣΕΚ από το να απέχουν στην τελική ψηφοφορία των θέσεων.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 6-7 Δεκεμβρίου
